Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2012 r., II SA/Wa 1761/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2012 r., II SA/Wa 1761/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1525/11 postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1525/11 oddalił skargę D. S. na decyzję Komendanta [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej i gazowej.

3 W dniu [...] września 2011 r. D. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1525/11. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że żądanie swe opiera na treści art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśnił, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1525/11 Sąd uznał, że organ słusznie cofnął skarżącemu pozwolenie na broń, bowiem toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne o popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk (przestępstwa przeciwko mieniu). Tymczasem w dniu [...] sierpnia 2012 r. Sąd [...] w K. prawomocnym wyrokiem uniewinnił skarżącego od wszystkich stawianych mu zarzutów. Zatem w ocenie skarżącego ujawnił się nowe okoliczności oraz dowody, które mają wpływ na wynik postępowania, a z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Stosownie do treści art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

6 Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, art. 272 i 273 ww. ustawy. Zgodnie z art. 273 § 2 cytowanej ustawy, na który powołuje się skarżący, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

7 Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że podstawą wznowienia postępowania, mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania (por. A. Kabat Komentarz do art. 273 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi publ. LEX nr: 100053, uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969 r., nr 12, poz. 208).

8 W niniejszej sprawie środek dowodowy w postaci uniewinniającego wyroku Sądu [...] powstał już po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2011 r., ponieważ powoływany wyrok Sądu [...] został wydany w dniu 12 sierpnia 2012 r., zaś wyrok kończący postępowanie sądowoadministracyjne stał się prawomocny w dniu 10 lutego 2012 r., zatem już chociażby z tej przyczyny przedstawiony przez skarżącego środek dowodowy nie stanowi podstawy wznowieniowej zakończonego postępowania przed sądem administracyjnym.

9 Dodatkowo należy wskazać, że przedstawiony wyrok sądu karnego nie może być potraktowany jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy w rozumieniu art. 273 § 2 cytowanej ustawy głównie dlatego, że w przepisie tym chodzi o okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, istniejące już przed uprawomocnieniem się wyroku zaskarżonego skargą o wznowienie. Przepis stanowi, że okoliczności (dowody) zostały "później wykryte", a zatem nie były znane stronom w czasie toczącego się postępowania i z tego tylko powodu nie mogły być wykorzystane w tym postępowaniu, co mogłoby mieć wpływ na jego wynik (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt I GSK 68/12, publ. LEX nr 1136542).

10 Skoro zatem powoływany przez skarżącego wyrok sądu karnego został wydany po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego to nie może on stanowić podstawy do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 § 2 cytowanej ustawy, a zatem skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowych przesłankach i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

11 Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 280 § 1 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.