Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2016 r., IV SA/Wa 1441/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2016 r., IV SA/Wa 1441/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec kontynuowania czynności kontrolnych postanawia: odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 r. odrzucił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniesioną na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec kontynuowania czynności kontrolnych.

3 Na powyższe postanowienie Sądu w imieniu skarżącej Spółki profesjonalny pełnomocnik będący adwokatem, wniósł zażalenie, które Sąd postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucił, stwierdzając w uzasadnieniu, że od postanowienia z dnia 21 grudnia 2015 r. przysługiwała skarga kasacyjna, a nie zażalenie.

4 Na postanowienie z dnia 21 stycznia 2016 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 394/16 oddalił zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że "Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że przedmiotowego pisma nie można było potraktować jako skargi kasacyjnej, lecz jako zażalenie, i w konsekwencji prawidłowo zastosował art. 178 p.p.s.a., odrzucając zażalenie na postanowienie z dnia 21 grudnia 2015 r., jako niedopuszczalne. To stanowisko potwierdzają tylko późniejsze czynności procesowe skarżącej Spółki, ponieważ wraz z przedmiotowym zażaleniem został złożony również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z pismem zatytułowanym "skarga kasacyjna".".

5 Powyższy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – o którym mowa w powyższym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego – od postanowienia z dnia 21 grudnia 2015 r. wniesiony został wraz ze skargą kasacyjną w dniu 19 lutego 2016 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego). Pełnomocnik skarżącej wniosek motywował tym, że z przyczyn niezależnych od mocodawcy Sąd nie potraktował skierowanego uprzednio pisma jako skargi kasacyjnej, które – jak podał – mylnie nazwał jako zażalenie, a z uwagi na wniesienie niewłaściwego środka odwoławczego Sąd uznał je za niedopuszczalne i odrzucił. Ponadto w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podał, że siedmiodniowy termin od ustania przyczyny uchybienia terminu upływa dla skarżącej 19 lutego 2016 r., gdyż pełnomocnik odebrał postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucające zażalenie w dniu 12 lutego 2016 r. Zatem, w ocenie pełnomocnika termin został zachowany.

6 Mając na uwadze, że uchybienie terminu do dokonania czynności nie nastąpiło z winy Spółki, wniosek o przywrócenie terminu jest – w ocenie pełnomocnika – zasadny i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

8 W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej, poprzedzone być musi zbadaniem dopuszczalności tego wniosku. Powinien on bowiem spełniać określone wymogi formalne, w przeciwnym razie – stosownie do art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek podlegać będzie odrzuceniu. Wymogi warunkujące dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ujęto w art. 86 i art. 87 tej ustawy. Art. 87 § 1 powołanej ustawy zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie art. 87 § 4 wymienionej ustawy nakłada na stronę obowiązek równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie.

9 W świetle powyższych unormowań podstawową kwestię dla oceny prawidłowości złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi okoliczność zachowania terminu do jej wniesienia.

10 Nie ulega wątpliwości, że w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę, początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi wniesionej do sądu pierwszej instancji. W świetle art. 177 § 1 powołanej ustawy skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

11 Na gruncie rozpoznawanej sprawy, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis postanowienia z dnia 21 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem o odrzuceniu skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 stycznia 2016 r. (dowód: karta 30 akt sądowych), zaś trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika skarżącej upłynął w dniu 8 lutego 2016 r. Tymczasem wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniesiony został w dniu 19 lutego 2016 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu. W razie uchybienia terminu do dokonania określonej czynności początkowym dniem, od którego należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu z art. 87 § 1 powołanej ustawy, jest następny dzień po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Omawiany przepis nie przewiduje innych okoliczności niż ustanie przyczyny uchybienia terminu. Sąd uznał więc, że od dnia 9 lutego 2016 r. należało liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i termin ten upływał w dniu 15 lutego 2016 r., zaś wniosek złożony po tym terminie należało uznać za spóźniony. To w tym dniu, tj. w dniu 15 lutego 2016 r. należało przyjąć, że potencjalnie ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przy czym, odrzucając wniosek o przywrócenie terminu, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania [zob. R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2, s. 459 i powołane tam orzecznictwo].

12 W świetle powyższego stwierdzić należy, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony, co powoduje z mocy ustawy jego odrzucenie.

13 Z powyższych względów, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.