Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2014 r., IV SAB/Wa 215/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2014 r., IV SAB/Wa 215/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2014 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wykonywania obowiązków służbowych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 24 października 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 215/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. S.

3 W dniu 4 grudnia 2014 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna Z. S. od powyższego postanowienia, sporządzona przez stronę osobiście (k. 130).

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

5 Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

6 Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.

7 Skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego osobiście nie spełnia powyższego wymogu, zatem należy ją ocenić jako niedopuszczalną.

8 Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1513/12, Lex nr 1270090; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 776/13, Lex nr 1443387).

9 Z tych przyczyn, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.