Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2004 r., II SAB/Wa 343/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2004 r., II SAB/Wa 343/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Rzecznika Praw Obywatelskich w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: - odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.

3 ; dalej powoływana jako ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji

4 publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych

5 w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją

6 administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na

7 które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem

8 rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu

9 egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innym aktem lub

10 czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub

11 obowiązków wynikających z przepisów prawa.

12 Zarzut skargi dotyczy bezczynności Rzecznika Praw Obywatelskich w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 22 stycznia 2004 r. o pomoc w przekazaniu do Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie "wszelkich akt dotyczących jego osoby".

13 Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147) rozpatrywanie tego typu wniosków kierowanych do Rzecznika nie następuje w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt

14 1 - 4 ppsa. Stąd też ocena działań Rzecznika Praw Obywatelskich podejmowanych

15 w tym zakresie, nie podlega właściwości sądów administracyjnych.

16 Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.