Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., I SA/Wa 2131/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., I SA/Wa 2131/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie : sędzia WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referendarz sądowy Aneta Wirkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi H. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej H. T. kwotę 374 (trzysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania H. T., postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] w przedmiocie zaopiniowania zgodności wstępnego projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w miejscowości K., stanowiącej własność H. i S. T. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części Gminy [...] w zakresie wsi K., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...].

3 Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.

4 Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości położonej we wsi K., stanowiącej działkę o nr [...] stanowiącej własność H. i S. T. na działkę nr [...] o pow. ok. [...] ha przeznaczonej pod drogę publiczną oraz działkę nr [...] o pow. ok. [...] ha, położonej w strefie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedstawiony we wstępnym projekcie podziału, podział działki nr [...] jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wschodniej części Gminy [...] w zakresie wsi K., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...]. Wójt Gminy [...] podał, że niniejszego podziału nieruchomości dokonuje się z urzędu, ponieważ jest on niezbędny do realizacji celu publicznego, a takim jest wydzielenie gruntów pod drogę publiczną - ulicę B., zgodnie z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

5 Od powyższej decyzji zażalenie złożyła H. T. W uzasadnieniu strona wskazała, że zaproponowany przez organ podział jest dla niej krzywdzący, ponieważ zakłada wydzielenie pod projektowaną drogę z działek położonych po tej samej stronie co działka nr [...] pasa gruntu o szerokości [...] m, natomiast z działek znajdujących się po przeciwległej stronie pasa gruntu o szerokości [...] m.

6 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2006 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Z akt sprawy wynika bowiem, iż przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wschodniej części gminy [...] w zakresie wsi K., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2003 r., nr [...]. Wyrys tego planu wskazuje, że przez utworzoną po podziale działkę nr [...] projektowana jest droga publiczna oznaczona symbolem [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium wskazało, że na etapie opiniowania proponowanego podziału bada się jedynie jego zgodność z ustaleniami planu miejscowego. Wobec tego zarzuty dotyczące zasadności tego podziału winny być zgłoszone przed wydaniem decyzji zatwierdzającej podział przedmiotowej nieruchomości.

7 Na powyższe postanowienie H. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się: uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy organowi do ponownego rozpoznania lub rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, zasądzenia od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych oraz dopuszczenia dowodu z przesłuchania świadków S. K., Z. T. oraz I. O. na okoliczność zgłaszania zastrzeżeń do projektu planu zagospodarowania przestrzennego i planu zagospodarowania przestrzennego oraz na okoliczność składania propozycji nieodpłatnego przekazania na własność Gminy części gruntu pod drogę dojazdową, pod warunkiem wydzielenia dodatkowego pasa gruntu na drogę z działek leżących po przeciwnej stronie drogi. W skardze zarzuciła Kolegium naruszenie przepisów art. 7, art. 8 i art. 11 KPA przez ich niezastosowanie w sprawie oraz naruszenie przepisu art. 93 i art. 97 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W uzasadnieniu podniosła, że dokonany przez Wójta Gminy [...] podział nieruchomości zakłóci korzystanie z należącej do niej nieruchomości. Jej zdaniem wydzielenie z nieruchomości oznaczonej jako działka [...] z przeznaczeniem na drogę publiczną pasa o szerokości [...] m, a po stronie przeciwnej pasa zaledwie [...] m godzi w interes skarżącej oraz zasady współżycia społecznego. W ocenie skarżącej podstawową przesłanką materialnoprawną dopuszczalności podziału jest zgodność podziału z ustaleniami planu miejscowego oraz z przepisami szczególnymi (np. dotyczącymi ochrony środowiska, ochrony przyrody i lasów). Tymczasem proponowany podział doprowadzi do zmiany położenia ogrodzenia oraz szamba oraz spowoduje konieczność wycięcia ponad [...] drzew, naruszając tym samym przepisy o ochronie środowiska i ochronie przyrody. Dokonanie tak niesprawiedliwego podziału narazi skarżącą na niepowetowane straty.

8 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

10 Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z innych względów niż w niej podniesione.

