Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2014 r., I SA/Wa 1381/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2014 r., I SA/Wa 1381/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania niedopuszczalności odwołania oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało złożone przez S. J. odwołanie od pisma Wójta Gminy J. z dnia [...] marca 2013 r. odmawiającego umorzenia postępowania za niedopuszczalne.

3 W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podało, że w dniu 12 marca 2013 r. S. J. wniósł o umorzenie prowadzonego przez Wójta Gminy J. postępowania w sprawie wzrostu wartości nieruchomości położonej w J., oznaczonej ewidencyjnie numerami działek [...] i [...] na skutek jej podziału zatwierdzonego ostateczną decyzją Wójta Gminy J. z dnia [...] kwietnia 2012 r. sprostowaną postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. ewentualnie zawieszenie postępowania do czasu zakończenia przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawcy majątkowego W. L. w związku z nieprawidłowym sporządzeniem operatu szacunkowego z dnia 19 lutego 2013 r.

4 Pismem z dnia 18 marca 2013 r. Wójt Gminy J. odmówił umorzenia postępowania, wskazując, że ewentualna wadliwość operatu szacunkowego nie może stanowić przesłanki umorzenia postępowania, a ponadto procedura administracyjna nie przewiduje szczególnej formy dla odmowy umorzenia postępowania.

5 Od powyższego pisma odwołanie wniósł S. J.

6 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznając wniesione zażalenie za niedopuszczalne podniosło, że stanowisko organu I instancji uznające brak podstaw do umorzenia postępowania nie wymagało zajęcia stanowiska w formie decyzji. Tym samym organ II instancji podzielił pogląd wyrażony zarówno w orzecznictwie administracyjnym jak i w piśmiennictwie, że procedura administracyjna nie przewiduje decyzji o odmowie umorzenia postępowania. Jeśli zdaniem organu nie występują przesłanki do wydania decyzji o umorzeniu postępowania obowiązany jest on do kontynuowania prowadzonego postępowania i wydania decyzji merytorycznej. Wprawdzie art. 105 k.p.a. ma charakter przepisu szczególnego w stosunku do art. 104 § 2 k.p.a., nie upoważnia to jednak do wysunięcia tezy o możliwości wydania decyzji administracyjnej w przypadku orzeczenia nie kończącego postępowania w danej instancji. Z tego powodu w ocenie Kolegium odmowa umorzenia postępowania, jako niekończąca postępowania w danej instancji nie może następować w drodze decyzji administracyjnej. Na poparcie swojego stanowiska Kolegium przywołało wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych.

7 Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. J. zarzucając mu naruszenie przepisu art. 134 k.p.a., art. 104 k.p.a. i art. 105 k.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że o istocie aktu przesądza jego treść, a nie forma, a pismo nie mające formy decyzji administracyjnej jest taką decyzją, o ile pochodzi od organu administracyjnego, skierowane jest na zewnątrz i w sposób władczy rozstrzyga o prawach lub obowiązkach osób fizycznych bądź prawnych w indywidualnej sprawie z zakresu prawa administracyjnego. W ocenie skarżącego pismo Wójta Gminy J. z dnia [...] marca 2013 r. mimo, że nie ma formy decyzji administracyjnej, to z uwagi na jego treść, winno być uznane za decyzję administracyjną, a w konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] winno rozpatrzyć merytorycznie odwołanie od tej decyzji, a nie stwierdzić niedopuszczalność odwołania.

8 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

9 Na rozprawie w dniu 6 marca 2014r. pełnomocnik skarżącego i uczestniczki postępowania E. J. dodatkowo podniósł, że zaskarżone postanowienie nie zostało doręczone uczestniczce postępowania.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

11 Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

12 Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za niezasadną.

13 W pierwszej kolejności zauważyć należy, że skarżący we wniosku z dnia [...] marca 2013 r. wnosząc o umorzenie postępowania prowadzonego z urzędu w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości przedmiotowej nieruchomości wskazał art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przesłanką umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest bezprzedmiotowość postępowania "z jakiejkolwiek przyczyny", czyli z każdej przyczyny powodującej brak jednego z elementów materialnego stosunku prawnego w odniesieniu do jego strony podmiotowej lub przedmiotowej. Jak podkreśla się w orzecznictwie, z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego (art. 105 k.p.a.) mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Innymi słowy bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce wówczas, gdy nie istnieje sprawa administracyjna podlegająca rozpoznaniu w tym postępowaniu.

14 Przepis ten stanowić może jedynie podstawę do wydania decyzji pozytywnej – w razie stwierdzenia przez organ, że w sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Podzielić należało pogląd wyrażony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], że treść omawianego przepisu nie daje organowi podstawy prawnej do wydania jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w sytuacji negatywnej oceny co do możliwości umorzenia postępowania w tym trybie. Sąd w składzie orzekającym w sprawie podziela pogląd wyrażany zarówno w orzecznictwie administracyjnym, jak i w piśmiennictwie, że procedura administracyjna nie przewiduje miejsca dla decyzji o odmowie umorzenia postępowania. Jeśli zdaniem organu nie występują przesłanki do wydania decyzji o umorzeniu postępowania obowiązany jest on do kontynuowania prowadzonego postępowania i wydania decyzji merytorycznej (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 grudnia 1996 r., sygn. akt SA/Ka 2493/95 – Lex nr 28967, też M. Jaśkowska /w:/ M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, wyd. II, Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 2 grudnia 2008r. sygn. akt I OSK 1735/07, Lex nr 525960).

15 Skoro nie istnieje obowiązek wydania przez organ decyzji negatywnej w przedmiocie umorzenia postępowania, to oczywistym jest, że pisma Wójta Gminy J. z dnia [...] marca 2013r. nie można uznać za decyzję administracyjną, a skoro tak to nie może przysługiwać od niego odwołanie. Odwołanie bowiem zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. przysługuje wyłącznie od decyzji. Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało na podstawie art. 134 k.p.a. wniesione przez skarżącego odwołanie za niedopuszczalne.

16 W tej sytuacji zarzuty skargi należało uznać za całkowicie chybione. Dodać należy, że niedoręczenie zaskarżonego postanowienia uczestniczce postępowania- E. J. jako współwłaścicielce przedmiotowej nieruchomości stanowi uchybienie organu II instancji, jednakże w ocenie Sądu nie ma ono żadnego wpływu na prawidłowość wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

17 Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.