Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2017 r., IV SA/Wa 1889/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2017 r., IV SA/Wa 1889/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. i A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę W. B..

Uzasadnienie

2 W piśmie z dnia 31 maja 2017 r., sprecyzowanym następnie w piśmie z dnia 26 czerwca 2017 r., W. B. i A. D. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Burmistrza Gminy B. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] o odmowie zezwolenia T. G. usunięcia lipy o obwodzie pnia 55 cm, rosnącej na nieruchomości w O. dz. nr ew. [...] obr. [...], przy ul. [...] gm. B..

3 Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących do solidarnego uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie jednego odpisu pisma z dnia 31 maja 2017 r. i pisma z dnia 26 czerwca 2017 r. poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznymi podpisami obydwojga skarżących. W wezwaniach zamieszczono również informację, że nadesłanie odpisu pism przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego skarżącego z tego obowiązku.

4 Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania zostały skutecznie doręczone skarżącym A. D. i W. B. odpowiednio w dniach 7 i 10 sierpnia 2017 r. W dniu 9 sierpnia 2017 r. skarżący A. D. złożył w Biurze Podawczym tutejszego Sądu po jednym egzemplarzu pism z dnia 31 maja 2017 r. i z dnia 26 czerwca 2017 r. opatrzonych oryginalnym podpisem jedynie przez A. D.. Pisma te nie zostały zaś oryginalnie podpisane przez skarżącą W. B., zawierają jedynie kserokopię jej podpisu.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tego rodzaju wymogów jest przewidziany w art. 47 § 1 tej ustawy obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów, przeznaczonych dla uczestników postępowania. W świetle art. 47 § 2 powołanej ustawy odpisami w rozumieniu § 1 mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Ratio legis przepisu art. 47 § 1 powołanej ustawy stanowi, że celem dołączania odpisów do pisma strony jest doręczenie ich dalej stronom, a zatem jak wynika z powyższych rozważań, doręczenie zgodnej z oryginałem treści pisma, w tym przypadku pisma z dnia 31 maja 2017 r. będącego skargą wraz z pismem ją precyzującym z dnia 26 czerwca 2017 r. Wyjaśnić bowiem należy, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Może być to kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2004 r., sygn. akt FSK 1214/04 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że odpis pisma może być sporządzony dowolną techniką, powinien jednak oddawać pełną treść tego pisma i być poświadczony przez składającego pismo za zgodność z oryginałem. Niewypełnienie powyższego wymogu formalnego powoduje, że przewodniczący – w myśl art. 49 § 1 powołanej ustawy – wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. Gdy brak powyższy nie zostanie uzupełniony we wskazanym terminie sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Zauważyć należy, że technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, istotne jest, by odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1348/10, dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 1998 r., sygn. akt III CZ 107/98 (Lex Omega nr 34575), że odpisy pism procesowych (w tym wypadku skargi) w postaci ich kopii (kserokopii) muszą być poświadczone za zgodność z oryginałem podpisem strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie przez opatrzenie pism z dnia 31 maja 2017 r. i z dnia 26 czerwca 2017 r. oryginalnym podpisem obydwojga skarżących.

7 Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżąca W. B. nie wypełniła obowiązku wynikającego z art. 47 § 1 powołanej ustawy, bowiem w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 26 lipca 2017 r. skarżący A. D. nadesłał po jednym egzemplarzu żądanych pism zawierających kserokopię podpisu skarżącej W. B., a opatrzonych oryginalnym podpisem jedynie przez skarżącego A. D.. Brak jest więc pod treścią nadesłanych pism oryginalnego podpisu W. B.. Skoro zatem skarżąca nie wykonała zarządzenia, w którym wyraźnie zaznaczono, że odpisy powinny być poświadczone za zgodność z oryginałem własnoręcznymi podpisami obydwojga skarżących, to obliguje to Sąd do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1409/08.

8 Stanowisko to jest zgodne również z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników – choćby nawet jednego – zgodnie z art. 47 § 1 powołanej ustawy, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 powołanej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

9 Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

10 Nadmienić jednocześnie należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga A. D., natomiast W. B. stanie się uczestniczką tegoż postępowania w przypadku uzyskania przez niniejsze postanowienie waloru prawomocności.