Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2014 r., IV SA/Wa 1872/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2014 r., IV SA/Wa 1872/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Przesław, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wydania nakazu przywrócenia terenu do stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w części dotyczącej działki nr [...] z obrębu [...] L.; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja w zakresie, o którym mowa w pkt 1 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 4. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącej J. K. kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] lipca 2014r. [...]

3 Prezes Zarządu Gospodarki Wodnej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), w związku z art. 88o ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 145, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pani J. K., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] czerwca 2013 roku, znak: [...], w sprawie zobowiązania odwołującej, w związku z wykonaniem na działkach nr [...], obręb [...], gm. O., robót polegających na zmianie ukształtowania terenu poprzez podwyższenie rzędnych koryta wielkiej wody, bez uzyskania stosownej decyzji Dyrektora RZGW w G. (...)" do przywrócenia ww. działek do stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią, tj. do usunięcia odpadów z części działek, zlokalizowanych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, do rzędnych terenu sprzed wykonania zasypu.

4 W uzasadnieniu organ wskazał, że w trakcie postępowania organ I instancji przeprowadził dnia [...] grudnia 2011 roku kontrolę stanu działek nr [...], obręb [...], w trakcie której stwierdził zmianę ukształtowania terenu polegającą na usypaniu warstwy odpadów zmieszanych z ziemią, co spowodowało podwyższenie rzędnych o ok. 0,7-1,3 m w stosunku do stanu pierwotnego (protokół kontroli Nr [...]). Protokół został przekazany właścicielce działek, tj. Pani J. K. pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Strona nie wniosła uwag do protokołu. Ponadto dnia [...] stycznia 2012 roku Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. wydał zarządzenie pokontrolne Nr [...], w którym zobowiązał Panią J. K. do natychmiastowego zaprzestania podwyższania rzędnych wysokościowych terenu działki nr [...], obręb [...].

5 Pismem z dnia [...] stycznia 2012 roku, Dyrektor RZGW w G. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania na działkach o numerach ewidencyjnych [...], obręb [...], gmina O., robót lub czynności, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 3 oraz 88l ust. 1 nieobjętych decyzją, o której mowa w art. 40 ust. 3 oraz w art. 88l ust. 2 ustawy Prawo wodne. W trakcie postępowania organ ustalił, że przedmiotowa zmiana ukształtowania terenu została wykonana bez uzyskania jakichkolwiek decyzji, zezwoleń bądź pozwoleń (pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia [...].02.2012 r.; pismo Wójta Gminy O. z dnia [...].03.2012 r.). Pani J. K. pismem z dnia [...] lutego 2012 roku poinformowała organ, że nie zdawała sobie sprawy z robót, które były wykonywane na przedmiotowych działkach, tj. z nawożenia odpadów oraz podnoszenia rzędnych terenu; ponadto zaś nie była świadoma faktu, iż działki te są zlokalizowane na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, a zatem nie zdawała sobie sprawy z ograniczeń, które ich dotyczą. Strona podkreśliła również, że po dniu [...] marca 2011 roku prowadzone na działce prace miały jedynie charakter porządkowy, a także iż niezwłocznie zastosowała się do ww. zarządzenia pokontrolnego.

6 Prowadzone postępowanie administracyjne zostało zawieszone z uwagi na konieczność rozpatrzenia przez sąd zagadnienia wstępnego, tj. określenia, kto wykonał bez zezwolenia prace polegające na podwyższeniu rzędnych działki o ok. 0,7-1,3 m w stosunku do stanu pierwotnego. Wyrokiem z dnia [...] lipca 2012 roku, sygn. akt: [...], Sąd Rejonowy w O. Wydział [...] Karny uznał Panią J. K. winną popełnienia wykroczenia z art. 194 pkt 13 ustawy Prawo wodne.

7 W związku z powyższym, na podstawie cytowanego wyroku sądowego, organ I instancji przyjął, iż osobą odpowiedzialną za wykonanie przedmiotowych robót na terenie szczególnego zagrożenia powodzią jest Pani J. K. i decyzją z dnia [...] czerwca 2013 roku, znak: [...], zobowiązał ją do przywrócenia działek o numerach ewidencyjnych: [...], obręb [...], gm. O., zlokalizowanych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, do stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią.

