Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004 r., III SA 949/02

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004 r., III SA 949/02

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Antoni Hanusz (spr.), Sędziowie Asesor WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Hanna Kamińska, Protokolant Małgorzata Szamocka, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2004 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę

Uzasadnienie

2 1. Zaskarżoną decyzją z dnia [...].03.2002r., Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Z. R. od decyzji Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...].10.2001r., Nr [...] ustalającej dochód z nieujawnionych źródeł przychodów za 2000r. i zryczałtowany podatek dochodowy od tego dochodu, Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.

3 Jak wynika z motywów powyższej decyzji, w toku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ I instancji ustalił, że Z. R. poniósł w 2002r. wydatki w kwocie 222.412 zł związane z transakcją nabycia nieruchomości, w tym w kwocie 210.000 zł na zakup zabudowanej nieruchomości. Zakup nieruchomości finansowany był zgodnie z treścią aktu notarialnego oraz potwierdzeniem wspólnika skarżącego z majątku odrębnego Z. R. Na podstawie przedstawionych przez stronę informacji dotyczących przeniesienia wydatków oraz wysokości źródeł uzyskanych dochodów, organ I instancji ustalił, że ujawnione źródła przychodów Z. R. nie pozwoliły na poniesienie w 2000r. wydatku w kwocie 222.412 zł. Wobec tego zastosowany przepis art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) i ustalono podatek w wysokości 75% dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu.

4 W odwołaniu wniesionym od decyzji organu I instancji strona zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy podatkowej oraz błędne zastosowanie art. 20 ust. 3 tej ustawy podatkowej, bowiem źródłem, z którego sfinansowany został zakup nieruchomości były jej oszczędności oraz środki pieniężne pochodzące z darowizny. Wobec tego naruszona została również dyspozycja art. 2 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy. Zdaniem skarżącego organ I instancji bezpodstawnie zakwestionował fakt otrzymania przez niego darowizny. Skarżący nie zgadza się również z tym, że organ podatkowy nie zaliczył żadnej kwoty z dochodu ujawnionego w zeznaniach podatkowych "na poczet kwestionowanego przychodu".

5 2. Izba Skarbowa w W. nie znalazła jednak podstaw do uwzględnienia odwołania i wskazała, iż zarówno dochody uzyskane w 2000r., jak również środki pieniężne uzyskiwane przez skarżącego w latach poprzednich, nie pozwalały na zgromadzenie oszczędności, z których można byłoby sfinansować zakup przedmiotowej nieruchomości. Podatkowy organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż fakt otrzymania przez skarżącego w 1985r. darowizny w wysokości 60.000 zł, przed denominacją, od jego brata nie był kwestionowany. Jednakże kwota tej darowizny w ujęciu realnym była tak niska, iż nie miała żadnego znaczenia jako źródła sfinansowania zakupu działki w 2000r., bowiem stanowiła 24,99% przeciętnego wynagrodzenia w roku dokonania darowizny. Darowizna ta stanowiła, zdaniem organu odwoławczego, jedyną kwotę, którą można zaliczyć do majątku odrębnego strony skarżącej.

6 Wobec tego organ I instancji zasadnie przyjął, iż wysokość przychodów podatnika w 2000r. należy ustalić na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawidłowo również w ocenie organu odwoławczego, potwierdzono sposób i wysokość opodatkowania dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów, a więc przy zastosowaniu art. 30 ust. 1 pkt 7 cytowanej ustawy podatkowej.

7 3. Na powyższą decyzję Z. R. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc w niej o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, skarżący zarzuca jej błędne zastosowanie art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ponieważ źródłem przychodu, z którego sfinansowany został zakup nieruchomości były oszczędności skarżącego oraz środki pieniężne pochodzące z darowizn. Skarżący wskazuje również, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania tj. art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Wreszcie skarżący podnosi fakt niezaliczenia przez organ odwoławczy żadnej kwoty dochodu ujawnionego w zeznaniach podatkowych "na poczet kwestionowanego przychodu".

