Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2013 r., II SA/Wa 1211/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2013 r., II SA/Wa 1211/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P. na pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odprawy mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 R.P. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...].

3 W odpowiedzi na skargę organ, odnosząc się merytorycznie do zarzutów skargi, wskazał na jej niezasadność.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Skarga podlega odrzuceniu.

6 Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

7 Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

17 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

18 Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.).

19 Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że będące przedmiotem skargi pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] nie należy do kategorii wyżej wskazanych decyzji, postanowień i innych aktów podlegających kognicji sądów administracyjnych.

20 Należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 grudnia 1996 roku, sygn. akt SA/Ka 2218/95 (LEX nr 29734) wyraził pogląd, że: "Treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną. Jeżeli więc sprawa administracyjna podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego, zawierającego co najmniej oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie o sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu, spełnia ono bowiem minimum podstawowych warunków wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a.".

21 Tymczasem zaskarżone pismo nie zawiera rozstrzygnięcia w sprawie, ma ono bowiem charakter informacyjny, zatem nie może ono stanowić decyzji administracyjnej, a tym samym podlegać kontroli sądu administracyjnego.

22 Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.