Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2011 r., I SA/Wa 1714/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2011 r., I SA/Wa 1714/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2011 r. sprawy ze skargi Fundacji [....] w B. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1826/09 postanowił: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1826/09.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. S. B., reprezentujący Fundację [...] z siedzibą w B., wniósł o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1826/09.

3 Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

4 W dniu 18 marca 2009 r. Fundacja [...] z siedzibą w B. i S. S. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami RP.

5 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] marca 2010 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został skutecznie doręczony reprezentującemu skarżących radcy prawnemu J. D. w dniu 22 marca 2010 r.

6 Z uwagi na niewykonanie ww. zarządzenia w określonym przez Sąd 7 dniowym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1826/09 odrzucił skargę. Orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 10 czerwca 2011 r.

7 W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1826/09, odrzucającego skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa w Warszawie z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] Fundacja [...] wniosła o jego uchylenie, wskazując, jako podstawę wznowienia art. 271 pkt 2 ppsa, tj. na nienależyte reprezentowanie jej w postępowaniu, bowiem reprezentujący skarżącą J. D. fałszywie podawał się za radcę prawnego, a przez jego zaniedbania skarżąca została pozbawiona możliwości działania, a nawet zapoznania się z treścią zapadłego orzeczenia - co spowodowało negatywne dla niej skutki.

8 Dodała, iż zachowała także termin, w którym powinna wnieść skargę o wznowienie, bowiem dowiedziała się o ww. postanowieniu odrzucającym skargę w dniu 16 sierpnia 2010 r.

9 Pismem z dnia 7 grudnia 2010 r. Sąd został poinformowany, że J. D. był wpisany na listę radców prawnych w okresie od dnia 16 stycznia 1984 r. do dnia 1 października 2007 r. i został z niej skreślony uchwałą Izby z dnia

10 [...] października 2007 r., Nr [...].

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

12 Skarga zasługuje na uwzględnienie.

13 W myśl art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 12) w przypadkach przewidzianych w dziale VII ww. ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

14 Podstawę prawną skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1826/09, w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza obecnymi granicami RP stanowi art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który brzmi "można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania: nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu, albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe".

15 Zgodnie z art.282 § 1 i 2 ww. ustawy sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd stosownie do okoliczności oddala skargę o wznowienie postępowania albo uwzględniając ją zmienia zaskarżone orzeczenie albo je uchyla i skargę odrzuca lub postępowanie umarza (§ 2).

16 Zarówno w doktrynie, jak i judykaturze podnosi się, że na gruncie ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem, jednak art. 282 nie określa rodzaju rozstrzygnięcia, jakie winno zapaść. W tym przypadku rozstrzygniecie Sądu powinno zatem zrealizować treść normy art. 270 ppsa.

17 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w przypadku żądania wznowienia postępowania, na wskazanej przez skarżącą Fundację podstawie prawnej, Sąd zobligowany był jedynie do zbadania, czy w chwili wydania prawomocnego orzeczenia zaistniała przyczyna nieważności.

18 W sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1826/09 (objętej wznowieniem) znajdują się pełnomocnictwa udzielone przez S. S. i F. P. radcy prawnemu J. D. Zostały one przyjęte przez radcę prawnego, co zostało potwierdzone jego własnoręcznym podpisem oraz pieczątką na której napisano "radca prawny J. D.". Dokumenty te zostały opatrzone datą 8 sierpnia 2009 r. Natomiast z pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych wynika, że ww. osoba nie wykonywała w ww. dacie zawodu radcy prawnego, gdyż została skreślona z okręgowej listy radców prawnych - jeszcze w październiku 2007 r.

19 W związku z powyższymi okolicznościami uznać należało, że skarżący nie był należycie reprezentowany przez osobę uprawnioną, a brak reprezentacji nie był podniesiony w drodze zarzutu - jednocześnie strona nie potwierdziła dokonanych w jej imieniu czynności procesowych. Postanowienie o odrzuceniu skargi należało więc uchylić, gdyż tylko takie orzeczenie sądu może zrealizować cel określony w art. 270 ww. ustawy.

20 Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia strona zostanie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi - w sprawie objętej wznowieniem - po czym Sąd podejmie dalsze czynności w sprawie.

21 Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 12) - orzekł jak w sentencji.