Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r., IV SA/Wa 769/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r., IV SA/Wa 769/16

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. z dnia 30 marca 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. przyznał M. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

3 Po rozpoznaniu kolejnego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. umorzył postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych (z uwagi na to, że stronie przyznano już prawo pomocy w tym zakresie) oraz ustanowił dla M. G. adwokata.

4 Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w piśmie z dnia 11 stycznia 2017 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. M. C.

5 Wyznaczona pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 769/16, którym oddalono skargę M. G.. Odpis rzeczonej opinii doręczono stornie przy piśmie z dnia 13 marca 2017 r.

6 Skarżąca w piśmie z dnia 30 marca 2017 r., ze względu na odstąpienie przez adw. M. C. o od wniesienia skargi kasacyjnej, wniosła do Sądu o ponowne wyznaczenie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej.

7 W piśmie z dnia 26 kwietnia 2017 r. stornie udzielono informacji, że: 1) postanowieniami z dnia 23 maja 2016 r. i z dnia 8 grudnia 2016 r. zostało jej w przedmiotowej sprawie przyznane prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata; 2) Sąd nie ma kompetencji do wyznaczania adwokatów oraz do zmiany adwokatów wyznaczonych przez okręgową radę adwokacką; 3) o wyznaczenie innego pełnomocnika skarżąca może się zwrócić do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...].

8 Razem z pismem z dnia 30 marca 2017 r. M. G. złożyła - na urzędowym formularzu PPF - kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie, żądając zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

9 Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje.

10 Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

11 Jak wskazano, w przedmiotowej sprawie zwolniono już skarżącą od kosztów sądowych i ustanowiono dla niej adwokata. Postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 maja 2016 r. i z dnia 8 grudnia 2016 r., którymi przyznano stronie prawo mocy, mają skutki prawomocnych orzeczeń sądu (art. 259 § 3 ppsa). Postanowienia te nie zostały uchylone, ani zmienione. Przyznanie prawa pomocy nie zostało cofnięte.

12 W tym stanie rzeczy nie ma prawnej możliwości przyznania M. G. prawa, które już raz w przedmiotowym postępowaniu uzyskała (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2016 r. sygn. akt II OZ 1065/16. Niepublikowane). Złożenie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie, jak prawo już przyznane, powoduje, że rozpoznanie kolejnego wniosku stało się zbędne w rozumieniu art. 249a ppsa.

13 W konsekwencji postępowanie w sprawie przyznania M. G. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 769/16 należało umorzyć.

14 Wobec powyższego, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono, jak w postanowieniu.