Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009 r., IV SA/Wa 1602/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2009 r., IV SA/Wa 1602/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na pismo Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy udzielenia dopłaty do demontażu pojazdów p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 W dniu 26 sierpnia 2009 r. Przedsiębiorstwo M. Spółka z o.o. z siedzibą w G., zwane dalej "skarżącą", wniosło skargę na pismo Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w W., zwanego dalej "Funduszem" z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia dopłaty do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przeprowadzonego w roku 2008, zarzucając mu w szczególności naruszenie art. 410 a ust. 1-3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.), zwanej dalej "Poś".

3 W uzasadnieniu skargi podniesiono m. in., że skarżąca wypełniła wymagane art.410a Poś warunki otrzymania dopłaty do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, a przepis ten oraz przepisy rozporządzenia z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków przeznaczania wpływów pochodzących z opłat w zakresie recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2008 r. Nr 147, poz. 932) nie upoważniają Funduszu do odmowy przyznania dopłaty w przypadku, gdy występują niezgodności form sprawozdania wymaganego ustawą o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, jeżeli sprawozdanie to zawiera wszystkie dane niezbędne do dokonania przez organ wymaganych prawem wyliczeń wysokości dopłaty.

4 W skardze stwierdzono również, że pisma Funduszu o przyznaniu bądź odmowie przyznania dopłat do demontażu winny być kwalifikowane jako decyzje, albowiem rozstrzygają one sprawę konkretnego adresata, władczo i jednostronnie przesądzając o jego indywidualnych uprawnieniach wynikających z ustawy.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, stwierdzając, że Fundusz nie jest organem administracji publicznej, w związku z czym nie jest upoważniony do podejmowania w trybie kpa, bez umocowania ustawowego jakichkolwiek działań, a samo dofinansowanie następuje w drodze umowy cywilnoprawnej dotacji na podstawie art. 411 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 8 Poś.

6 Sygn. akt IV SA/Wa 1602/09

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

8 Zgodnie z art.184 zdanie pierwsze Konstytucji RP sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie kontrolę działalności administracji publicznej.

9 Zgodnie zaś z art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

10 1) decyzje administracyjne;

11 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

12 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

13 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

14 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

15 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

16 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

17 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

18 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

19 Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne z uwagi na fakt, że w sprawach dotyczących udzielania dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji Funduszowi nie przysługują kompetencje organu administracji publicznej.

20 Sygn. akt IV SA/Wa 1602/09

21 Zgodnie z art.410a ust.1 Poś przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji Fundusz udziela dopłat do prowadzonej działalności, po spełnieniu określonych prawem warunków, w tym dotyczących zasad udzielania pomocy publicznej. Z §3 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków przeznaczania wpływów pochodzących z opłat w zakresie recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, wydanego na podstawie art.410b Poś wynika natomiast, że finansowanie dopłat do demontażu pojazdów następuje w formie dotacji na podstawie kompletnego i prawidłowo wypełnionego wniosku o udzielenie dopłaty, złożonego przez przedsiębiorcę prowadzącego stację demontażu. Listę przedsiębiorców prowadzących stacje demontażu uprawnionych do otrzymania dopłat udostępnia się w terminie do dnia 30 kwietnia na stronie internetowej Funduszu. Stosownie zaś do art.411 ust.8 dofinansowania w formie dopłat do działań recyklingowych udziela się na podstawie umowy cywilnoprawnej dotacji.

22 Z treści cytowanych przepisów, jak również i z innych unormowań prawnych regulujących materię recyklingu pojazdów, nie wynika, aby ustawodawca łączył złożenie wniosku o udzielenie dopłaty do demontażu pojazdów z wydaniem decyzji administracyjnej czy podjęciem innego aktu lub czynności o charakterze administracyjnoprawnym. Powyższe dotyczy również przypadków odmowy udzielenia dopłaty. Jedynymi prawnie przewidzianymi działaniami, do których ustawodawca upoważnił w przedmiotowym zakresie Fundusz są zatem, zgodnie z powyżej cytowanymi przepisami: upowszechnianie w drodze publikacji internetowej wyników analiz badań formalno-prawnych dokumentów nadesłanych przez przedsiębiorców oraz zawarcie umowy dotacji o dopłatę z przedsiębiorcami, którzy przysłali terminowo poprawnie wypełnione dokumenty.

23 Jak słusznie zauważa w odpowiedzi na skargę Fundusz, za powyżej przestawionym stanowiskiem przemawia również wykładnia systemowa prawa dotyczącego działań Funduszu jako osoby prawnej, wpisanej w krąg podmiotów finansów publicznych, ponieważ ustawodawca tam, gdzie uznał to za zasadne, normą prawną rangi ustawowej nadał mu status organu z przymiotem wydawania decyzji administracyjnych. Powyższe zachodzi tylko w jednym przypadku, a mianowicie w art. 87 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947 z późn. zm.), odnoszącym się do opłat eksploatacyjnych, ustawodawca wskazał jako organ decyzyjny Prezesa Zarządu Narodowego Funduszu, a nie organ ustawowy, którym jest zarząd. Wychodząc z

24 Sygn. akt IV SA/Wa 1602/09

25 założenia racjonalnego ustawodawcy, z powyższego wywieść należy zatem, że do spraw z zakresu recyklingu ustawodawca nie upoważnił Funduszu do takiego działania.

26 W związku z powyższym podnieść należy, że w sprawach związanych z udzieleniem bądź odmową udzielenia dopłaty do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, posiadający osobowość prawną państwowy fundusz celowy (art. 400 ust.2 Poś), jakim jest Fundusz, nie uzyskuje na mocy jakichkolwiek przepisów prawa statusu organu administracji publicznej, w tym również statusu organu administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym. Zauważyć należy również, że z przepisów Poś nie wynika, aby Fundusz lub jego organy wewnętrzne wykonywały funkcje zlecone z zakresu administracji publicznej. Z systematyki tej ustawy wynika natomiast, że Fundusz nie został zakwalifikowany przez ustawodawcę ani do kategorii organu administracji, ani do kategorii organu ochrony środowiska. Z punktu widzenia ustawy jest on instytucją ochrony środowiska. Ponadto podzielając pogląd zaprezentowany przez Krzysztofa Gruszeckiego w komentarzu do art. 400 powyżej cytowanej ustawy (patrz Komentarz do art. 400 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska {w:} K. Gruszecki, "Prawo ochrony środowiska" Komentarz, Lex, 2008, wyd. II.) podnieść należy także, że o przynależności Funduszu do systemu organów administracji publicznej nie przesądzają również więzi organizacyjno-prawne, jakie istnieją między tym Funduszem, a sprawującym nad nim nadzór Ministrem Środowiska.

27 Wniesienie skargi na pismo takiego podmiotu w rozumieniu art. 3 P.p.s.a. jest zatem niedopuszczalne.

28 Zauważyć należy również, że przedsiębiorca, któremu odmówiono dofinansowania za dany rok, może dochodzić swoich ewentualnych roszczeń na drodze cywilnoprawnej.

29 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 orzekł jak w sentencji.