Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2007 r., IV SA/Wa 1252/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2007 r., IV SA/Wa 1252/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.),, asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...], wskutek rozpatrzenia odwołania E. S., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na działce ewidencyjnej [...] z obrębu [...] z garażami przy ul. [...] w dzielnicy T. w W.

3 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na regulację prawną normującą ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji w przypadku braku planu miejscowego, powołując art. 59 ust. 1, art. 53 ust. 4 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm./ oraz § 2, § 3 i § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /Dz. U. Nr 164, poz. 1588/. Organ II instancji stwierdził, iż Prezydenta W. dokonał niezbędnych uzgodnień jak również prawidłowo wyznaczył obszar analizowany i przeprowadził jego analizę.

4 Odnosząc się do zarzutów odwołania podniósł, iż w świetle przywołanych powyżej przepisów prawa prawidłowo przyjęto linię, którą wyznaczają budynki mieszkalne znajdujące się na działkach sąsiednich, jako kontynuację istniejącej zabudowy. Przyjęcie wartości minimalnej 30% powierzchni biologicznie czynnej, zdaniem organu odwoławczego, jest dopuszczalne - z uwagi na znaczne zróżnicowanie wielkości powierzchni zabudowy działek w obszarze analizowanym., i brak jest jednocześnie podstaw do przyjęcia, iż wskaźnik ten ma być średnią arytmetyczną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło nadto,

5 iż w analizowanym obszarze występuje znaczne zróżnicowanie w zakresie wysokości zabudowy, co zostało uwzględnione w przeprowadzonej analizie, zaś żaden z przepisów nie zobowiązuje organu do określenia wysokości kondygnacji poprzez wskazanie ich liczby, wysokości kalenicy i kierunku głównej kalenicy.

6 Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego złożyła E. S. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z § 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r., w sprawie sposobu ustalania wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez nieuwzględnienie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytu i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, a nadto poprzez nieprzeprowadzenie prawidłowej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie wspomnianych wyżej warunków. Skarżąca zarzuciła nadto naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, to jest art. 15 Kpa w zw. z art. 107 Kpa poprzez brak dokonania własnych ustaleń organu II instancji oraz art. 10 Kpa w zw. z art. 64 § 1 Kpa poprzez brak doręczenia pism procesowych uczestniczce postępowania H. N..

7 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie powołując się na argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

9 Skarga E. S. jest zasadna, choć nie wszystkie zarzuty w niej postawione zasługują na uwzględnienie.

10 Podkreślić na wstępie należy, iż stosownie do dyspozycji art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm, zwanej dalej u.p.z.p./ wydanie decyzji o warunkach zabudowy przestrzeni pozbawionych planu miejscowego możliwe jest jedynie

11 w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w pkt 1-5, to jest kontynuacji istniejącej już zabudowy w zakresie jej funkcji oraz cech architektonicznych i urbanistycznych - art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., dostępu do drogi publicznej - art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., zapewnienia wystarczającego uzbrojenia terenu - art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne - art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. oraz decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi - art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.

12 Przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. uzależnia zmianę zagospodarowania terenu

13 od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego

14 formułując tym tzw. zasadę dobrego sąsiedztwa. Regulacja taka ma na celu

15 zagwarantowanie ładu przestrzennego, określonego w art. 2 pkt 1 u.p.z.p., jako takie

16 ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia

17 w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania

18 funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe

19 oraz kompozycyjno-estetyczne.

20 Zasada dobrego sąsiedztwa określa konieczność dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy, cech i parametrów o charakterze urbanistycznym i architektonicznym /ukształtowanie wzniesionych obiektów/. W celu spełnienia tych wymagań, w procesie decyzyjnym związanym z ustaleniem warunków zabudowy, ustawodawca ustanowił obowiązek przeprowadzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu.

21 Szczegółowy sposób ustalania wymagań nowej zabudowy w powiązaniu z analizą stanu istniejącego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 61 ust. 6 u.p.z.p. określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /Dz. U. Nr 164, poz. 1588/.

22 Zgodnie z przepisem § 1 powyższego rozporządzenia w decyzji o warunkach zabudowy określa się wymagania dotyczące ustalania:

23 1) linii zabudowy;

24 1) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo

25 terenu;

26 2) szerokości elewacji frontowej;

27 3) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki;

28 2) geometrii dachu /kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci

29 dachowych/.

30 Skoro cechy, do których należy dostosować nową zabudowę, zostały w sposób szczegółowy prawnie określone - w powołanym powyżej rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. wydanym na podstawie delegacji ustawowej z art. 61 ust. 6 i ust. 7 u.p.z.p., to określenie przedmiotowych cech jest obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawie warunków zabudowy.

31 Sąd stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie organ I instancji uchybił temu obowiązkowi, bowiem w decyzji brak jest wszystkich cech nowej zabudowy, a w szczególności nie określono w niej wysokości kalenicy, która jest istotnym elementem geometrii dachu. Geometrię dachu zaś, a w tym i wysokość głównej kalenicy, stosownie do § 9 powołanego wyżej rozporządzenia ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. Organ odwoławczy zaś, pomimo zarzutu E. S. postawionym w odwołaniu, bezkrytycznie zaakceptował rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiotowym zakresie. Takie ustalenia organu II instancji, zdaniem Sądu, stanowią naruszenie art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 Kpa.

32 Stwierdzenie powyższego uchybienia musiało doprowadzić do uchylenia przez Sąd decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. utrzymującej w mocy wadliwe rozstrzygnięcie organu I instancji. Z uwagi na potrzebę przeprowadzenia ponownego postępowania administracyjnego w oparciu o prawidłowo sporządzoną analizę funkcji oraz cech zagospodarowania terenu, Sąd uchylił także decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2005 r.

33 Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami

34 administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a./ orzekł jak w pkt 1 sentencji.

35 Podkreślić należy, iż ocena prawna dokonana przez Sąd w powyższych rozważaniach oraz wskazania, co do dalszego postępowania - stosownie do regulacji art. 153 u.p.p.s.a. wiąże Sąd oraz organ, który wydał zaskarżoną decyzję /confer wyrok NSA z dnia 18 listopada 2005 r., II OSK 218/05, Lex nr 196673/.

36 Wobec uwzględnienia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania Sąd na podstawie art. 152 u.p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku.