Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 listopada 2005 r., IV SA/Wa 1220/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 listopada 2005 r., IV SA/Wa 1220/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał,, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Gminy I. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego terenu wsi H., Gmina I. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej ustaleń planu odnoszących się do drogi [...] - ul. [...] - na odcinku działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], obręb H. 2. orzeka, że zaskarżona uchwała w części, w której stwierdzono jej nieważność nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 W dniu 6 maja 2005 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga A. K. na uchwałę Nr [...] Rady Gminy I. z dnia [...] lutego 2003 r. w sprawie zatwierdzenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi H. część "A" , w części dotyczącej poszerzenia ulicy [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że o planowanej inwestycji polegającej na "ulepszeniu" ul. [...] dowiedział się z pisma z dnia 27 sierpnia 2003r. , w którym Urząd Gminy I. wystąpił o cofnięcie ogrodzenia do projektowanej linii rozgraniczeniowej. Zaznaczył, że odmówił cofnięcia ogrodzenia nie tylko z tego powodu, że przy zakupie w 1982r. działki nr [...] pozostawił pas szerokości 7, 5 m z przeznaczeniem pod przyszłą drogę i poszerzenie ul [...] do szerokości 9 m kosztem jego działki jest krzywdzące., ale przede wszystkim z tego względu, że przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania nie zostały dopełnione wymogi proceduralne wynikające z art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 ze zm.). Skarżący podkreślił, że wbrew ustawowemu obowiązkowi, nie zawiadomiono go na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu jako właściciela działki nr [...] , którego interes prawny został naruszony ustaleniami planu. Błędna jest argumentacja organu gminy, że skoro ustalenia obecnego planu zagospodarowania przestrzennego wsi H. w zakresie ustaleń dotyczących ulicy [...] są tożsame z ustaleniami planu zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...] czerwca 1992r, to nie może być mowy o naruszeniu interesu prawnego skarżącego ustaleniami obowiązującego obecnie planu z 2003 roku, to tym samym nie było zawiadamiania skarżącego o wyłożeniu projektu planu zgodnie z obowiązującym prawem.

3 W odpowiedzi na skargę Rada Gminy I. wniosła o oddalenie skargi i uznanie, że organ podejmując zaskarżoną uchwałę działał w granicach przysługującej mu właściwości oraz zakresie, nie naruszając przy tym procedury planistycznej. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podniósł, że - wbrew temu, co sugeruje skarżący - skarga nie dotyczy poszerzenia ulicy [...], lecz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w

4 odniesieniu do działki oznaczonej w ewidencji nr [...], obręb H., której współwłaścicielem jest skarżący. Rada Gminy I. w dniu [...] marca 2005 r. podjęła uchwałę Nr [...], w której odrzuciła skargę A. K., uznając, iż zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia jego interesu prawnego oraz niedopełnienia wymagań proceduralnych przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są bezprzedmiotowe.

5 Organ podkreślił, że skarżący nie wykazał naruszenia konkretnej normy prawa materialnego ani nie wykazał, które z ustaleń obwiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego naruszają jego interes prawny. Ustalenia kwestionowanego planu w odniesieniu do działki skarżącego są tożsame z ustaleniami poprzednio obowiązującego Miejscowego Planu Szczegółowego Zagospodarowania Przestrzennego wsi H. zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy B. Nr [...] z dnia [...] maja 1992r., opublikowanego w Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. Skoro ustalenia, które zastały przyjęte w planie zatwierdzonym w dniu [...] lutego 2003 roku w swej istocie są zgodne z ustaleniami planu z 1992 roku, to ustalenia te nie mogły naruszać interesu prawnego właściciela nieruchomości. W ocenie Rady Gminy zapisy planu z 2003r. nie naruszyły dotychczasowego uprawnienia skarżącego, który może w dotychczasowym zakresie korzystać ze swej nieruchomości. Naruszenie interesu prawnego skarżącego nastąpiło uprzednio obowiązującym planem , który wyznaczył sposób zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości, przesądzając tym samym o przeznaczeniu terenu w czasie obowiązywania ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 1989 r., nr 17, poz. 99 ze zm.).

