Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2008 r., II SA/Wa 259/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2008 r., II SA/Wa 259/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. C. z dnia 28 stycznia 2008 r. na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 15 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 259/04 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma R. C. z dnia 16 maja 2005 r. w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 W dniu 28 stycznia 2008 r. R. C. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 15 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 259/04 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma R. C. z dnia 16 maja 2005 r.

3 Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione enumeratywnie w art. 194 § 1 tej ustawy. Dodatkowo zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego w przypadkach przewidzianych w ustawie.

4 Oznacza to, że podstawowym warunkiem dopuszczalności zażalenia jest istnienie orzeczenia (postanowienia lub zarządzenia) zaliczonego przez ustawodawcę do orzeczeń, na które tego rodzaju środek odwoławczy przysługuje.

5 Wprawdzie objęte zażaleniem R. C. zarządzenie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia (art. 49 § 2 powołanej ustawy), niemniej jednak zarządzenie to było już przedmiotem zażalenia skarżącego (zażalenie z dnia 5 grudnia 2005 r., k. 110 akt sprawy), a po jego rozpoznaniu, postanowieniem z dnia 20 stycznia 2006 r. sygn. akt I OZ 1553/05, Naczelny Sąd Administracyjny zarządzenie to uchylił. W konsekwencji, wobec kasatoryjnego skutku orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 185 tej ustawy), zaskarżone zarządzenie, w sensie procesowym, przestało istnieć.

6 Skoro zatem zażalenie zostało wniesione na nieistniejące zarządzenie, to tym samym jest ono niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

7 Z tych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.