Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2018 r., IV SAB/Wa 18/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2018 r., IV SAB/Wa 18/18

Sentencja

1 Dnia 19 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] w sprawie wydania orzeczenia lekarskiego w zakresie zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 A. F. (dalej zwany "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] w sprawie wydania orzeczenia lekarskiego w zakresie zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku.

3 Skarżący zarzucił naruszenie ogólnych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego, błędną interpretację przepisów, brak ustosunkowania się do zgromadzonego materiału dowodowego oraz niewydanie orzeczenia lekarskiego drugiej instancji. Jednocześnie skarżący wniósł o stwierdzenia nieważności orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. wydanego przez lekarza medycyny pracy stwierdzającego zdolność A. F. do wykonywania pracy na stanowisku inspektora.

4 W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak kognicji sądu w niniejszej sprawie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

7 Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu.

8 Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

9 Do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a.", należy orzekanie w sprawach skarg na:

10 1) decyzje administracyjne;

11 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

12 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

13 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

14 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

15 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

16 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

17 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

18 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

19 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

20 Z kolei zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

21 Natomiast w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

22 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

23 Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] w sprawie zmiany wydanego orzeczenia lekarskiego w zakresie zdolności do podjęcia pracy na określonym stanowisku.

24 Wskazać należy, że spór prawny w badanej sprawie dotyczy kwestii związanych z okresowymi badaniami lekarskimi pracowników, które regulowane są przepisami prawa pracy. Zasady przeprowadzania badań lekarskich pracowników określają bowiem przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.) oraz wydanego na podstawie art. 229 § 8 Kodeksu pracy rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 2067).

25 Powyższe rozporządzenie w § 1 ust. 1 pkt 1) i pkt 4e) określa zakres wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich pracowników, o których mowa w art. 229 § 1, 2 i 5 Kodeksu pracy, zwanych dalej "badaniami profilaktycznymi", tryb ich przeprowadzania oraz sposób dokumentowania i kontroli tych badań oraz tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich, w tym o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na określonym stanowisku (art. 229 § 4 Kodeksu pracy).

26 Zgodnie z § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia badania profilaktyczne kończą się wydaniem orzeczenia lekarskiego stwierdzającego:

27 1) brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku albo

28 2) istnienie przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku

29 W myśl § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 1996 r. od orzeczenia lekarskiego, o którym mowa w § 2 ust. 5, przysługuje osobie badanej odwołanie wnoszone na piśmie. Odwołanie wraz z jego uzasadnieniem wnosi się w terminie 7 dni od dnia otrzymania orzeczenia lekarskiego, za pośrednictwem lekarza, który je wydał, do jednego z podmiotów odwoławczych, którymi są:

30 1) wojewódzkie ośrodki medycyny pracy właściwe ze względu na miejsce świadczenia pracy lub siedzibę jednostki organizacyjnej, w której jest zatrudniony pracownik;

31 2) instytuty badawcze w dziedzinie medycyny pracy lub Uniwersyteckie Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni, jeżeli odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego przez lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy;

32 3) Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej, jeżeli odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego przez Kolejowy Zakład Medycyny Pracy;

33 4) podmioty lecznicze utworzone i wyznaczone przez Ministra Obrony Narodowej.

34 Orzeczenie lekarskie wydane w trybie odwołania jest ostateczne (ust. 6 § 5 ww. rozporządzenia). Jednakże zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zawartym w wyroku z dnia 10 marca 2015 r. II PK 120/14 nie jest wyłączona sądowa kontrola prawidłowości orzeczenia o niezdolności do wykonywania dotychczasowej pracy, które jest ostateczne według § 5 ust. 6 rozporządzenia z 1996 r. Podlega ona bowiem kontroli właściwego sądu pracy, a kwestii tej nie reguluje ww. rozporządzenie, bowiem zakres upoważnienia do jego wydania nie może tego dotyczyć.

35 W świetle przytoczonych powyżej przepisów oraz stanowiska Sądu Najwyższego stwierdzić należy, że zaistniały między stronami spór na tle uprawnień skarżącego w kwestionowaniu orzeczenia lekarskiego wydanego na podstawie badań okresowych pracowników nie ma charakteru sprawy administracyjnej, a czynności podejmowane w tym postępowaniu przez lekarza poradni medycyny pracy, jak i następnie podmiotu odwoławczego (wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy) nie są czynnościami z zakresu administracji publicznej.

36 Skoro zatem rozstrzyganie tego rodzaju spraw nie wchodzi w zakres kognicji sądów administracyjnych, złożona skarga w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania nie może być rozpoznawana i podlega odrzuceniu przez sąd.

37 W konsekwencji Sąd uznał, że rozpoznawana skarga, jako nie mieszcząca się we właściwości sądów administracyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

38 Z tych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.