Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2015 r., IV SA/Wa 578/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2015 r., IV SA/Wa 578/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić z budżetu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącym G. K. i M. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwustu) złotych.

Uzasadnienie

2 Wójt Gminy K., po rozpatrzeniu wniosku H. B., M. B. i K. B., decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie ośmiu budynków inwentarskich przeznaczonych na chów indyków w ilości [...] sztuk (948 DJP) zlokalizowanych na działkach ewidencyjnych nr [...] w miejscowości L., gmina K.

3 Od decyzji tej odwołali się inwestorzy: H. B., M. B. i K. B.

4 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., rozpatrując odwołanie K. B., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na postanowienie to K. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 228/14 uchylił zaskarżone postanowienie

5 Natomiast, po rozpatrzeniu odwołań H. B. i M. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

6 Z decyzją tą nie zgodzili się M. K. i G. K. (właściciele nieruchomości sąsiadującej z terenem planowanej inwestycji) i wnieśli skargę do Sądu zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wa 201/14, będącą przedmiotem niniejszego postępowania.

7 Sąd postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie do czasu uprawomocnienia się powyższego wyroku Sądu z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 228/14, bowiem Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie w sprawie wywołanej skargą K. B., sygn. akt IV SA/Wa 228/14 na postanowienie Kolegium stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, wywołanej skargą M. K. i G. K., ponieważ konieczne będzie ustalenie przez Sąd, czy w postępowaniu odwoławczym zakończonym zaskarżoną decyzją brały udział wszystkie strony postępowania.

8 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowiło z urzędu wszcząć postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], stwierdzając jej nieważność decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...].

9 Wobec ustania przyczyny zawieszenia postępowania sądowego, Sąd postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. podjął zawieszone postępowanie sądowe, a sprawa wpisana została pod nowy numer IV SA/Wa 578/15.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

11 Przedmiotem niniejszej skargi M. K. i G. K. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] uchylająca zaskarżoną decyzję i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

12 Należy zwrócić uwagę, że kwestionowana decyzja w dacie wniesienia skargi posiadała byt prawny, jednakże w dacie rozpoznawania skargi przez Sąd, to jest w dniu 22 kwietnia 2015 r. już nie istniała, gdyż jej nieważność została stwierdzona ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], od której wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony, zaś termin do jego wniesienia upłynął w lutym 2015 r., co wynika z notatki urzędowej z dnia 21 kwietnia 2015 r. znajdującej się w aktach sądowych sprawy.

13 Powyższe spowodowało, że postępowanie przed Sądem ze skargi na decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], która została wyeliminowana z obrotu prawnego – stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania "z innych przyczyn" – w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) będziemy mieć bowiem do czynienia, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, kiedy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności), względnie w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 powołanej ustawy i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, str. 581 oraz podane tam orzecznictwo).

14 Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania z powodu określonego w art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bowiem bezprzedmiotowość postępowania istniejąca w momencie wyrokowania uniemożliwia dokonanie kontroli legalności zaskarżonej do Sądu decyzji.

15 Biorąc powyższe pod uwagę należało na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji postanowienia.

16 Ustosunkowując się zaś do wniosku o zwrot kosztów postępowania Sąd zauważa, że brak było podstaw prawnych do ich uwzględnienia. Zasadą jest – zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – że każda ze stron ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątki od tej zasady przewidziane są w art. 200-204 i art. 232 powołanej ustawy, przy czym żaden z nich nie zachodzi w rozpatrywanej sprawie.