Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2009 r., I SA/Wa 1528/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2009 r., I SA/Wa 1528/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. nr [...] z dnia [...] października 1950 r. wydanego w przedmiocie odmowy przyznania J. M. prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hip. [...], działka nr [...].

3 Powyższe rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych:

4 Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odmówiło wszczęcia postępowania nadzorczego, z wniosku M. S., o stwierdzenie nieważności wyżej opisanego orzeczenia administracyjnego odmawiającego J. M. prawa własności czasowej do nieruchomości [...], położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hip. [...], działka nr [...] podnosząc że wnioskodawczyni nie miała interesu prawnego do występowania z przedmiotowym wnioskiem. Twierdziła w nim bowiem, że powyższym orzeczeniem pozbawiono M. K. (ojca wnioskodawczyni) własności nieruchomości położonej przy ul. [...].

5 Organ ustalił też, że pod w/w adresem (obecnie [...]) znajdowała się rodzinna nieruchomość wnioskodawczyni i nie przyjmuje ona cały czas do wiadomości odmowy wszczęcia przedmiotowego postępowania, stojąc na stanowisku, iż gdyby nawet nie został złożony wniosek dekretowy (na co brak jest jakichkolwiek dowodów) to i tak powinna zostać wydana decyzja dekretowa.

6 Rozpoznając sprawę na skutek wniosku M. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium podniosło, iż wszczęcie postępowania nadzorczego może nastąpić tylko wtedy, gdy istnieje jego przedmiot. W niniejszej sprawie brak jest przedmiotu postępowania, ponieważ nieruchomość, wskazana w komparycji orzeczenia administracyjnego PRN w W. nr [...] z [...] października 1950 r., położona była przy ul. [...], a ponadto była oznaczona nr hip. [...] działka nr [...] i stanowiła - przed wejściem w życie dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy - własność zupełnie innej osoby tj. J. M., z którą M. S. nie łączą żadne więzy rodzinne i w szczególności, której nie jest ona następcą prawnym. Do określonej we wspomnianym orzeczeniu nieruchomości nie służył także żaden tytuł prawny M. K., poprzednikowi prawnemu wnioskodawczyni.

7 Odnośnie nieruchomości stanowiącej poprzednio własność ojca wnioskodawczyni, organ ustalił natomiast, że jak wynikało to z treści znajdującej się w aktach własnościowych umowy sprzedaży, zawartej w dniu [...] lutego 1943 r. w Warszawie aktem notarialnym (repertorium nr [...]), M. K. kupił od Z. S. i W. R. nieruchomość o nr hip. [...] położoną przy ul. [...]. Nieruchomość ta była oznaczona numerem policyjnym [...], zawierała działkę gruntu nr [...] liczącą [...] m2 powierzchni. Własność tej nieruchomości przysługuje obecnie Skarbowi Państwa (zaświadczenie nr [...] z [...] września 1999r. Sądu Rejonowego dla W.

8 Wydział IV Ksiąg Wieczystych).

9 Ustalono także, iż w odniesieniu do nieruchomości gruntowej położonej przy

10 ul. [...] nr hip. [...] działka nr [...] nie wydano orzeczenia administracyjnego odmawiającego dawnemu jej właścicielowi – M. K. - przyznania prawa własności czasowej do gruntu, a tym samym brak było przedmiotu postępowania nadzorczego, wnioskowanego przez M. S. Podkreślono zatem, że wskazane przez wnioskodawczynię orzeczenie PRN w W. nr [...]. wydane [...] października 1950 r. nie dotyczyło wyżej wymienionej nieruchomości bo odnosiło się do zupełnie innego gruntu.

11 Organ zauważył również, że postępowanie dotyczące oceny legalności w/w orzeczenia administracyjnego nr [...] z [...] października 1950 r.

12 zostało poprzednio zakończone ostateczną i prawomocną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] z [...] marca 1999 r. o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego, utrzymaną w mocy decyzją tego samego organu

13 nr [...] z [...] sierpnia 1999 r. Decyzji tych nie zaskarżono, zatem pozostają w obrocie prawnym.

14 W tym stanie Kolegium uznało za zasadne utrzymanie w mocy swego poprzedniego rozstrzygnięcia.

15 Przedstawiona wyżej decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wniosła M. S.

16 Skarżąca, wnosząc o uchylenie w/w decyzji a także decyzji ją poprzedzającej, zarzuciła organowi naruszenie art. 6 w związku z art. 7, art. 8, art. 11, art. 12 § 1, art. 105 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. twierdząc, że Kolegium wydało swoje rozstrzygnięcia na podstawie pobieżnej analizy akt. W szczególności, wg skarżącej, nie sprawdzono osoby wnioskodawcy wniosku dekretowego dotyczącego nieruchomości położonej przy

17 ul. [...], na podstawie którego wydano orzeczenie objęte wnioskiem nadzorczym a także nie ustalono daty pewnej, z którą nastąpiła zmiana adresu nieruchomości z ul. [...] na ul. [...].

18 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i akcentując, że sprawa została wnikliwie zbadana i wszechstronnie wyjaśniona.

