Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2005 r., I SA/Wa 2028/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2005 r., I SA/Wa 2028/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie NSA Anna Lech WSA Jolanta Zdanowicz Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę 1. oddala skargę 2. przyznaje od Skarbu Państwa- kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata A. S. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Uzasadnienie

2 I SA/Wa 2028/04

UZASADNIENIE

3 Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po rozpatrzeniu odwołania M. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r., nr [...], dotyczącej stwierdzenia nabycia w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.) przez Gminę P., własności nieruchomości położonej w P., oznaczonej nr [...], zajętej pod fragment ul. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

4 W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że Wojewoda [...], działając na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.) decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., stwierdził nabycie przez Gminę P., własności nieruchomości położonej w P., oznaczonej nr [...], zajętej pod fragment ul. [...].

5 Od powyższej decyzji odwołał się do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast M. M..

6 Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r., nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

7 Organ podniósł, że w dniu 31 grudnia 1998 r. działka stanowiąca parcelę nr [...] była własnością M. M..

8 Ulica [...] zgodnie z rozporządzeniem nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych do kategorii dróg lokalnych miejskich na terenie województwa [...] (Dziennik Urzędowy Województwa Nowosądeckiego nr 12, poz. 54) została zaliczona do kategorii dróg lokalnych i miejskich. Z dniem 1 stycznia 1999 r. ul. [...] stała się zatem z mocy prawa zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. drogą gminną.

9 Przedmiotowa droga jest urządzona, a władztwo Gminy P. nad przedmiotową działką nie jest przez skarżącego kwestionowane, zatem należy uznać, w granicach art. 80 kpa okoliczność władztwa Gminy P. nad przedmiotową drogą za udowodnioną.

10 Odnośnie żądania przez skarżącego odszkodowania za korzystanie z nieruchomości, dokonania jej wyceny, organ podniósł, iż podstawą prawną dla żądania odszkodowania przez właścicieli nieruchomości zajętych pod drogi publiczne jest przepis art. 73 ust. 4, który stanowi, iż odszkodowanie będzie ustalone i wypłacone według zasad i trybu określonego w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Może być ono dokonane jedynie w odrębnym postępowaniu, po złożeniu wniosku przez właściciela. Odszkodowanie ustalane jest decyzją właściwego starosty (w niniejszej sprawie – Starosty N.) co wynika z art. 129 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

11 Na powyższą decyzję, skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie złożył M. M.

12 Skarżący podniósł, że wobec wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 21 sierpnia 2002 r. w sprawie I SA 1379/02 organ pierwszej instancji powinien wydać nową decyzję.

13 Wskazał, że nie otrzymał odszkodowania za przedmiotową nieruchomość Powołał się na toczące się postępowanie przed Sądem Okręgowym w N.

14 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i powołał się na argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stał się właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy zważył, co następuje.

16 Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która dokonywana jest pod względem zgodności z prawem.

17 Sąd rozpoznając skargę na decyzję organu administracji publicznej bada czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

18 Skarga M. M. nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

19 Jak wynika z akt postępowania administracyjnego działka o pow. [...] stanowiąca własność M. M. zajęta była w dniu 31 grudnia 1998 r. pod drogę publiczną w pasie drogowym ul. [...] i stanowiła drogę lokalno-miejską.

20 Uchwałą Rady Miasta i Gminy P. z dnia [...] marca 1994 r. droga przy ul. [...] została zaliczona do kategorii dróg lokalnych miejskich (k 7-8 akt administracyjnych Wojewody). Również rozporządzeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 1995 r. Wojewody [...] w sprawie zaliczenia dróg publicznych do kategorii dróg lokalnych miejskich na terenie województwa nowosądeckiego (Dziennik Urzędu Województwa Nowosądeckiego nr 12/95, poz. 54) ul. [....] w P. została zaliczona do dróg lokalnych miejskich.

21 Wobec wejścia w życie ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) dotychczasowe drogi lokalne stały się z dniem 1 stycznia 1999 r. drogami gminnymi (art. 103 ust. 2 wyżej powołanej ustawy).

22 Przedmiotowa droga od wielu lat przed dniem 31 grudnia 1998 r., a także w tym dniu była we władaniu Gminy P.. Okoliczności istnienia drogi publicznej i zakresu jej władania skarżący nie kwestionował, co wynika wprost z treści jego odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r.

23 Zgodna z treścią art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przedmiotowa nieruchomość stała się z dniem 1 stycznia 1999 r. własnością Miasta i Gminy P.

24 Organy obydwu instancji dokonały prawidłowych ustaleń i właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego, a załączone do akt sprawy dokumenty (w tym zaświadczenie z księgi wieczystej, wypis z rejestru gruntów, mapa) potwierdzają fakt istnienia drogi publicznej i władania nią przez Gminę P. Również istotną w sprawie okoliczności jest to, że skarżący zarówno w odwołaniu do organu drugiej instancji, jak również w skardze do sądu nie kwestionuje istnienia drogi jak i jej władania przez jednostkę samorządu terytorialnego.

25 Analiza akt postępowania administracyjnego wskazuje, że w toku postępowania nie zostały naruszone przepisy prawa procesowego.

26 Odnosząc się do zarzutów skargi, a także pisma procesowego skarżącego z dnia 7 kwietnia 2005 r. (data prezentaty sądu 11 kwietnia 2005 r.) stwierdzić należy, że okoliczności w nich podniesione nie mają znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Skarżący podnosi w nich kwestie odszkodowania, postępowań toczących się przed sądem powszechnym, egzekucji wyroków zapadłych przed sądem powszechnym (skarga), a także polemizuje z orzeczeniem zapadłym w toku niniejszego postępowania sądowego, tj. postanowieniami z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego i z dnia [...] grudnia 2004 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postępowanie z dnia [...] września 2004 r., a także podnosi inne kwestie nie odnoszące się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji (pismo z dnia [...] kwietnia 2005 r.).

27 Zważyć należy, że odszkodowanie wypłacane jest na wniosek byłego właściciela nieruchomości (art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r.) i kwestie te mogą być przedmiotem skargi, ale na decyzję o odszkodowaniu. Jednakże zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie dotyczyła odszkodowania, wobec czego zarzuty co do niskiej kwoty odszkodowania nie mogą być w niniejszej sprawie skuteczne.

28 Z kolei poza kognicją sądu administracyjnego są kwestie dotyczące postępowań toczących się przed sądami powszechnymi, jak również kwestie egzekucji orzeczeń zapadłych przed tymi sądami.

29 Odnośnie powołanego przez skarżącego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie P 5/99 podnieść należy, że w wyroku tym Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 73 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczne (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) jest zgodny z art. 21 ust. 2 i art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

30 Mając na uwadze wszystkie powyżej omówione okoliczności sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie z pkt 2 wyroku uzasadnione jest treścią art. 250 wyżej powołanej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 19 pkt 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).