Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2015 r., II SO/Wa 161/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2015 r., II SO/Wa 161/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) na posiedzeniu niejawnym zażalenia Zarządu [...] Związku [...] na punkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2015 r. sygn. akt II SO/Wa 161/15 w przedmiocie zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w sprawie ze skargi P. G. – redaktora naczelnego Dziennika [...] o wymierzenie Zarządowi [...] Związku [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 24 kwietnia 2014 r., wraz z odpowiedzią na skargę postanawia: 1. uchylić punkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2015 r. sygn. akt II SO/Wa 161/15, 2. zasądzić od Zarządu [...] Związku [...] na rzecz skarżącego P. G. – redaktora naczelnego Dziennika [...] kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 3. oddalić wniosek skarżącego P. G. – redaktora naczelnego Dziennika [...] o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt II SO/Wa 161/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi P. G. – redaktora naczelnego Dziennika [...] wymierzył Zarządowi [...] Związku [...] grzywnę za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 24 kwietnia 2014 r., wraz z odpowiedzią na skargę (w punkcie 1 postanowienia), oraz zasądził od Zarządu [...] Związku [...] na rzecz wnioskodawcy –P. G. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (w punkcie 2 postanowienia).

3 P. G. – redaktor naczelny Dziennika [...] pismem z dnia 21 października 2015 r. wniósł zażalenie na punkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt II SO/Wa 161/15. W uzasadnieniu zażalenia zarzucił Sądowi naruszenie przepisów postępowania, polegające na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. poprzez niezaliczenie skarżącemu niezbędnych kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia radcy prawnego 240 zł, kosztów wpisu od skargi 100 zł oraz kosztów opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa 17 zł.

4 Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego wywodząc je z art. 197 § 2 p.p.s.a. w postaci zwrotu poniesionych przez niego niezbędnych kosztów postępowania zażaleniowego w wysokości 100 zł wpisu od zażalenia.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Stosownie do treści art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W doktrynie sądowoadministracyjnej wskazuje się, że zwrot "oczywiście uzasadnione" był niejednokrotnie przedmiotem interpretacji Sądu Najwyższego (por. postanowienie tego Sądu z dnia 20 maja 1999 r., sygn. akt II UZ 58/99, publ. OSNAP 2000, nr 15, poz. 602) i nie można przy interpretacji tego pojęcia pomijać subiektywnego punktu widzenia sądu. Zażalenie jest "oczywiście uzasadnione", jeżeli sąd podziela zarzuty i żądania w nim zawarte, uznając swą pomyłkę w tym zakresie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego, Komentarz, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 894). W niniejszej sprawie zachodzi ww. sytuacja, ponieważ w wyniku złożonego zażalenia Sąd dostrzegł, że w punkcie 2 postanowienia błędnie zasądził od organu administracyjnego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

7 W myśl przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie natomiast z treścią art. 205 § 1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.), a opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.).

8 Analizując rozpoznawana sprawę zauważyć należy, że Sąd wydając postanowienie z dnia 9 października 2015 r., przyjął, że wysokość wpisu sądowego, uiszczonego przez skarżącego, a należnego tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, wyniosła 100 zł. Taka więc kwota została pierwotnie zasądzona mimo, iż jak wynika z potwierdzenia z k- 38, do rejestru opłat sądowych w dniu 20 października 2015 r., pod pozycją 30695 wpisano kwotę 200 zł (k-17). Następnie zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II na podstawie art. 225 p.p.s.a zwrócono z urzędu skarżącemu na jego koszt z kasy Sądu kwotę 100 złotych wpisaną do rejestru opłat sądowych w dniu 18 sierpnia 2015 r., pod pozycją 24317 tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od wniosku (k-35). Przelew został wykonany w dniu 20 października 2015 r. (k- 38).

9 Nie można wiec przyjąć za słuszne żądanie skarżącego dotyczące zmiany przyznanego zwrotu wpisu w kwocie 200 zł, skoro kwota 100 zł wynikła z nadpłaty,

10 a zatem nie stanowiła kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw.

11 Natomiast zasadnie skarżący podniósł konieczność skorygowania kwoty zasądzonej poprzez doliczenie kwoty z tytułu kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 257 zł.

12 Bezsporne jest bowiem to, że skarżący w toku postępowania sądowego był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru (por. pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy z k- 5), jak również to, że wyznaczony do reprezentowania interesów skarżącego radca prawny wpłacił opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (k-6). Zatem te koszty w łącznej wysokości należało zasądzić od organu.

13 Sąd oddalił natomiast wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, gdyż ustawodawca nie przewidział możliwości zasądzenia zwrotu tych kosztów w sytuacji skorzystania przez Sąd pierwszej instancji z uprawnień wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 658/15 dostępne w bazie orzeczeń www.nsa.gov.pl). .

14 W związku z powyższym w tej części Sąd uznał zażalenie za oczywiście uzasadnione i na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.