8 Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Pani J. K., reprezentowana przez radcę prawnego L. O.

9 Po przeanalizowaniu akt omawianej sprawy organ odwoławczy stwierdził, że działki, na terenie których nastąpiła zmiana ukształtowania terenu poprzez nawiezienie odpadów, zgodnie ze sporządzonym na zlecenie Dyrektora RZGW w G. opracowaniem pn.: "Wyznaczenie granic obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią w celu uzasadnionego odtworzenia terenów zalewowych, stanowiącego element studium ochrony przeciwpowodziowej, są zlokalizowane na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią rzeki [...]. Nieruchomości te znajdują się w zasięgu wody o prawdopodobieństwie wystąpienia raz na 100 lat (p=1%), a także raz na 10 lat (p=10%). W myśl art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się m.in. gromadzenia materiałów, które mogą zanieczyścić wody, a także prowadzenia odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w tym w szczególności ich składowania. Jednocześnie w myśl art. 88l ust. 1 pkt 3 na obszarach tych zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym zmiany ukształtowania terenu oraz składowania materiałów. Od powyższych zakazów zwolnić może dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej - odpowiednio na podstawie art. 40 ust. 3 oraz art. 88l ust. 2 ww. ustawy, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi oraz nie utrudni to ochrony przed powodzią.

10 Zgodnie z art. 88o ustawy Prawo wodne w przypadku wykonania czynności wymienionych w cyt. wyżej artykułach organ właściwy do wydania ww. decyzji zwalniających może nakazać, w drodze decyzji, przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód, na koszt tego, kto wykonał te roboty lub czynności. Należy zwrócić uwagę, że podstawą wydania przez organ decyzji, o której mowa w powyższym przepisie, jest łączne spełnienie obu przesłanek w niej wymienionych, tj. wykonanie stosownych robót, czynności, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią bez posiadania stosownej decyzji zezwalającej na ich przeprowadzenie. Zgodnie z treścią uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt: IV SA/Wa 530/08 "(...) z literalnego brzmienia niniejszego przepisu wynika zatem wprost, iż adresatem decyzji orzekającej o nakazaniu przywrócenia do stanu poprzedniego może być jedynie osoba, podmiot, który wykonał roboty lub czynności na obszarze w nim wskazanym i nie legitymuje się decyzją, o której mowa w art. 40 ust. 3, art. 82 i ust. 3 pkt. 1 i ust. 4 lub art. 85 ust. 3, czyli decyzją zwalniającą od określonych w ustawie zakazów wykonywania robót i czynności na ww. obszarach. (...).".

11 Organ odwoławczy przychylił się do stanowiska organu I instancji,

12 wypracowanego na podstawie powyższego wyroku sądu. Zgodnie z art. 365 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tj. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.) prawomocne orzeczenie wiąże strony i sąd, który je wydał, a także inne sądy oraz inne organy państwowe i orany administracji publicznej.

13 W związku z powyższym organ I instancji był zobowiązany do uznania w ślad za przedmiotowym wyrokiem, iż Pani J. K. jest winna wykonania czynności określonej w art. 194 pkt 13 ustawy Prawo wodne, tj. wykonania na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią robót utrudniających ochronę przed powodzią.

14 Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K. reprezentowana przez radcę prawnego, zarzucając jej:

15 - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

16 1. Art. 88o Ustawy z dnia 18 lipca 2001 r., Prawo wodne (tj. Dz.U. 2002 poz. 145) poprzez błędne zastosowanie i bezpodstawne przyjęcie, że to Skarżąca dokonała

17 podwyższenia rzędnych terenu działek [...] obręb [...] i bezpodstawne nałożenie na Skarżącą obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego na koszt Skarżącej.

