Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2009 r., II SA/Wa 1746/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2009 r., II SA/Wa 1746/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

2 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając na podstawie art. 107 ust. 1 w zw. z art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 z późn. zm.), decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] czerwca 1999 r. nr [...], którą to zwolnił J. K. z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniósł do dyspozycji Dowódcy [...].

3 Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2000 r., sygn. akt II SA 376/00, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. na powyższą decyzję. W uzasadnieniu sąd wskazał, że na decyzje wydane w przedmiocie zwolnienia żołnierza zawodowego ze stanowiska i przeniesienia do dyspozycji, zgodnie z art. 107 ust. 1a pkt 2 cyt. ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

4 Następnie, w dniu 10 października 2006 r. J. K. złożył do Ministra Obrony Narodowej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 1999 r. nr [...]. We wniosku wskazał, że powyższa decyzja została wydana w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny, co miało bezpośredni wpływ na rażąco wadliwą treść rozstrzygnięcia.

5 Wyrokiem z dnia 17 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] przekazujące wskazany wyżej wniosek J. K. Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zgodnie z właściwością. W uzasadnieniu sąd wskazał, że od czasu zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej organem właściwym do wzruszania w trybach nadzwyczajnych decyzji podjętych w jego sprawie stał się Minister Obrony Narodowej.

6 W związku z powyższym Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu wniosku J. K. z dnia 10 października 2006 r., decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 1999 r. nr [...].

7 J. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyżej wskazaną decyzję z dnia [...] września 2009 r. W uzasadnieniu skarżący zarzucił organowi niewłaściwą ocenę decyzji wydanych w trybie zwykłym.

8 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak kognicji sądu administracyjnego.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

10 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

11 Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

12 1. decyzje administracyjne,

13 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

14 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

15 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

16 5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

17 6. oraz bezczynność organów w tych przypadkach.

18 Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

19 W związku z tym odesłaniem, badając dopuszczalność skargi J. K. do sądu administracyjnego, należy wziąć pod uwagę, że ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 z późn. zm.) w art. 107 ust. 1a pkt 2 wyłączała kognicję sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wyznaczenia (zwolnienia) lub przeniesienia na stanowisko służbowe. Dodatkowo należy wskazać, że podobna regulacja znalazła się również w art. 8 ust. 2 pkt 1 nowej ustawy pragmatycznej, tj. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.), zgodnie z którym skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji.

20 Powyższe oznacza, że w sprawach zwolnienia z zajmowanego stanowiska oraz przeniesienia do dyspozycji ustawodawca wyłączył kognicję sądu administracyjnego.

21 Wyłączenie to przesądza o niedopuszczalności skargi wnoszonej na wszystkie decyzje wydawane w zakresie określonym tym przepisem, w tym również decyzje podjęte w postępowaniach nadzwyczajnych przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), jeżeli decyzja będąca przedmiotem takiego postępowania należy do kategorii wskazanej powyżej. Przyjęcie stanowiska odmiennego, prowadziłoby do sytuacji, w której sąd administracyjny zmuszony zostałby do kontroli decyzji w zakresie których ustawodawca wyraźnie wyłączył jego kognicję (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt. I OSK 1546/09, niepubl.). A zatem wyłączenie kognicji sądu administracyjnego nie może być ograniczone jedynie do decyzji wydawanych w postępowaniu zwykłym. Należy bowiem wskazać, iż uregulowane w kodeksie postępowania administracyjnego nadzwyczajne tryby wzruszenia decyzji administracyjnej mają na celu - w przypadku zaistnienia określonych przesłanek - wyeliminowanie z obrotu prawnego takiej decyzji.

22 Skoro więc w niniejszej sprawie skarga J. K. dotyczy odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu z zajmowanego stanowiska i przeniesieniu do dyspozycji, zaś zagadnienie to zostało wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych na mocy wskazanych wyżej przepisów, to skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

23 Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.