Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2017 r., IV SA/Wa 3171/16

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
IV SA/Wa 3171/16
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Przywrócenie terminu
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. i H.O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. O. i H. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 11 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. O. i H. O. na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2016 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania.

3 Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącym 7 lutego 2017 r.

4 Skarżący w piśmie z 13 lutego 2017 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek skarżący podnieśli, że błędnie zrozumieli treść pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi, a także wskazali, że nie posiadają znajomości wystarczającej wiedzy na temat procedur i są osobami w podeszłym wieku.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej również jako "p.p.s.a."), sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

7 Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku nastąpi w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniona zostanie czynność, dla której był ustanowiony termin oraz wnioskodawca uprawdopodobni brak winy w uchybieniu terminu. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 11 grudnia 2012 r. II GSK 1721/12, wskazane orzeczenie i orzeczenia powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminowości złożenia rozpatrywanego wniosku, Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Skarżący o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedzieli się w chwili doręczenia postanowienia z 11 stycznia 2017 r. tj. 7 lutego 2017 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu wnieśli 13 lutego 2017 r. Jednocześnie Sąd uznał, że wymóg złożenia skargi został dochowany.

9 W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje jednak na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnili, aby wniesienie skargi w ustawowym terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponoszą odpowiedzialności.

10 Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego w literaturze zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 329).

11 Skarżący występując z przedmiotowym wnioskiem wskazali, że błędnie zinterpretowali termin 30 dni wskazany w pouczeniu zaskarżonej decyzji przyjmując, że termin 30 dni jest równy jednemu miesiącowi. Skarżący dodali, że są osobami w podeszłym wieku i nie dostatecznie znają procedury.

12 Zdaniem Sądu powyższe okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ prawidłowo pouczył strony postępowania o terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego wskazując, że termin liczony jest w dniach, a nie w miesiącach. Błędne zrozumienie prawidłowo sformułowanego przez organ pouczenia nie sposób zatem kwalifikować jako przyczyny niezawinionej czy nadzwyczajnej, której nie można było usunąć przy użyciu możliwych do podjęcia – w danych warunkach – działań. Takie stanowisko reprezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 26 kwietnia 2016 r. I OZ 280/12 czy z 27 września 2016 r., II OZ 953/16, i pogląd ten Sąd w pełni podziela. Dodać należy, że w przypadku niejasności związanych z terminem wniesienia skargi, skarżący mogli zwrócić się do sądu (osobiście lub telefonicznie), czy ewentualnie do organu o wyjaśnienie tej kwestii, co świadczyłoby o dołożeniu przez nich wymaganej staranności o własne interesy. Tymczasem skarżący nie wykazali w żaden sposób, by podjęli takie czynności.

13 W ocenie Sądu skarżący, mimo podeszłego wieku, mogli swobodnie obliczyć, kiedy termin do wniesienia skargi upłynie. Wiązało się to wyłącznie z dokonaniem operacji matematycznej i nie wymagało specjalistycznej wiedzy.

14 W świetle powyższego Sąd uznał, że skoro skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, to ich wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności podlega oddaleniu.

15 Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

Powołane przepisy