18 - naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy a mianowicie:

19 1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 §1 k.p.a. poprzez:

20 a. zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy w sposób dokładny i wyczerpujący i wydanie decyzji w sposób rażąco naruszający słuszny interes obywatela - strony postępowania,

21 b. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że rzędne terenu zostały podniesione na działkach [...], podczas gdy w rzeczywistości rzędne terenu podniesiono tylko na części działki 350, a działka [...] nie jest własnością Skarżącej i nie jest w jej posiadaniu,

22 2. art. 8 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego i nie ustalenie rzeczywistego sprawcy zasypu przedmiotowych nieruchomości oraz bezpodstawne nałożenie na Skarżącą obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości,

23 3. art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwą i błędną ocenę materiału dowodowego sprawy i nieuprawnione przyjęcie przez organ, iż sprawcą dokonania zasypu przedmiotowych nieruchomości, była skarżąca,

24 4. art. 75 i 78 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań zawnioskowanych przez skarżącą świadków oraz przyjęcie, że wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] lipca 2012 r. (sygn. akt [...]), jest wystarczającym dowodem w sprawie, przez co organ I i II instancji nie przeprowadził własnego postępowania dowodowego,

25 5. art. 138 §1 pkt 1 k.p,a. poprzez błędne zastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji, podczas gdy decyzja ta winna zostać uchylona w całości.

26 W oparciu o powyższe zarzuty, na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 ppsa, oraz art. 200 §1 i 2 ustawy ppsa, skarżąca wniosła o:

27 1. uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2014 r., wydanej w sprawie [...], utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] oraz uchylenie w całości decyzji poprzedzającej tj. decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania,

28 2. zasądzenie na rzecz Skarżącej od Organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

29 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

30 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

31 Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

32 Rozpoznając niniejszą sprawę w oparciu o wskazane powyżej kryteria Sąd uznał, iż skarga jest częściowo uzasadniona, aczkolwiek z innych względów niż w niej wskazano.

33 Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja wydana na podstawie art. 88o ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 145, z późn. zm. zwana w dalszej części "ustawą"), zobowiązująca skarżącą do przywrócenia ww. działek nr [...] obręb [...], gm. O. do stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią, tj. do usunięcia odpadów z części działek, zlokalizowanych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, do rzędnych terenu sprzed wykonania zasypu, w związku z wykonaniem na tych działkach, robót polegających na zmianie ukształtowania terenu poprzez podwyższenie rzędnych koryta wielkiej wody, bez uzyskania stosownej decyzji Dyrektora RZGW w G. (...)"wydanej w oparciu o art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy.

34 Jak wynika z ustaleń poczynionych przez organy w/w działki, zgodnie ze sporządzonym na zlecenie Dyrektora RZGW w G. opracowaniem z 2004/2005 pn.: "Wyznaczenie granic obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią w celu uzasadnionego odtworzenia terenów zalewowych, stanowiącego element studium ochrony przeciwpowodziowej, są zlokalizowane na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią rzeki [...]. Nieruchomości te znajdują się w zasięgu wody o prawdopodobieństwie wystąpienia raz na 100 lat (p=1%), a także raz na 10 lat (p=10%).

35 Wbrew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą nie można zgodzić się, że w/w opracowanie nie jest źródłem prawa i nie może być podstawą kształtowania praw i obowiązków. Wskazać należy, iż zgodnie z wymaganiami Ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005r. Nr 239 z późniejszymi zmianami) w latach 2001-2009 były wykonywane "Studia ochrony przed powodzią" Zgodnie z artykułem 79. ustęp 2 ustawy dla potrzeb planowania ochrony przed powodzią Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej sporządził studium ochrony przeciwpowodziowej, ustalające granice zasięgu wód powodziowych o określonym prawdopodobieństwie występowania oraz kierunki ochrony przed powodzią, w których w zależności od sposobu zagospodarowania terenu oraz ukształtowania tarasów zalewowych, terenów depresyjnych i bezodpływowych dokonuje podziału obszarów na:

36 1. obszary wymagające ochrony przed zalaniem z uwagi na ich zagospodarowanie, wartość gospodarczą lub kulturową,

37 2. obszary, służące przepuszczaniu wód powodziowych, zwane dalej "obszarami bezpośredniego zagrożenia powodzią"

38 3. obszary potencjalnego zagrożenia powodzią.

