Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2014 r., IV SA/Wa 1951/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2014 r., IV SA/Wa 1951/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] na działanie odmowy wydania polskiego dokumentu podróży postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W piśmie z dnia 7 czerwca 2013 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] odmawiającą wydania obywatelowi [...] A. S., urodzonemu [...] kwietnia 1962 r., polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca.

3 Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 300,-zł.

4 Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2013 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 10 września 2013 r.

5 W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 9 września 2013 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, zaś trafność powyższego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 4/14 oddalającym zażalenie.

7 Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 sierpnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.

8 Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2014 r., a zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 17 lutego 2014 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Natomiast w odpowiedzi na to wezwanie skarżący w dniu 14 lutego 2014 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

10 Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga.

11 Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonał wezwania Sądu i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Skarżący zamiast uiścić wymagany wpis, zastępczo złożył kolejny wniosek o zwolnienie od jego uiszczenia.

12 Podnieść w tym miejscu należy, że zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny, jak i Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał w niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, zaś trafność powyższego rozstrzygnięcia została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 4/14.

13 W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 sierpnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wyznaczając siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w wyznaczonym terminie nie dokonał wpłaty, natomiast wystąpił do Sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

14 Należy zwrócić uwagę, i takie stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny, (zob. postanowienia: z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 i z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07 oraz z dnia 29 listopada 2013 r., I FZ 475/13 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje jednak przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 powołanej ustawy.

15 W konsekwencji należy zatem uznać, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym przez sąd do strony po prawomocnym rozstrzygnięciu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania. Zatem ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Jedynie wydanie przez sąd postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy skutkowałoby utratą mocy pierwszego postanowienia, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Inne rozumienie zasad postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania zasadniczego wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem tego postępowania.

16 Jak wskazano powyżej, od obowiązku uiszczenia wpisu nie zwalniało zatem skarżącego ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a bieg terminu do opłacenia skargi nie został przerwany, mimo że skarżący po doręczeniu tego wezwania, przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, wystąpił do sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

17 W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od skargi mimo istniejącego obowiązku, wobec powyższego, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.