Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r., I SA/Wa 167/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r., I SA/Wa 167/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] października 2005 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie

2 I SA/Wa 167/06

UZASADNIENIE

3 Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., po rozpoznaniu odwołania Z. P. od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] października 2005 r., nr [...] odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki na dzieckiem K. P., utrzymało w mocy powyższą decyzję.

4 W uzasadnieniu przedstawiło w sposób następujący stan faktyczny:

5 Decyzją z dnia [...] października 2005 r. Wójt Gminy M. odmówił przyznania Z. P. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad synem K.. Swoją decyzję organ pierwszoinstancyjny uzasadnił tym, że syn Z. P., K. P. przebywa w instytucji zapewniającej mu opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu. Jest uczniem Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w O., a zgodnie z treścią art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zaspokajającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej.

6 Od decyzji tej Z. P. złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.. Opisała w nim trudną sytuację materialną rodziny oraz potwierdziła fakt przebywania jej syna w internacie Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w O., podnosząc przy tym, że ośrodek ten jest placówką prywatną i całkowity koszt pobytu syna w tej placówce ([...] zł miesięcznie) pokrywa we własnym zakresie. Jej syn jest dzieckiem z zespołem [...]. Ze względu na swój stan zdrowia nie może uczęszczać do szkoły publicznej znajdującej się w M.. Syn uczęszczając do placówki w O. poczynił duże postępy w rozwoju, wiele czynności potrafi wykonywać samodzielnie. Gdyby musiała ze względów finansowych pozostawić go w domu i zrezygnować z nauki cztery lata zostałyby zmarnowane i zahamowany byłby jego rozwój. Pozbawienie świadczenia pielęgnacyjnego znacznie uszczupli dochody jej rodziny, której nie będzie stać na opłacenie nauki niepełnosprawnego dziecka.

7 Zdaniem wnoszącej odwołanie, ustawodawca wyłączając możliwość otrzymywania świadczenia pielęgnacyjnego przez osoby, których dzieci przebywają w placówce zapewniającej całodobową opiekę miał na uwadze pobyt dziecka w szkołach z internatami publicznymi, które są finansowane ze środków budżetowych.

8 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. rozpoznając odwołanie uznało, iż organ pierwszoinstancyjny prawidłowo przyjął, że świadczenie pielęgnacyjne z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem nie przysługuje, jeżeli dziecko przebywa w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dniu w tygodniu, ponieważ stwarza to opiekunowi możliwość podjęcia pracy zarobkowej. Zdaniem organu nie źródło finansowania pobytu dziecka w ośrodku, ani też faktyczna liczba dni przebywania w nim w ciągu tygodnia decyduje o uprawnieniach do świadczenia pielęgnacyjnego, ale fakt, że zakład zapewnia opiekę przez minimum 5 dni w tygodniu. Trudna sytuacja materialna rodziny nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, ale może być podstawą do ubiegania się o inne formy pomocy społecznej.

9 Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Z. P. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

10 W uzasadnieniu podniosła, że wprawdzie z przepisu art.17 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, 2255 ze zm.) wynika, że jeżeli dziecko przebywa w instytucie zapewniającym całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, to świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, to jednak art. 3 ust. 7 tej samej ustawy definiuje pojęcie "instytucji zapewniającej opiekę całodobową". Zdaniem skarżącej, z artykułu tego wynika, że jest to placówka zapewniająca nieodpłatnie pełne utrzymanie, w tym wyżywienie, zakwaterowanie i umundurowanie (ubranie), a skarżąca pełne koszty utrzymania dziecka pokrywa sama, chociaż jej rodzina znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej.

11 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Kontrola sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

14 Przedmiotem postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie było poddanie kontroli decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

15 Warunki nabywania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oraz zasady jego ustalania, przeprowadzania i wypłacania określa ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 28, poz. 2255 ze zm.). Zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. b (na który to przepis powołuje się organ), świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba wymagająca opieki została umieszczona w rodzinie zastępczej, albo w związku z koniecznością kształcenia, rewalidacji lub rehabilitacji w placówce zapewniającej całodobową opiekę przez co najmniej 5 dni w tygodniu, z wyjątkiem zakładów opieki zdrowotnej.

16 Zdaniem Sądu, organy administracji publicznej rozpoznające sprawę całkowicie pominęły treść art. 3 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy. Tymczasem z treści przepisu wynika wprost, że za instytucję zapewniającą całodobowe utrzymanie uznać należy między innymi placówkę opiekuńczo-wychowawczą zapewniającą nieodpłatne pełne utrzymanie, w tym wyżywienie, zakwaterowanie czy umundurowanie. Jak wynika z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach rozpatrywanej sprawy dziecko skarżącej, syn K. P. rzeczywiście uczy się w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w O.. Jest to jednak placówka prywatna, a pełne koszty utrzymania dziecka pokrywają rodzice.

17 Zdaniem Sądu ratio legis przepisu art. 17 ust. 5 cytowanej wyżej ustawy jest nie przyznawanie pomocy w postaci świadczenia pielęgnacyjnego rodzinie dziecka niepełnosprawnego, które pozostaje na pełnym utrzymaniu państwa (art. 3) przez co najmniej 5 dni w tygodniu.

18 Tymczasem K. P., syn skarżącej nie przebywa w placówce o jakiej mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. - o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.).

19 Dlatego też, zdaniem Sądu, nie było podstaw w rozpatrywanej sprawie do odmowy wypłaty żądanego świadczenia pielęgnacyjnego, ponieważ pobyt tego dziecka w placówce nie obciąża budżetu państwa. Natomiast pozbawienie rodziców, znajdujących się w dosyć trudnej sytuacji materialnej tego świadczenia spowoduje, że dziecko przestanie uczęszczać do placówki, która w sposób bardzo korzystny wpływa na jego rozwój i usamodzielnienie się w przyszłości.

20 Mając na uwadze powyższe należało uznać, że organy obu instancji błędnie zinterpretowały obowiązujące prawo, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

21 Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.