Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2024 r., II SA/Wa 569/24

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2024 r., II SA/Wa 569/24

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 3 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 436/23 w sprawie ze skargi W. G. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu – W. G. – kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

2 W. G. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z [...] kwietnia 2024 r. złożył – za pośrednictwem platformy ePUAP – skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

3 w Warszawie z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 436/23, w sprawie

4 z jego skargi na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] kwietnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej. Jako podstawę prawną wskazał art. 271 pkt 2, 272 § 1, 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.".

5 Zdaniem skarżącego, organ nie udzielił odpowiedzi na pytanie dotyczące właściwości formalnej (procesowej), na podstawie jakich przepisów ustalono właściwość Biura Prezesa Rady Ministrów, Zespołu Świadczeń Specjalnych

6 w sprawach bezpieczeństwa narodowego i zarządzania kryzysowego, a tym samym pozostaje w bezczynności. Jego wolą jest udzielenie odpowiedzi dotyczącej właściwości regulowanej przez prawo procesowe, dotyczącej konkretnych spraw

7 z zakresu bezpieczeństwa narodowego i zarządzania kryzysowego, nie zaś właściwości ustrojowej Prezesa Rady Ministrów.

8 W odpowiedzi na skargę o wznowienie organ wniósł o jej odrzucenie

9 na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 279 p.p.s.a..

10 Skarżący w pismach składanych drogą elektroniczną, w dniach 1, 2, 4, 6 i 12 sierpnia 2024 r., przedstawił szeroką argumentację na rzecz skargi o wznowienie postępowania. Podniósł między innymi okoliczność pozbawienia go prawa

11 do działania, czy też otrzymania odpowiedzi, która w całości jest nieadekwatna

12 do złożonego wniosku. Do pisma z [...] sierpnia 2024 r. załączył tekst Zarządzenia

13 nr 14 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2020 r. w sprawie nadania Regulaminu organizacyjnego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zwanego dalej "Regulaminem".

14 Sąd zważył, co następuje.

15 Stosownie do art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy procesowej, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.

16 Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy

17 o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 p.p.s.a.).

18 Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci,

19 w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

20 Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym

21 (art. 58 § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.).

22 Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).

23 Jak słusznie zauważył organ, podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Uzasadnienie natomiast podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i – przy przyczynach restytucyjnych – wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności. Strona skarżąca powinna sprecyzować podstawę (podstawy) prawną wznowienia z dokładnym wskazaniem okoliczności faktycznych

24 i prawnych przemawiających za ponownym rozpoznaniem sprawy. Z kolei uzasadnienie podstawy powinno zawierać przywołanie okoliczności powodujących zaistnienie wskazanej podstawy (tak: A. Skoczylas, P. Szustakiewicz, (red.) Prawo

25 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, Warszawa 2023, źródło: Legalis).

26 Jak wskazano w doktrynie, "(...) rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania następuje w dwóch etapach. Na pierwszym z nich sąd bada pod względem formalnym dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania, tj. czy skarga została wniesiona w terminie oraz czy skarżący wskazał ustawową przyczynę uzasadniającą żądanie wznowienia. Na tym etapie sąd nie bada ani rzeczywistego istnienia podstawy, ani jej trafności, a jedynie fakt jej powołania. Podstawą tej oceny są twierdzenia zawarte w skardze o wznowienie postępowania. W sytuacji gdy skargę o wznowienie postępowania wniesiono po terminie lub gdy z samego uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, skarga, jako pozbawiona ustawowych podstaw wznowienia postępowania, podlega odrzuceniu.

27 W przeciwnym razie rozpoczyna się drugi etap postępowania. Na tym etapie sąd rozpoznaje sprawę merytorycznie." (tak: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo

28 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 8, Warszawa 2023, źródło: Legalis.).

29 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że wskazanie podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi, którego brak powoduje niemożności merytorycznego jej rozpoznania i w efekcie skutkuje koniecznością odrzucenia skargi.

30 Sam zatem przepis, co do którego przywołania w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości, nie spełnia warunku powołania podstawy wznowienia, która mogłaby podlegać analizie w ramach dopuszczalności wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. W skardze ani też w przesłanych później pismach procesowych, nie przywołano argumentacji na poparcie przedstawionych

31 w niej twierdzeń, co do wystąpienia przesłanek wznowieniowych.

32 Należy zauważyć, że przesłanka z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. dotyczy właściwej reprezentacji strony oraz pozbawienia możliwości działania przed Sądem, przesłanka z art. 272 § 1 p.p.s.a. orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności

33 z Konstytucję aktu normatywnego na podstawie, którego zostało wydane orzeczenie sądowe, natomiast art. 273 § 2 p.p.s.a. dotyczy nowych okoliczności sprawy lub dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego wznowienia domaga się skarżący. Przesłanka art. 273 § 2 p.p.s.a. nie odnosi się zatem do okoliczności

34 i dowodów, którymi strona dysponowała na etapie poprzedniego postępowania oraz takich, które nie miałyby wpływu na wynik sprawy.

35 Co trafnie zauważa organ, skarżący sformułował zarzuty przeciwko sposobowi załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej przez organ, kwestionując jego uprawnienie w tym zakresie – zwrócił uwagę na Regulamin. Podjął ponadto polemikę z uzasadnieniem postanowienia Sądu z 23 stycznia 2024 r. Argumenty te nie mogą jednakże stanowić podstawy wznowienia, nie są bowiem twierdzeniami na rzecz skargi, składanej w związku podejrzeniem zaistnienia przesłanek, o których mowa

36 w dziale VII p.p.s.a. Sam natomiast Regulamin, jako akt powszechnie dostępny, nie może stanowić przesłanki stanowiącej poparcie twierdzeń skarżącego. Sąd rozstrzygając w sprawie ze skargi na bezczynność, prawomocnie zakończonej wydanym postanowieniem, znał ramy prawne towarzyszące wydanemu rozstrzygnięciu.

37 Tym samym, skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna

38 i podlega odrzuceniu.

39 Wobec stwierdzenia, że skarga o wznowienie postępowania nie zawiera ustawowej podstawy wznowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 280 § 1 w zw. z art. 279 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi, orzekł w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..