Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2010 r., II SA/Wa 744/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2010 r., II SA/Wa 744/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo Dyrektora Departamentu Orzecznictwa, Legislacji i Skarg w Biurze Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 9 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie) M. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Departamentu Orzecznictwa, Legislacji i Skarg w Biurze Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], uznając je za postanowienie o oddaleniu jego zażalenia z dnia 20 stycznia 2010 r.

3 Skarżący zarzucił Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych naruszenie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) i wniósł o uchylenie zaskarżonego pisma oraz przeprowadzenia przez organ postępowania egzekucyjnego.

4 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że w aktualnym stanie prawnym i faktycznym powyższa skarga jest niedopuszczalna, bowiem w ustawie o ochronie danych osobowych nie przewidziano przepisu, który w przypadku niewykonania decyzji administracyjnej odsyłałby do przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podniósł, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w przypadku niewykonania przez administratora obowiązku nałożonego przez niego w decyzji administracyjnej, nie ma możliwości wszczęcia egzekucji świadczeń o charakterze niepieniężnym, przewidzianej w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Rozpoznając, wniesioną skargę, Sąd ma obowiązek przede wszystkim zbadać, czy jest ona dopuszczalna.

7 Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

17 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy).

18 W zaskarżonym piśmie z dnia [...] marca 2010 r. wskazano, że sprawa została zakończona prawomocnym wyrokiem sądu i przed Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych nie toczy się już postępowanie w tej sprawie, natomiast niestosowanie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) stanowi przestępstwo i może stać się przedmiotem stosownego zawiadomienia, skierowanego do właściwych organów ścigania przez podmiot pokrzywdzony tym działaniem.

19 Rozpoznając wniesioną skargę, należy stwierdzić, iż powyższy dokument jest w istocie odpowiedzią udzieloną skarżącemu na jego pismo z dnia 20 stycznia 2010 r., zatytułowane "Zażalenie", w którym skarżący domagał się od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych podjęcia działań, zmierzających do wykonania przez zobowiązany podmiot obowiązku nałożonego przez organ ostateczną decyzją administracyjną.

20 W ocenie Sądu udzielona skarżącemu informacja nie ma charakteru decyzji, w rozumieniu art. 107 § 1 Kpa, ani nie jest innym, niż określone w pkt 1-3 aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

21 Ponadto organ nie miał obowiązku załatwienia pisma skarżącego z dnia 20 stycznia 2010 r. w formie decyzji, czy postanowienia.

22 W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

23 Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.