Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2016 r., I SA/Wa 1375/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2016 r., I SA/Wa 1375/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Prezydent W. reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] uchylającą w całości decyzję nr. [...] z dnia [...] marca 2016 r. wydaną przez Prezydenta W.

3 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wniosło o jej oddalenie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi do Sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

6 W niniejszej sprawie skarga wniesiona została przez Prezydenta W., czyli nota bene organ pierwszej instancji.

7 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04). Pogląd ten uzasadniony jest faktem, że organ wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej rozpoznający sprawę, na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.

8 Sytuacja podwójnej kompetencji organu pierwszej instancji tj. władczej – polegającej na rozstrzygnięciu sprawy oraz strony – kwestionującej rozstrzygnięcie organu odwoławczego, prowadziłaby do niepożądanej sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej wydające decyzje, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości decyzji pierwszej lub drugiej decyzji (por. wyrok NSA z 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 97/11).

9 Mając na uwadze powyższe, wobec wniesienia skargi przez podmiot nieuprawniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.