Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2007 r., IV SA/Wa 944/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2007 r., IV SA/Wa 944/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie informacji o korekcie kwoty pomocy w ramach wniosku o płatność postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 2 kwietnia 2007 r. skarżący P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo nazwane przez skarżącego decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (w skrócie ARiMR) z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie korekty kwoty do refundacji projektu złożonego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006", w zakresie działania 2.6. "Rozwój i ulepszanie infrastruktury technicznej związanej z rolnictwem", pomniejszającej kwotę do wypłaty o kwotę 26.155 zł.

3 W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu [...] grudnia 2005 r. zawarł z ARiMR umowę o dofinansowanie projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006". Realizacja projektu miała polegać na utwardzeniu placu manewrowego na posesji skarżącego. Wskazał, iż zgodnie z § 3.1 i § 3.2 wyżej wymienionej umowy miał uzyskać jednorazową pomoc w maksymalnej kwocie 55.850 zł. nie więcej jednak niż 50 % poniesionych kosztów kwalifikowanego projektu. Skarżący podniósł, iż po rozpatrzeniu jego wniosku o płatność za okres od 21 grudnia 2005 do 24 kwietnia 2006 r. decyzją Kierownika ARiMR w B. z dnia [...] października 2006 r. została mu przyznana do wypłaty kwota 29.184, 50 zł. zaś w stosunku do pozostałej kwoty odmówiono pomocy gdyż ARiMR nie uznała całości poniesionych przez skarżącego wydatków. Skarżący odwołał się do Prezesa ARiMR, który decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. utrzymał w mocy stanowisko Kierownika ARiMR w B.

4 W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego żądania o oddalenie skargi.

5 W uzasadnieniu stwierdzono, że analizowana sprawa dotyczy drugiego etapu realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" a zatem, zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarówno pismo Kierownika ARiMR w B. z dnia [...] października 2006 r. jak i pismo Prezesa ARiMR z dnia [...] grudnia 2006 r. nie są decyzjami administracyjnymi w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. i nie mogą być poddane kontroli sądu administracyjnego.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 Sąd administracyjny, który stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje kontrolę legalności zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), ma obowiązek w pierwszej kolejności rozważyć czy jest właściwy do podjęcia wyżej wymienionych działań oraz sprawdzić czy sprawa podlega jego kognicji.

8 Sąd po przeanalizowaniu materiału dowodowego sprawy oraz unormowań prawnych, które należało wziąć pod uwagę, doszedł do przekonania, że skarga złożona przez P. S. nie może zostać uwzględniona.

9 Przede wszystkim podnieść należy, że w myśl aktualnego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyroki: NSA z dnia 8 czerwca 2006r. sygn. akt II GSK 63/06 i z dnia 20 września 2006r. sygn. akt II GSK 95/06 oraz Uchwała z dnia 22 lutego 2007r. (sygn. akt II GPS 3/06) NSA w składzie siedmiu sędziów) przyznanie dofinansowania lub odmowa przyznania tego dofinansowania następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm.). Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż zgodnie z art. 26 ust. 5 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju warunki dofinansowania określa umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą programem, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucją pośredniczącą albo decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 7. Podkreślenia wymaga, że w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uregulowania ustawy o Narodowym Planie Rozwoju wskazują na istnienie wyraźnie wyodrębnionych dwóch etapów postępowania w sprawach dotyczących dofinansowania z publicznych środków wspólnotowych projektów zgłaszanych w ramach sektorowych programów operacyjnych. Pierwszy etap jest etapem postępowania wszczynanego na skutek wniosku podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie z publicznych środków wspólnotowych projektu w ramach m.in. sektorowego programu operacyjnego. W tym etapie następuje rozpoznanie wniosku przez instytucję zarządzającą lub instytucję wdrażającą, stosownie do przyjętego systemu realizacji, które kończy się przyznaniem albo odmową przyznania dofinansowania, (art. 26 ust. 2 ustawy). Po pozytywnym dla strony zakończeniu pierwszego etapu, tj. po przyznaniu dofinansowania dochodzi do etapu drugiego, którym jest zawarcie umowy, określającej warunki dofinansowania projektu (art. 26 ust. 5 ustawy).

10 Wobec powyższego, zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, uzasadnionym jest twierdzenie, że w wyniku zawarcia umowy o dofinansowanie projektu pomiędzy beneficjentem a właściwą w tym względzie instytucją zarządzającą programem, instytucja wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucją pośredniczącą pomiędzy jej stronami powstaje stosunek o charakterze cywilno-prawnym (inaczej więc niż ma to miejsce w pierwszym etapie postępowania, gdzie stosunek pomiędzy podmiotami ma charakter administracyjno-prawny) a to oznacza, iż do rozstrzygnięcia ewentualnych sporów wynikłych w związku z wykonywaniem przedmiotowej umowy właściwy będzie - w myśl art. 2 § 1 k.p.c. -sąd powszechny. W ocenie Sądu pisma organu kierowane do beneficjenta na tym etapie postępowania tj. po zawarciu umowy o dofinansowanie projektu a dotyczące realizacji postanowień przedmiotowej umowy nie są decyzjami administracyjnymi w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a., nie mogą zatem podlegać kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 cytowanej wyżej ustawy P.p.s.a.

11 Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż z informacji przedstawionej w skardze, z akt sprawy i odpowiedzi na skargę wynika, iż w wyniku pozytywnej weryfikacji wniosku skarżącego o dofinansowanie z publicznych środków wspólnotowych projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego w dniu [...] grudnia 2005 r. pomiędzy ARiMR a skarżącym została zawarta umowa określająca prawa i obowiązki stron związane z realizacja projektu "Utwardzanie placu manewrowego na posesji P. S.". Z chwilą zakończenia weryfikacji wyżej wymienionego wniosku o dofinansowanie projektu zakończył się pierwszy etap postępowania, w trakcie którego rozstrzygnięcia ARiMR miały charakter decyzji administracyjnych. Zaskarżone natomiast przez P. S. pismo Prezesa ARiMR z dnia [...] grudnia 2006 r. a także poprzedzające je pismo Kierownika ARiMR w B. z dnia [...] października 2006 r. jako, że zostały sporządzone już po zawarciu umowy i dotyczą jej wykonania, w świetle dotychczasowych rozważań nie stanowią decyzji administracyjnych wydanych na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju. W związku z tym nie podlegają kontroli sądu administracyjnego stosownie do art. 3 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 powołanej ustawy P.p.s.a.

12 Mając powyższe na względzie, uznając brak kognicji do rozpoznania sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt1 i § 3 cytowanej wyżej ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.