Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2014 r., IV SA/Wa 2892/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2014 r., IV SA/Wa 2892/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 r. na rozprawie wniosku Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi J. S. i U. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy zmiany decyzji p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji do udziału w postępowaniu sądowym

Uzasadnienie

2 Likwidator Stowarzyszenia F. w B. – R. K. - na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2014 r. złożył wniosek o dopuszczenie tego Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi J. S. i U. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji.

3 Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w B. [...] w dniu [...] stycznia 2012 r. wydał w stosunku do Stowarzyszenia F. w B. postanowienie sygn. [...] o rozwiązaniu Stowarzyszenia na podstawie art. 31 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) z zarządzeniem jego likwidacji (art. 36 ust. 2 powołanej ustawy). Likwidatorem Stowarzyszenia Sąd wyznaczył R. K. Postanowienie to jest prawomocne.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

5 Przystępując do rozpoznania przedmiotowego wniosku, w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.), dalej powoływanej również jako Prawo o stowarzyszeniach, stowarzyszenie podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, o ile przepis ustawy nie stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 17 ust. 1 powołanej ustawy z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego stowarzyszenie uzyskuje osobowość prawną i może rozpocząć działalność. W świetle z kolei art. 37 ust. 2 pkt 3 Prawa o stowarzyszeniach likwidator zobowiązany jest po zakończeniu likwidacji zgłosić sądowi wniosek o wykreślenie stowarzyszenia z Krajowego Rejestru Sądowego.

6 Z powyższego wynika, że orzeczenie sądu o rozwiązaniu stowarzyszenia, prowadzące do wszczęcia procedury jego likwidacji, nie skutkuje utratą osobowości prawnej przez stowarzyszenie, co następuje dopiero po wykreśleniu stowarzyszenia z Krajowego Rejestru Sądowego. Dopiero bowiem z tą chwilą stowarzyszenie przestaje istnieć; ustaje jego byt prawny (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. II OZ 872/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. II OZ 303/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. II OZ 335/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2012 r. sygn. II OZ 466/12).

7 Powyższe nie oznacza jednak, że wydanie przez sąd orzeczenia o rozwiązaniu stowarzyszenia i zarządzeniu jego likwidacji ze wskazaniem osoby likwidatora nie wywołuje do momentu wykreślenia stowarzyszenia z Krajowego Rejestru Sądowego jakichkolwiek skutków w zakresie dopuszczalnego zakresu jego działania, w szczególności zaś w zakresie podejmowania czynności w postępowaniach sądowych.

8 Otóż, zgodnie z art. 37 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach obowiązkiem likwidatora jest przeprowadzenie likwidacji w możliwie najkrótszym czasie, w sposób zabezpieczający majątek likwidowanego stowarzyszenia przed nieuzasadnionym uszczupleniem. W myśl natomiast art. 37 ust. 2 powoływanej ustawy likwidator w szczególności powinien: 1) zawiadomić sąd o wszczęciu likwidacji i wyznaczeniu likwidatora, z podaniem swego nazwiska, imienia i miejsca zamieszkania, jeżeli nie zachodzą warunki określone w art. 36 ust. 2; 2) dokonywać czynności prawnych niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji, podając do publicznej wiadomości o wszczęciu postępowania likwidacyjnego; 3) po zakończeniu likwidacji zgłosić sądowi wniosek o wykreślenie stowarzyszenia z Krajowego Rejestru Sądowego.

9 Chociaż ustawodawca nie wskazuje, jakich "czynności prawnych niezbędnych do przeprowadzenia likwidacji" powinien dokonywać likwidator, to treść powołanego wyżej przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że chodzi tu o czynności, których przedmiotem są bieżące interesy majątkowe stowarzyszenia (wygaszenie jego działalności). Z chwilą orzeczenia o likwidacji stowarzyszenia i zarządzenia jego likwidacji ustaje cel stowarzyszenia oraz gasną programy działania, dla których zostało ono zawiązane (art. 2 ust. 2 Prawa o stowarzyszeniach). Likwidator stowarzyszenia nie jest legitymowany do prowadzenia działalności statutowej stowarzyszenia, nie jest bowiem jego organem, a wyznaczonym przez sąd przedstawicielem ustawowym, uprawnionym do działania w imieniu stowarzyszenia w zakresie wskazanym w przepisach Prawa o stowarzyszeniach - w zakresie determinowanym celem jego wyznaczenia, to znaczy likwidacją majątku stowarzyszenia.

10 Odnosząc powyższe ogólne rozważania do realiów przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że nie ulega wątpliwości, iż R. K., składając wniosek o dopuszczenie Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji do udziału w postępowaniu ze skargi J. S. i U. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r., przekroczył uprawnienia przyznane mu mocą art. 37 Prawa o stowarzyszeniach. Postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie nie dotyczy interesów majątkowych Stowarzyszenia F. w B. w likwidacji. Likwidator, wykraczając poza przysługujące mu kompetencje, wystąpił o dopuszczenie Stowarzyszenia - działającego jako organizacja społeczna (ekologiczna) w ramach celów określonych w statucie - do udziału w postępowaniu w sprawie innych osób. Złożenie przedmiotowego wniosku nie może być zatem uznane za czynność zmierzającą do likwidacji majątku Stowarzyszenia zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w B. [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. sygn. [...], które mocą art. 365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, wiąże Sąd w przedmiotowej sprawie.

11 Żądanie Stowarzyszenia zostało złożone z przekroczeniem ustawowego upoważnienia przyznanego jego likwidatorowi. Powyższy brak jest brakiem nieusuwalnym, który nakazuje oddalić wniosek.

12 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 33 § 2 w zw. z art. 31 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.