Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2012 r., II SA/Wa 1790/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2012 r., II SA/Wa 1790/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do opróżnienia lokalu mieszkalnego pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia.

Uzasadnienie

2 Prawomocnym postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1790/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił dla J. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego M. D.

3 Wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1790/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę J. J. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do opróżnienia lokalu mieszkalnego pod rygorem zastosowania środka egzekucyjnego, uchylając zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji oraz przyznając ze środków budżetowych Sądu na rzecz radcy prawnego M. D. kwotę 240 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

4 Od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Minister Obrony Narodowej, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

5 W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. D. wniósł o jej oddalenie oraz o przyznanie mu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.

6 Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2012 r. o sygn. akt I OSK 1966/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

7 Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącego ponownie wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

8 Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1790/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania radcy prawnemu M. D. wnioskowanego wynagrodzenia, wskazując, iż nie brał on udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a jedynie sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną wniesioną przez Ministra Obrony Narodowej, zaś za tego rodzaju czynność radcy prawnemu wynagrodzenie nie przysługuje.

9 Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. radca prawny M. D. wniósł, w ustawowym terminie, sprzeciw od powyższego postanowienia, podważając argumentację zawartą w jego uzasadnieniu.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

11 Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

12 Zgodnie z art. 250 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

13 W odniesieniu do radców prawnych, szczegółową regulację we wskazanej materii zawiera rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W świetle § 14 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia, wynagrodzenie radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji przysługuje tylko za czynności wymienione w tym przepisie, tj.:

14 a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł;

15 b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł;

16 c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł;

17 d) w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł.

18 Do wymienionego katalogu, który ma charakter zamknięty, nie należy sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, zatem za dokonanie wyłącznie tej czynności wynagrodzenie dla pełnomocnika nie przysługuje.

19 Jak wynika z akt niniejszej sprawy, pełnomocnik skarżącego J. J. – radca prawny M. D. nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: odpis protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – karta nr [...]), a jedyną czynnością, jaką podjął w postępowaniu przed tym Sądem, było sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniesioną przez Ministra Obrony Narodowej. Oznacza to zatem, że za tego rodzaju czynność radcy prawnemu wynagrodzenie nie przysługuje (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 października 2009 r. o sygn. akt II OSK 1189/08; z dnia 3 lutego 2010 r. o sygn. akt II OSK 1731/08; z dnia 25 lutego 2010 r. o sygn. akt II FSK 890/08; z dnia 18 sierpnia 2010 r. o sygn. akt I OSK 83/10 oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 marca 2008 r. o sygn. akt I OSK 1873/07; z dnia 24 listopada 2010 r. o sygn. akt II OSK 1762/09; z dnia 6 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II OSK 124/11 – wszystkie wymienione orzeczenia opublikowane są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

20 Wskazując na powyższe, należy również dodać, że powoływany przez pełnomocnika skarżącego przepis § 5 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż ten dotyczy rodzaju spraw sądowych, nie zaś konkretnych czynności pełnomocnika strony.

21 Z tych względów, na podstawie art. 260 w związku z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.