Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2014 r., IV SA/Wa 2010/14

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sygnatura
IV SA/Wa 2010/14
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków U. J. i W. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi U. J. i W. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: - odmówić skarżącym zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 Wnioskami z dnia 27 października 2014 r. U. J. i W. J. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.

3 We wnioskach o przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy oświadczyli, że gospodarstwo domowe prowadzą wspólnie z synem i jego żoną oraz dwoją ich dzieci, mieszkają w domu o powierzchni 160 m2, posiadają dwa samochody osobowe (rok produkcji 2006 i 2009). Rodzina utrzymuje się ze środków finansowych pochodzących z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego (ok. 280 zł miesięcznie) oraz emerytury i wynagrodzenia za pracę skarżącej (razem 10500 brutto).

4 Stwierdzono, co następuje:

5 Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.) Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym, a o takie wnioskują skarżący, obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Warunkiem jego przyznania, jest wykazanie przez stronę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

6 W ocenie referendarza sądowego, przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, nie zostały w niniejszej sprawie przez skarżących spełnione. Jak wynika z wniosków o przyznanie prawa pomocy, skarżący dysponują stosunkowo znacznymi dochodami (ok. 8000 netto na 6 osób), których wysokość wielokrotnie przekracza wielkość związanych ze sprawą kosztów sądowych, zarówno tych wymagalnych obecnie (wpis od skargi w wysokości 1000 zł), jak i mogących wystąpić w przyszłości (najbardziej prawdopodobne to opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wpis od skargi kasacyjnej w przypadku jej wnoszenia – wszystkie 100 zł.). Samo ich posiadanie w takiej wysokości wyklucza wystąpienie uszczerbku w koniecznym utrzymaniu skarżących i ich rodziny (przez uszczerbek ten należy rozumieć takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony, w którym nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych - postanowienie NSA z dnia 13 marca 2012 r. I FZ 51/12). Wyjaśnić należy, że przesłanki niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, nie należy utożsamiać z niemożnością poniesienia tych kosztów bez jakiegokolwiek uszczerbku (por. np. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I FZ 15/08). Nawet bowiem istotnie odczuwalny uszczerbek związany z poniesieniem kosztów sądowych nie powinien skutkować przyznaniem prawa w zakresie częściowym jeżeli pozostałe po ich pokryciu środki finansowe wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb strony i jej rodziny (por,. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 września 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 760/05).

7 Niezależnie od tego, również pozostałe zawarte we wniosku informacje nie potwierdzają trudnej sytuacji materialnej U. i W. J., a tym samym nie wykazują związku między poniesieniem związanych ze sprawą kosztów sądowych a zagrożeniem dla podstaw ich egzystencji. Z informacji tych nie wynika, by cierpieli oni jakikolwiek niedostatek, dla którego punktem odniesienia nie są wszystkie normalne ponoszone wydatki, lecz wyłącznie te, które zmierzają do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i to wyłącznie w ich niezbędnym zakresie (zakup żywności, środków czystości, leczenie, podstawowe opłaty związane utrzymaniem domu lub mieszkania).

8 Mimo że we wniosku brak jest informacji na temat wysokości niezbędnych (codziennych) wydatków, za zbędne uznano wzywanie strony skarżącej do udzielenia w tym zakresie dodatkowych informacji (taką możliwość stwarza art. 255 P.p.s.a.). Zaspokojone potrzeby mieszkaniowe (dom o powierzchni 160 m2), posiadanie dwóch pojazdów mechanicznych i tzw. zdolność kredytowa świadczą o nadwyżce dochodów nad niezbędnymi wydatkami, a tym samym wykluczają możliwość wystąpienia uszczerbku dla koniecznego utrzymania związanego z jednorazowym poniesieniem kosztów sądowych.

9 Z przedstawionych powodów brak jest podstaw do zwolnienia skarżących od ustawowego obowiązku (art. 199 P.p.s.a.) ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Prawo pomocy nie jest instytucją służącą zabezpieczeniu czy poprawie stanu majątkowego, a taki wymiar miałoby w opisanej sytuacji jego przyznanie.

10 Na marginesie należy zaznaczyć, że w przypadku uwzględnienia przez Sąd wniesionej skargi będzie przysługiwał skarżącym od organu który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw (art. 200 P.p.s.a.).

11 Z podanych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Powołane przepisy