Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2015 r., IV SA/Wa 989/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2015 r., IV SA/Wa 989/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku V. sp. z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt II OSK 1664/13 postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 989/15 pozostawiono bez rozpoznania wniosek V. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej również: Spółka, skarżąca, strona) o przyznanie prawa pomocy. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania było spowodowane niezłożeniem wniosku na urzędowym formularzu PPPr (art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

3 Odpis powołanego zarządzenia doręczono Spółce w dniu 5 maja 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 16 akt sprawy).

4 W dniu 12 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu strona wskazała, że w toku postępowania, którego wznowienia się domaga, była reprezentowana przez pełnomocnika. Złożone do akt sprawy pełnomocnictwo nie zostało wypowiedziane, zatem w dalszym ciągu – w postępowaniu wywołanym skargą o wznowienie postępowania – jest ona reprezentowana przez tego samego pełnomocnika. To pełnomocnikowi należy więc doręczać pisma w sprawie. Jak skarżąca zauważyła, wezwanie do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało błędnie wysłane bezpośrednio na adres Spółki (a nie do pełnomocnika). W konsekwencji niedopuszczalne było pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

5 W piśmie z dnia 21 lipca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej (r. pr. J. H.) do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPPr w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie (wraz formularzem wniosku) doręczono w dniu 24 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 35 akt sprawy). Pozostaje ono bez odpowiedzi.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

7 Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, w brzemieniu obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., które ma zastosowanie w przedmiotowe sprawie, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

8 Przedmiotem postępowania po złożeniu sprzeciwu nie jest więc ocena zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego, lecz ponowna ocena złożonego przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy - w pierwszej kolejności ocena warunków formalnych tego wniosku.

9 Stosownie do treści art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 ppsa). Przepisy art. 252 § 2 i art. 257 ppsa mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Zatem w sytuacji, gdy strona postępowania sądowoadministracyjnego ubiega się o przyznanie prawa pomocy obowiązana jest każdorazowo złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, przy czym wypełnienie tego obowiązku może nastąpić od razu (bezpośrednie złożenie wypełnionego formularza w Sądzie) lub poprzez złożenie takiego formularza w wyznaczonym terminie (uzupełnienie wniosku złożonego uprzednio w niewłaściwej formie). Powyższe wynika z treści art. 252 § 2 i art. 257 ppsa, które są przepisami bezwzględnie obowiązującymi, i od których ustawodawca nie przewidział wyjątków.

10 W przedmiotowej sprawie V. sp. z o.o. z siedzibą w W., pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do wypełnienia i złożenia w Sądzie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwania tego nie wykonała. Tym samym nie uzupełniła ona uprzednio złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w niewłaściwej formie. To zaś obliguje do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

11 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ppsa należało orzec, jak w postanowieniu.