11 Wszczęcie z urzędu - na podstawie art. 97 § 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami - postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości stanowiącej własność osoby fizycznej, w wyniku którego nastąpić ma wydzielenie działki gruntu pod projektowaną drogę (ulicę) jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy w planie miejscowym droga ta przewidziana jest jako droga publiczna w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), tj. droga krajowa, wojewódzka, powiatowa lub gminna lub ulica leżąca w ciągu którejś z wyżej wymienionych dróg (art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy). Zgodnie bowiem z przepisem art. 97 § 1 pkt 3 w związku z art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych do których zalicza – w zakresie inwestycji drogowych - wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, budowę i utrzymywanie tych dróg (art. 6 pkt 1 tej ustawy).

12 Z powyższych unormowań wynika, że skoro podział nieruchomości osoby fizycznej może być dokonany z urzędu w ramach realizacji inwestycji polegającej na wydzieleniu gruntów pod budowę (rozbudowę) drogi publicznej, to konsekwencją tego jest również i to, że tylko w takim przypadku dopuszczalne jest opiniowanie zgodności proponowanego podziału takiej nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego (art. 93 ust. 4 i 5 powołanej wyżej ustawy), którego część opisowa i graficzna taką inwestycję przewiduje.

13 W ramach podziału, o którym mowa w art. 97 § 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie jest więc możliwe prowadzenie z urzędu postępowania i opiniowanie zgodności podziału z ustaleniami planu miejscowego, który nie przewiduje realizacji inwestycji celu publicznego.

14 Tymczasem z akt sprawy wynika, że postępowanie podziałowe wszczęte zostało przez Wójta Gminy [...] z urzędu, celem podziału nieruchomości przeznaczonych pod projektowaną drogę gminną - ulicę B. we wsi K. (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] maja 2006 r.). Okoliczność ta nie znajduje jednak potwierdzenia w przedłożonym Sądowi wypisie z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi K. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...] października 2003 r., z którego zapisów wynika, że działka nr [...] położona we wsi K. znajduje się na terenie oznaczonym i określonym w planie jako [...] - strefa zabudowy mieszkaniowej i jednorodzinnej i [...] - droga dojazdowa. Zgodnie z art. [...] ust. [...] pkt [...] Planu na terenach strefy zabudowy mieszkaniowej ([...]) dopuszcza się lokalizację dróg dojazdowych. Według zaś art. [...] układ drogowo – uliczny stanowią drogi (ulice) zbiorcze ([...]), lokalne ([...]) oraz dojazdowe ([...]). Z części graficznej Planu wynika natomiast, że z działki nr [...] ma być wydzielony grunt pod budowę drogi dojazdowej o symbolu [...].

15 Z treści Planu nie wynika więc, aby grunt wydzielony z przedmiotowej nieruchomości był przeznaczony dla realizacji celu publicznego wskazanego w art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Projektowana droga dojazdowa – ul. B. nie została określona w części tekstowej Planu jako droga gminna. Na podstawie Planu nie można również przyjąć, że projektowana ulica ma być usytuowana w ciągu drogi gminnej, co mogłoby stanowić podstawę do uznania tej ulicy za drogę tej samej kategorii. Inaczej ma się rzecz, jeżeli chodzi np. o drogę o symbolu [...], którą wyraźnie określono jako drogę wojewódzką (art. [...] ust. [...] pkt [...] lit. [...] w związku z ust. [...] Planu).

16 Z powyższego wynika, że projektowanej ul. B. nie można zaliczyć do kategorii drogi publicznej, o jakiej mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z treścią art. 8 ustawy o drogach publicznych droga tego rodzaju (droga dojazdowa) niezaliczona do żadnej z kategorii dróg publicznych ma status drogi wewnętrznej (drogi niepublicznej).

17 Zdaniem Sądu w tej sytuacji należało uznać, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2006 r. zostały wydane w toku nieprawidłowo wszczętego postępowania podziałowego i bez wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, a więc z naruszeniem art. 93 ust. 4 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA, co musiało skutkować uchyleniem obydwu wydanych przez organy postanowień.

18 Zaznaczyć należy, że zaprezentowane w niniejszej sprawie stanowisko Sądu jest zgodne z dotychczasowym orzecznictwem sądów administracyjnych (por. wyroku WSA w Warszawie z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1591/06, nie publikowany; wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1889/06, nie publikowany).

19 Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.

20 O zwrocie należnych skarżącej kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).