Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2007 r., IV SO/Wa 135/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2007 r., IV SO/Wa 135/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 31 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.H. w przedmiocie ukarania grzywną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanawia : wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych.

Uzasadnienie

2 W dniu 28 września 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a").

3 W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 21 czerwca 2007 r. przesłała na adres Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wydane przez ten organ postanowienie z dnia (...) maja 2007 r. w sprawie zażalenia na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, zaś Minister w ustawowym terminie 30 dni nie przekazał skargi Sądowi.

4 Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 2 cytowanej ustawy P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl

5 art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a., Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji grzywny.

6 Wymierzenie grzywny jest zatem środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależność od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. II OZ 171/05).

7 Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, skarga wnoszona za pośrednictwem tego organu a także odpowiedź na skargę i akta administracyjne znajdowały się w Sądzie - bowiem zostały przekazane w dniu 3 października 2007 r. - to nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do ich przekazania Sądowi. Zatem należało uznać, że w okolicznościach niniejszej sprawy wymierzenie grzywny jest uzasadnione.

8 Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.