Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2017 r., II SAB/Wa 575/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2017 r., II SAB/Wa 575/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 575/16 wydanego w sprawie ze skargi W. M. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. postanawia: - odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku -

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 575/16, po rozpoznaniu skargi W. M. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w pkt 1 zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 17 listopada 2014 r. w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w pkt 2 stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

3 W piśmie z dnia 15 grudnia 2016 r. strona skarżąca wniosła o sprostowanie omyłki pisarskiej w uzasadnieniu ww. orzeczenia. W ocenie skarżącego na stronie 5 w 7 wersie od góry zamiast stwierdzenia "dotyczące jego osoby" powinno być "innych niż jego osoba". Na stronie 6 w 7 wersie od dołu, uzasadnienia wyroku zamiast stwierdzenia "dotyczące jego osoby" powinno być "innych niż jego osoba".

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

6 Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. W doktrynie podkreśla się, że chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 1998 r., sygn. akt II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16), oznaczenia zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1082/98, niepubl.).

7 W rozpatrywanej sprawie, wniosek strony skarżącej dotyczył sprostowania tych fragmentów uzasadnienia wyroku, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przytoczył fragment uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 3016/15.

8 Zaznaczyć należy, że w uzasadnieniu swojego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zastosował ten sam zwrot, który został przytoczony przez WSA, a o sprostowanie którego, wniósł skarżący.

9 Wobec powyższego stwierdzić należy, że zawarte we wniosku skarżącego żądanie wykracza poza zakres uregulowany art. 156 § 1 p.p.s.a., zatem wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku nie może zostać uwzględniony.

10 Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji postanowienia.