39 Projekt studium, o którym mowa w ust. 2, w/w organ przesyłał do zaopiniowania właściwym radom gminy, radom powiatu i sejmikom wojewódzkim; termin zgłaszania uwag upływa po 30 dniach od dnia przesłania projektu, a brak opinii w tym terminie uznaje się za akceptację przesłanego projektu (ust. 3)

40 Następnie Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej zawiadamiał organy, o których mowa w ust. 3, o sposobie uwzględnienia uwag w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania (ust. 4).

41 Nie ulega więc wątpliwości, że informacja o w/w opracowaniu i jej ustaleniach była znana organom gminy i ogólnodostępna.

42 Ponadto stosownie do art. 84 w/w ustawy obszary, o których mowa w art. 79 ust. 2, uwzględniało się przy sporządzaniu planu zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy.

43 Zgodnie zaś z art. 14. Ustawy o zmianie- ustawy Prawo Wodne i niektórych innych ustaw z dnia 5 stycznia 2011 r. (Dz. U Nr 32, poz. 159) Studium ochrony przeciwpowodziowej, sporządzone przez właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, zachowuje ważność do dnia sporządzenia mapy zagrożenia powodziowego . Wyznaczone w nich obszary bezpośredniego zagrożenia uznaje się w myśl artykułu 17 tej ustawy za obszary szczególnego zagrożenia powodzią.

44 Uznając zatem, że w sprawie organy ustaliły, iż w/w działki, są zlokalizowane na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią rzeki [...], zasadnym było przyjęcie, że w odniesieniu do nich znajduje zastosowanie art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy, który stanowi, że na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się m.in. gromadzenia materiałów, które mogą zanieczyścić wody, a także prowadzenia odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w tym w szczególności ich składowania. Jednocześnie w myśl art. 88l ust. 1 pkt 3 na obszarach tych zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym zmiany ukształtowania terenu oraz składowania materiałów. Od powyższych zakazów zwolnić może dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej - odpowiednio na podstawie art. 40 ust. 3 oraz art. 88l ust. 2 ww. ustawy, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia powodzi oraz nie utrudni to ochrony przed powodzią.

45 Jak wynika z akt sprawy organ I instancji przeprowadził dnia [...] grudnia 2011 roku kontrolę stanu działek nr [...], w trakcie której stwierdził zmianę ukształtowania terenu polegającą na usypaniu warstwy odpadów zmieszanych z ziemią, co spowodowało podwyższenie rzędnych działki o ok. 0,7-1,3 m w stosunku do stanu pierwotnego (protokół kontroli Nr [...]). Protokół został przekazany właścicielce działek, tj. Pani J. K. pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Strona nie wniosła uwag do protokołu. Ponadto dnia [...] stycznia 2012 roku Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. wydał zarządzenie pokontrolne Nr [...], w którym zobowiązał Panią J. K. do natychmiastowego zaprzestania podwyższania rzędnych wysokościowych terenu działki nr [...], obręb [...]. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2012 roku, Dyrektor RZGW w G. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania na działkach o numerach ewidencyjnych [...], obręb [...], gmina O., robót lub czynności, o których mowa w art. 40 ust. 1 pkt 3 oraz 88l ust. 1 nieobjętych decyzją, o której mowa w art. 40 ust. 3 oraz w art. 88l ust. 2 ustawy Prawo wodne. W trakcie postępowania organ ustalił, że przedmiotowa zmiana ukształtowania terenu została wykonana bez uzyskania jakichkolwiek decyzji, zezwoleń bądź pozwoleń (pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia [...].02.2012 r.; pismo Wójta Gminy O. z dnia [...].03.2012 r.).