19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

20 Skargę należało uznać za niezasadną, co skutkowało jej oddaleniem.

21 Wypada na wstępie nadmienić, że niniejsza sprawa była już przedmiotem kontroli tutejszego Sądu, który wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Wa 27/08) uchylił poprzednio wydane decyzje Kolegium tj. decyzję z dnia [...] lipca 2007 r.

22 nr [...] o umorzeniu postępowania o stwierdzenie nieważności w/w kwestionowanego w orzeczenia administracyjnego z [...] października 1950 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzję tego samego organu z dnia [...] października 2007 r. nr [...].

23 Przyczyną uchylenia w/w decyzji był fakt, że – zdaniem Sądu – organy nie wyjaśniły dokładnie treści żądania strony, bowiem we wniosku z dnia 23 maja 2007 r. M. S. wnosiła o cyt. "wzruszenie orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej

24 w W. z dnia [...] października 1950 r. nr [...]". W sytuacji zatem, gdy już poprzednio wnioskodawczyni występowała o stwierdzenie nieważności w/w orzeczenia i w sprawie tej zapadły decyzje o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego, Sąd polecił dokładne wyjaśnienie treści obecnego żądania strony, które mogło stanowić wniosek o wznowienie postępowania.

25 Wykonując zatem zalecenia Sądu, Kolegium zwróciło się do skarżącej o wyjaśnienie treści aktualnego wniosku. W odpowiedzi M. S. podała, że nadal domaga się stwierdzenia nieważności w/w orzeczenia administracyjnego.

26 W tych warunkach należy stwierdzić, że tego rodzaju wniosek był już raz wniesiony i postępowanie wywołane nim zostało zakończone odmową wszczęcia postępowania administracyjnego. Zachodziła zatem tożsamość obu wniosków jednak – w ocenie Sądu

27 – w sytuacji zaistniałej w tej sprawie nie było podstaw do umarzania postępowania, jak uczyniły to organy poprzednio a należało odmówić wszczęcia postępowania – jak słusznie Kolegium obecnie orzekło. Umorzenie bowiem postępowania – na podstawie art. 105 k.p.a. - może nastąpić po jego wszczęciu. Decyzja o odmowie wszczęcia postępowania nie rozstrzyga zaś merytorycznie o istocie zagadnienia, którego dotyczy wniosek i jest wydawana bez wcześniejszego wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.

28 Odnosząc się zaś do meritum skargi, należy zgodzić się z w stanowiskiem organu, że M. S. nie miała interesu prawnego do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej dotyczącej innej nieruchomości, niż ta, która należała do jej ojca i która to decyzja nie była skierowana do jej poprzednika prawnego a dotyczyła interesu prawnego osoby dla niej całkowicie obcej i niezwiązanej z nią żadnym stosunkiem prawnym.

29 Zwrócić w tym miejscu trzeba uwagę, że obie nieruchomości nie różniły się jedynie numerem policyjnym ulicy ([...]). Różnica między tymi nieruchomościami dotyczyła przede wszystkim: właścicieli, numerów hipotecznych i numerów działek. Z tego powodu dociekanie, kiedy nastąpiła zmiana numeru policyjnego nieruchomości nie była kwestią tak istotną, jak tego chciała dowieść skarżąca i z tych względów zarzut, dotyczący zaniechania szczegółowego wyjaśniania faktów, o których mowa w skardze, była zbędna.

30 Za powyższym wnioskiem przemawia także okoliczność, że z treści pism ojca skarżącej znajdujących się w aktach administracyjnych wprost wynika, że nie występował on z wnioskiem w trybie art. 7 dekretu z dnia 21 października 1945 r. Przykładowo bowiem tylko w pismach z dnia 26 września 1989 r. skierowanym do Urzędu [...] Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami a także z dnia 8 marca 1993 r. adresowanym do Ministra Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej, M. K. występował o cyt.: "przywrócenie terminu na zgłoszenie wniosku o zwrot nieruchomości", uzasadniając swoje żądanie podeszłym wiekiem i poważnymi chorobami, co od dłuższego czasu nie pozwalało mu na śledzenie zmieniających się przepisów a w związku z tym nic nie wiedział o terminie do którego można było wszczynać postępowanie "o zwrot przejętych przez Państwo nieruchomości". Powyższe oświadczenie samego byłego właściciela nieruchomości przesadza o fakcie, że nie złożył on w terminie, mającym charakter materialnoprawny, tzw. wniosku dekretowego a jedynie wystąpienie z tego rodzaju wnioskiem i to w odpowiednim terminie mogło być podstawą do orzekania w sprawie własności czasowej do nieruchomości, czyli jak potocznie to określano w sprawie "zwrotu nieruchomości".

31 W związku z powyższym odmowa wszczęcia postępowania z wniosku M. S. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. nr [...] z [...] października 1950 r. w przedmiocie odmowy przyznania J. M. prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...], oznaczonej nr hip. [...], działka nr [...] była zasadna.

32 Z tego powodu – Sąd z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.