Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2015 r., I SA/Wa 177/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2015 r., I SA/Wa 177/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie podwyższenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 S. S. wniósł, pismem z dnia 2 grudnia 2014 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie podwyższenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, zawierające pouczenie o możliwości wniesienia w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia sprzeciwu do ww. organu, co jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego. Skargę tę uzupełnił pismem z dnia [...] grudnia 2014 r.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Podniósł, że poinformował skarżącego, iż zgodnie z art. 80 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518) strona niezadowolona z orzeczenia w tym przedmiocie może wnieść sprzeciw, w terminie 14 dni, od dnia jego doręczenia. Wezwał też do wskazania w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, czy pismo z dnia [...] grudnia 2014 r. jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, czy też sprzeciwem do sądu powszechnego. Na powyższe wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

6 Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

7 1) decyzje administracyjne;

8 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

9 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

10 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

11 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

12 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

13 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

14 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

15 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

16 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

17 W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

18 W ocenie Sądu skarga S. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem będące przedmiotem skargi orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

19 Jak wyżej wskazano zaskarżone orzeczenie dotyczy wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Kwestia aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego uregulowana jest w art. 77 - 81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.).

20 W myśl art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, od wydanego przez kolegium orzeczenia (wydanego w rozpoznaniu wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości) właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.

21 Z powołanego powyżej przepisu jednoznacznie zatem wynika, że sprawy dotyczące kwestii aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego należą, z woli ustawodawcy, do kognicji sądu powszechnego. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 6/12, postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/10). Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

22 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.