6 Ponadto zdaniem organu nie jest trafny zarzut skargi dotyczący naruszenia procedury sporządzenia obwiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z powodu nie zawiadomienia skarżącego o terminie wyłożenia do publicznego wglądu sporządzanego projektu tego plan. Zawiadomienia takie -zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym przewidziane są tylko, gdy:

7 a) został złożony wniosek do planu i nie został on uwzględniony (art. 18 ust. 2 pkt 5

8 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym), a skarżący

9 takiego wniosku nie złożył,

10 b) zaszła przesłanka do naliczenia ewentualnej opłaty z tytułu wzrostu wartości

11 nieruchomości spowodowana zmianą ustaleń planu miejscowego (art. 18 ust. 2 pkt 5

12 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym), co -

13 zdaniem organu - nie ma w sprawie zastosowania w sprawie, gdyż w związku z nie

14 wprowadzeniem żadnych zmian w koncepcji zagospodarowania przedmiotowej

15 działki nie zmieniła się jej wartość,

16 c) nastąpiło bądź mogło nastąpić naruszenie interesu prawnego (art. 18 ust. 2 pkt 5

17 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym), co również -

18 zdaniem organu - nie ma zastosowania w sprawie, ponieważ ustalenia

19 obowiązującego planu są tożsame - w odniesieniu do przedmiotowej działki - w

20 stosunku do odnośnych ustaleń poprzednio obowiązującego planu.

21 W konkluzji organ stwierdził, że jeżeli już plan z 1992 roku wyznaczył ramy uprawnień właścicieli co do zasad i standardów zagospodarowania przestrzennego, to nie ma przesłanek, by twierdzić, że ich interes prawny poprzez przeniesienie zapisów - dotyczących ulicy [...] w jej części przylegającej do działki stanowiącej współwłasność skarżącego - z poprzedniego planu do nowoobwiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mógł zostać naruszony.

22 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

23 Skarga jest zasadna.

24 Rację ma strona skarżąca, że Rada Gminy I. podejmując uchwałę Nr [...] dnia [...] lutego 2003r. w sprawie zatwierdzenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Wsi H. cześć "A" dopuściła się

25 naruszenia procedury planistycznej określonej przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.).

26 W tym miejscu zasadnym jest zauważyć , że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 czerwca 2002r., sygn. III RN 100/01 ( opubl. OSNAPU 2003/9/212) przyjął tezę " Okoliczność, że zadanie wprowadzone do projektu planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego, sporządzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), nawiązuje do treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przed dniem 1 stycznia 1995r., nie przesadza o celowości jego realizacji, ani o tym, ,że zostało ustalone w sposób zgodny z wymaganiami zasady proporcjonalności, w tym także przy uwzględnieniu koniecznej ochrony interesów prawnych właścicieli". W uzasadnieniu tego wyroku wskazał, że bez znaczenia w danej sprawie jest okoliczność ,że wprowadzone do aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania ustalenia nawiązują do treści miejscowego planu uchwalonego przed dniem 1 stycznia 1995 roku z tego względu, że uprzednio obowiązująca procedura planowania przestrzennego określona w art. 30 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 lipca 1984r. o planowaniu przestrzennym ) Dz. U. z 1989r. Nr 17, poz. 99 ze zm. ) przewidywała jedynie możliwość składania przez zainteresowanych wniosków do projektu planów zagospodarowania przestrzennego wyłożonych do publicznego wglądu i nie dopuszczała możliwości skorzystania z drogi prawnej przez każdego, w tym też przez właściciela nieruchomości, których interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone poprzez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Innymi słowy, według poglądu Sądu Najwyższego organy gminy nie są zwolnione od zachowania procedury planistycznej określonej przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowania przestrzennego przy uchwalaniu nowego planu chociażby ustalenia tego planu były tożsame z ustaleniami planu uchwalonego uprzedniego, które już wtedy naruszały chroniony prawnie interes właścicieli nieruchomości. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ten pogląd.

27 W świetle powyższego nie może zatem znaleźć aprobaty stanowisko Rady Gminy I., że obowiązujący Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego wsi H. cześć "A" nie narusza interesu prawnego skarżącego, albowiem zawarte w nim ustalenia co do przebiegu granic ul. [...] stanowią przeniesienie ustaleń z uprzednio obowiązującego od 1992 roku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W istocie, zarówno w obowiązującym planie, jaki i poprzednim szerokość ulicy [...] (oznaczonej w obecnym, planie symbolem [...], a w poprzednim planie symbolem [...] w) na odcinku przylegającym bezpośrednio do działki nr ew. [...], stanowiącej współwłasność skarżącego, zaplanowano maksymalnie na 9 metrów. Skoro ustalenia nowouchwalonego planu wsi H. dotyczące ulicy [...] również naruszają interes prawny skarżącego, jak poprzednio obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego, to obowiązkiem Wójta Gminy I. było stosownie do treści art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym zawiadomić skarżącego na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu, jako współwłaściciela działki nr [...], którego interes prawny naruszały ustalenia przyjęte w projekcie obowiązującego Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi H. część "A".

28 Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

29 Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy gminy I. ponowią czynności, o których mowa w art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w celu uzyskania zgodności projektu planu z prawem, w zakresie wynikającym z niniejszego orzeczenia.