46 Zgodnie zaś z art. 88o ustawy Prawo wodne w przypadku wykonania czynności wymienionych w cyt. wyżej artykułach organ właściwy do wydania ww. decyzji zwalniających może nakazać, w drodze decyzji, przywrócenie stanu nieutrudniającego ochrony przed powodzią i niepowodującego zanieczyszczenia wód, na koszt tego, kto wykonał te roboty lub czynności. Podstawą wydania przez organ decyzji, o której mowa w powyższym przepisie, jest jednak łączne spełnienie obu przesłanek w niej wymienionych, tj. wykonanie stosownych robót, czynności, na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią bez posiadania stosownej decyzji zezwalającej na ich przeprowadzenie. Zasadnie zatem orzekające w sprawie organy uznały, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt: IV SA/Wa 530/08, że "(...) z literalnego brzmienia niniejszego przepisu wynika zatem wprost, iż adresatem decyzji orzekającej o nakazaniu przywrócenia do stanu poprzedniego może być jedynie osoba, podmiot, który wykonał roboty lub czynności na obszarze w nim wskazanym i nie legitymuje się decyzją, o której mowa w art. 40 ust. 3, art. 82 i ust. 3 pkt. 1 i ust. 4 lub art. 85 ust. 3, czyli decyzją zwalniającą od określonych w ustawie zakazów wykonywania robót i czynności na ww. obszarach. (...).".

47 Wbrew zatem stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą okoliczność, iż nie jest ona właścicielem działki nr [...], nie ma znaczenia przy rozstrzyganiu na podstawie art. 88 o ustawy.

48 Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że na działkach o numerach ewidencyjnych [...], obręb [...], gmina O. nastąpiła zmiana ukształtowania terenu polegającą na usypaniu warstwy odpadów zmieszanych z ziemią, co spowodowało podwyższenie rzędnych działki o ok. 0,7-1,3 m w stosunku do stanu pierwotnego (protokół kontroli Nr [...]).

49 W sprawie wbrew stanowisku strony skarżącej organy, które zgodnie z art. 6 k.p.a działają na podstawie przepisów prawa, zobligowane były uwzględnić prawomocny wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w O. Wydział [...] Karny sygn. akt. [...] z dnia [...] lipca 2012r. uznającej skarżącą za winną wykonania w okresie od lipca 2011r do dnia [...] stycznia 2012r. na terenie działki nr [...] obręb [...] gm. O. stanowiących częściowo obszar szczególnego zagrożenia powodzią, robót utrudniających ochronę przed powodzią, tj. o wykroczenie z art. 194 pkt 13 ustawy Prawo wodne.

50 Należy bowiem mieć na uwadze, że nakaz karny prawidłowo doręczony, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, traktuje się w zakresie wykonania tak jak prawomocny wyrok skazujący i jak każdy wyrok skazujący, tak i wyrok nakazowy podlega wykonaniu w oparciu o przepisy Kodeksu karnego wykonawczego. Tym samym wynikające z niego ustalenia są wiążące dla strony, organów i sądu. Twierdzenia zatem skarżącej, iż obowiązkiem organu było przeprowadzenie odrębnego postępowania w zakresie wynikającym z w/w wyroku, w sytuacji, gdy to organ był inicjatorem postępowania jakie zakończyło się wydaniem orzeczenia Sądu są nieuzasadnione.

51 Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (w tym w/w wyrok) stanowiły podstawę do wydania decyzji w odniesieniu do działek nr [...].

52 W ocenie jednak Sądu analiza akt sprawy nie pozwala na stwierdzenie w sposób nie budzący wątpliwości- tak jak uczyniły to organy, iż to skarżąca dokonała w/w robót utrudniających ochronę przed powodzią również na działce nr [...]. Przytoczony powyżej wyrok Sądu Rejonowego w O., czego nie zauważyły organy nie odnosi się do działki nr [...]. Tym samym ustalenia poczynione przez Sąd, co do sprawcy, organy w sposób nieuzasadniony przeniosły także na tą działkę, nie dokonując w tym zakresie żadnych indywidualnych ustaleń.

53 Powyższe w ocenie Sądu stanowi naruszenie art. 7, 77 § 1 i 107§3 k.p.a oraz art. 88o ustawy, w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

54 Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 uchylił zaskarżone decyzje w części dotyczącej działki nr [...]. W pozostały zakresie na podsatwie art. 151 p.p.s.a skarbę zaś oddalił. Jednocześnie na podstawie art.152 i 200 w/w ustawy Sąd rozstrzygnął w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części w jakiej została uchylona i zwrotu kosztów postępowania sądowego- wpisu.