Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2013 r., IV SA/Wa 721/13

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
IV SA/Wa 721/13
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Przywrócenie terminu
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Uzasadnienie

2 J. W. wniósł do Sądu skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia na podmiot korzystający ze środowiska - Urząd Miasta S. - obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych i naprawczych.

3 W dniu 29 maja 2013 r. (k. 41) skarżącemu doręczono zawiadomienie o terminie rozprawy przed Sądem zaplanowanej na dzień 21 czerwca 2013 r. Jednocześnie skarżący został pouczony, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku oraz że zgłoszenie wniosku po upływie tego terminu jest bezskuteczne (k. 38).

4 Po zamknięciu rozprawy w dniu 21 czerwca 2013 r. Sąd odroczył ogłoszenie orzeczenia i wyznaczył go na dzień 1 lipca 2013 r.

5 Wyrokiem z dnia 1 lipca 2013 r. Sąd oddalił skargę.

6 W dniu 19 lipca 2013 r. (k. 50) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku składając jednocześnie stosowny wniosek. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że:

7 - działał bez adwokata lub radcy prawnego i myślał, że otrzyma z urzędu odpis sentencji wyroku z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, a z błędu wyprowadziła go dopiero osoba udzielająca informacji telefonicznej w dniu 17 lipca 2013 r.,

8 - był nieobecny na rozprawie i przy ogłoszeniu wyroku, gdyż znajdował się wtedy w drodze do sanatorium znajdującego się kilkaset kilometrów od miejsca zamieszkania.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

10 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

11 W niniejszej sprawie niewątpliwie wnioskodawca uchybił terminowi do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 lipca 2013 r. Stosownie bowiem do art. 141 § 2 P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Skoro wyrok oddalający skargę został ogłoszony w dniu 1 lipca 2013 r., to określony przez art. 141 § 2 P.p.s.a. termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 8 lipca 2013 r. (poniedziałek). Wniosek z art. 141 § 2 P.p.s.a. został natomiast zgłoszony w dniu 19 lipca 2013 r.

12 Zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

13 Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

14 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

15 Jak wynika z akt sprawy wnioskodawca wiedział o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 21 czerwca 2013 r. już od dnia 29 maja 2013 r., kiedy osobiście podjął zawiadomienie o terminie rozprawy (jego podpis - k. 41), w którym był pouczony o sposobie zaskarżenia wyroku. W związku z tym, jeśli nie zrozumiał pouczenia, miał jeszcze czas do zaplanowanej rozprawy i mógł ustanowić pełnomocnika do działania w swoim imieniu, który miałby wiedzę prawniczą. Osoba nie mająca wiedzy prawniczej i występująca bez profesjonalnego pełnomocnika ponosi odpowiedzialność w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej w przypadku, gdy w sposób prawidłowy została w tym zakresie pouczona przez sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2008 r., II OZ 149/08).

16 Poza tym, nawet jeśli pełnomocnika nie ustanowił, to wiedząc o tym, że w dniu 21 czerwca 2013 r. jest wyznaczony termin rozprawy, mógł - nawet gdyby już wtedy przebywał w sanatorium - skontaktować się telefonicznie z sekretariatem Sądu w celu dowiedzenia się o stanie sprawy. W ten sposób uzyskałby informację o odroczeniu ogłoszenia orzeczenia i wyznaczeniu terminu ogłoszenia orzeczenia na dzień 1 lipca 2013 r. Następnie mógł ponowić kontakt telefoniczny w celu zasięgnięcia informacji o zapadłym orzeczeniu i sposobie jego zaskarżenia (mimo że wcześniej był o nim pouczony, a go nie zrozumiał) oraz złożyć w urzędzie pocztowym wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

17 Powyższe wskazuje, że nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

18 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a.

Powołane przepisy