Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2017 r., II SA/Wa 108/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2017 r., II SA/Wa 108/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kontrolnego badania lekarskiego funkcjonariusza zwolnionego ze służby postanawia: - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

2 Dyrektor Zakładu Emerytalno–Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w dniu 5 lipca 2016 r. skierował J. K. zwolnionego ze służby w Państwowej Straży Pożarnej w dniu [...] lutego 2013 r. do Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] celem uznania za inwalidę lub za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, ustalenia związku lub braku związku inwalidztwa ze służbą.

3 Orzeczeniem z dnia [...] października 2016 r. nr [...] Rejonowa Komisja Lekarska MSW w [...] uznała, że J.K. jest zdolny do służby w PSP z ograniczeniem. Funkcjonariusz wniósł odwołanie od wskazanego orzeczenia.

4 Centralna Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych skład orzekający w [...] wydała orzeczenie z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], którym utrzymała w mocy ww. orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej.

5 J. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej wnosząc o jego zmianę i przyznanie prawa do grupy inwalidzkiej.

6 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w zakresie zdolności do służby.

7 W piśmie z dnia 15 marca 2017 r. organ wyjaśnił, że w przypadku orzekania byłych funkcjonariuszy i rencistów w treści orzeczenia komisji może znaleźć się określenie stopnia zdolności do służby jako wykładnia do uznania, bądź nie uznania istnienia inwalidztwa pomimo, że osoba badana w służbie już nie jest. Zdaniem organu aby orzec inwalidztwo niezbędnym jest stwierdzenie całkowitej niezdolności do służby, zaś aby określić grupę inwalidzką konieczne jest ustalenie czy istnieją ograniczenia do pracy zarobkowej.

8 Dodatkowo organ zaznaczył, że z dniem wydania orzeczenia Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych nr [...] wobec J. K. ustało prawo do policyjnej renty inwalidzkiej oraz wstrzymano wypłacanie wraz z emeryturą policyjną podwyższenia z tytułu jego utraty.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

10 Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty wymienione w art. 3 § 2 z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej p.p.s.a.

11 W zaskarżonym orzeczeniu po przeprowadzeniu kontrolnego badania lekarskiego, CKL nie zaliczyła skarżącego do żadnej grupy inwalidzkiej oraz stwierdziła, że jest zdolny do służby w PSP z ograniczeniem.

12 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że orzeczenia komisji lekarskich działających w sprawach funkcjonariuszy służb mundurowych, kandydatów do takiej służby oraz emerytów i rencistów dzielą się na dwie zasadnicze grupy.

13 Pierwsza z nich obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby lub zwolnienia ze służby. Mają one jednak byt w pełni autonomiczny i podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.

14 Druga grupa orzeczeń to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych. Podstawą tych orzeczeń są odrębne przepisy: rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. 206. 1723); rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu (Dz. U. 2014.866).

15 Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Orzeczenia z tej drugiej grupy mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości (por. wyroki NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 93/10, z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt II OSK 667/08, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r sygn. III ZP 9/99, uchwała NSA z dnia 19 stycznia 1998 r sygn. akt OPS 8/97, postanowienie NSA z 6 listopada 2000 r. sygn. OSA 1/00 wyrok NSA z 22 lipca 2010 r. sygn. I OSK 220/10).

16 Będące przedmiotem skargi orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w sprawie kontrolnego badania lekarskiego, wydane zostało na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 667 ze zm.).

17 Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w wyniku badania lekarskiego, na które skarżący został skierowany przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW w celu orzeczenia o stanie zdrowia celem ustalenia prawa do świadczenia co oznacza, że należy do drugiej z omawianych grup orzeczeń.

18 Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Mają charakter wyłącznie orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i właściwości. W konsekwencji nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

19 Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy stwierdzić, że rozpoznawana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

20 Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.