Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2008 r., IV SO/Wa 117/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2008 r., IV SO/Wa 117/07

Sentencja

1 Dnia 10 stycznia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na bezczynność Starosty Powiatu W. w przedmiocie ukarania grzywną Starosty Powiatu W. postanawia: * wymierzyć Staroście Powiatu W. grzywnę w wysokości 200 ( dwieście) złotych * zasądzić od Starosty Powiatu W. kwotę 100 ( sto ) złotych na rzecz P. L. tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 W dniu 4 maja 2007r. P. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezpośrednio skargę na bezczynność Starosty Powiatu W.. Pismem z dnia 10 maja 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę P. L. na bezczynność Starosty Powiatu W. do organu wg właściwości celem udzielenia odpowiedzi na skargę.

3 Następnie P. L. w dniu 27 lipca 2007r. złożył wniosek o wymierzenie Staroście Powiatu W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), z powodu nie udzielenia odpowiedzi i jej nie przesłania w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

4 W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatu W. wyjaśnił, iż skarga P. L. została przekazana wg właściwości do rozpoznania Radzie Powiatu W.. Organ wskazuje, iż przyczyną powstałego opóźnienia w przekazaniu skargi P. L. jest cykliczny charakter pracy rady powiatu oraz sezon urlopowy.

5 Zgodnie z art. 54 § 2 cytowanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 cytowanej ustawy, Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji grzywny.

6 Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu W., odpowiedź na skargę, właściwe akta administracyjne i wreszcie skarga przekazana organowi przez Sąd przy piśmie z dnia 10 maja 2007r. celem ustosunkowania się, znajdowały się w Sądzie ( oryginał skargi został zwrócony Sądowi przy piśmie organu z dnia 13 grudnia 2007r.), nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to nie w terminie trzydziestu dni, ale po upływie ponad sześciu miesięcy.

7 Wprawdzie wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 . Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależność od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. II OZ 171/05). Mimo zatem wypełnienia obowiązku przez organ w dniu orzekania w przedmiocie grzywny Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy jest uzasadnione. W sprawie nastąpiło bowiem znaczne przekroczenie terminu, a wyjaśnienia dotyczące przyczyn jego przekroczenia nie są zdaniem Sądu wystarczające.

8 Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

9 O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.