Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., IV SA/Wa 2509/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., IV SA/Wa 2509/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2008 r. o odrzuceniu skargi A. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) października 2007 r., nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia (...) października 2007 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) września 2005 r. o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego w Ł. z dnia (...) stycznia 1946 r. oraz orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia (...) czerwca 1948 r., utrzymującego w mocy wyżej wymienione orzeczenie.

3 Postanowieniem z dnia 28 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S., reprezentowanego w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika.

4 Od powyższego postanowienia z dnia 28 lutego 2008 r. - adwokat, będący pełnomocnikiem skarżącego wniósł pismo procesowe, oznaczone jako "zażalenie".

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

6 Na wstępie należy zauważyć, iż pismo procesowe skarżącego, oznaczone jako "zażalenie" zostało potraktowane jako skarga kasacyjna.

7 Zgodnie bowiem z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej : P.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

8 Należy zwrócić uwagę, iż postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, o którym mowa w art. 173 § 1 ustawy P.p.s.a.

9 Od tego rodzaju orzeczenia przysługującym środkiem odwoławczym jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie.

10 Rozważenie w niniejszej sprawie wymaga, czy wniesienie przez stronę - działającą przez adwokata lub radcę prawnego - zażalenia, a nie, jak należało, skargi kasacyjnej, może być potraktowane tylko jako mylne oznaczenie środka odwoławczego.

11 W niniejszej sprawie przyjęto, iż tego rodzaju uchybienie może być potraktowane jako mylne oznaczenie pisma procesowego. Odmienna interpretacja , w ocenie Sądu, odznaczałaby się bowiem nadmiernym formalizmem.

12 Niezależnie jednak od rodzaju pisma procesowego, podlegało ono w niniejszej sprawie odrzuceniu - jako nienależycie opłacone.

13 Zgodnie z art. 221 ustawy P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

14 Stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Wyrażenie "opłata stała", użyte w art. 221 P.p.s.a., oznacza "wpis stały". Opłata w wysokości stałej w rozumieniu tego przepisu to opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo, lecz także taka, która, stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość ("wysokość stałą"). Gdy pismo procesowe podlega opłacie w wysokości ułamkowej części kwotowo określonego wpisu stałego, to opłata ta zawsze ma wysokość stałą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., II OSK 395/05 , lex 196445).

15 Z kolei art. 219 ustawy P.p.s.a. reguluje w § 2 sposób uiszczania wpisu od pism sądowych w postępowaniu administracyjnymi stanowiąc, iż opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

16 Żaden przepis nie przewiduje możliwości wzywania profesjonalnego pełnomocnika do uiszczenia wpisu stałego. Przepis § 5 ust. 1 powołanego powyżej rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. jako przepis aktu wykonawczego, nie może uchylić wyraźnej dyspozycji wynikającej z art. 221 ustawy P.p.s.a. nakazującemu odrzucenie nienależycie opłaconej skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2007 r., I OSK 1331/07, lex nr 310587).

17 Nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej musi skutkować jej odrzuceniem, na podstawie art. 221 w zw. z art. 219 § 2 ustawy P.p.s.a.