Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2014 r., II SA/Wa 534/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2014 r., II SA/Wa 534/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/05 postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

2 Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia na wyższe stanowisko w służbie cywilnej.

3 W piśmie z dnia 11 marca 2014 r. (data wniesienia pisma 14 marca 2014 r.), sprecyzowanym następnie pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. A. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wymienionym wyżej prawomocnym postanowieniem. Jako podstawę wznowienia postępowania wskazał, iż w postępowaniu zakończonym wskazanym wyżej postanowieniem był pozbawiony możliwości działania, oraz że był nienależycie reprezentowany.

4 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

6 Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 271 pkt 1 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

7 Przepis art. 280 cytowanej ustawy ustanawia obowiązek zbadania przez sąd na posiedzeniu niejawnym kwestii terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na jednej z podstaw wznowienia. Katalog przesłanek do wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego jest wymieniony enumeratywnie w art. 271-273 powołanej ustawy.

8 Zgodnie natomiast z art. 277 cytowanej ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

9 Wyjaśnić należy, że instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu oraz oparta została na jednej z podstaw ściśle określonych w ustawie.

10 W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę.

11 Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał pozbawienie możliwości działania, oraz że brak należytej reprezentacji, tj. podstawę określoną w art. 271 pkt 1 powołanej ustawy. Należy jednak zauważyć, że że poza jej wskazaniem skarżący nie przytoczył żadnych okoliczności związanych z postępowaniem, którego wznowienia się domaga, a które wskazywałyby na istnienie tej podstawy. Skarżący nie wyjaśnił, dlaczego uważa, że w postępowaniu zakończonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2005 r. był pozbawiony możliwości działania, oraz że był nienależycie reprezentowany.

12 W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga A. S. o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia.

13 Brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika bowiem tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

14 Ponadto z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 1782/05 wynika, że odpis wydanego w tej sprawie postanowienia z dnia 21 grudnia 2005 r. doręczono skarżącemu w dniu 16 stycznia 2006 r. Należy zatem przyjąć, że w tym też dniu skarżący dowiedział się

15 o wydaniu tego orzeczenia. W tej sytuacji trzymiesięczny termin do wniesienia skargi

16 o wznowienie postępowania, opartej na wskazanej przez skarżącego podstawie, upłynął z dniem 16 kwietnia 2006 r.

17 W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga A. S. o wznowienie postępowania złożona w dniu 14 marca 2014 r., wniesiona została z uchybieniem terminu określonego w art. 277 cytowanej ustawy.

18 Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.