8 Skarżący zwraca ponadto uwagę, iż czynność darowizny środków pieniężnych dla swej ważności nie wymaga formy pisemnej. Umowa darowizny jest jednak ważna, bez zachowania formy aktu notarialnego, jeżeli świadczenie zostało spełnione, o czym stanowi art. 890 § 1 k.c. Tak też było w jego przypadku, wobec tego organ podatkowy miał obowiązek dopuszczenia, jako dowodu wszystkiego co może służyć dokładnemu wyjaśnieniu sprawy, a nadto zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Skarżący zwraca także uwagę, iż poza jego wyjaśnieniami, które są dowodem w sprawie, fakt posiadania środków potwierdzają zeznania L. R. i H. R.

9 4. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie, bowiem jej zarzuty uznała za bezzasadne i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.

10 5. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stwierdzić należy, iż decyzja ta wbrew zarzutom skargi, nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

11 Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26.02.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym polegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wolnych od tego podatku. Podlegające opodatkowaniu dochody uzyskiwane mogą być z różnych źródeł przychodów ujętych w art. 10 ust. 1 powoływanej ustawy podatkowej m. in. z innych źródeł. Za przychody z innych źródeł uważa się przychody nie znajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Zgodnie z treścią art. 20 ust. 3 tejże ustawy wysokości przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzących z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

12 W świetle zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego należy stwierdzić, iż organy podatkowe właściwie zastosowały przepis art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organy podatkowe nie zakwestionowały bowiem faktu otrzymania przez skarżącego darowizny, lecz w sposób logiczny i przekonywujący uznały, iż środki pieniężne pochodzące z tego źródła w 1985r. nie mogą w kwocie odpowiadającej 24,99% średniego wynagrodzenia mieć znaczenia z punktu widzenia wydatku w kwocie 222.412 zł poniesionego w 2000r. Organy podatkowe zwracają równocześnie uwagę, iż bezsporne jest, że były to środki pieniężne stanowiące odrębny majątek skarżącego. Z odrębnego majątku skarżącego, co także jest bezsporne w niniejszej sprawie, nabyto przedmiotową nieruchomość.

13 Natomiast ujęte w zeznaniu podatkowym za 2000r. dochody skarżącego pochodzące z wynagrodzenia za pracę oraz innych źródeł w wysokości, podobnie jak wcześniej uzyskane, objęte są wspólnością majątkową. Słusznie zatem organy podatkowe nie uwzględniły ich przy ustalaniu źródeł przychodów, z których sfinansowano zakup nieruchomości. Wobec tego organy podatkowe zasadnie zastosowały przepis art. 30 ust. 7 cytowanej ustawy podatkowej wymierzając podatek od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach.

14 Konkludując, ujęte w zeznaniu podatkowym za 2000r. dochody skarżącego z wynagrodzenia za pracę oraz innych źródeł, podobnie jak z lat ubiegłych, objęte wspólnością majątkową, nie mogą być uwzględnione przy ustalaniu źródeł przychodów, z których sfinansowano zakup przedmiotowej nieruchomości, skoro zgodnie z treścią aktu notarialnego oraz oświadczeniem strony nabyto ją z majątku odrębnego strony skarżącej.

15 Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie dopatrzył się również naruszenia przepisów art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe uwzględniły wnioski dowodowe strony oraz oceniły je w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 191 Ordynacji podatkowej. Odrzucenie wyjaśnień strony skarżącej zostało logicznie i przekonywująco uzasadnione.

16 Natomiast strona skarżąca nie poparła swego stanowiska przekonywującymi dowodami, choćby pośrednimi, wskazującymi na pokrycie wydatku w 2000r. w kwocie 222.412 zł przedstawiając wiarygodne źródła i wnioski dowodowe tym zakresie.

17 Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

18 s. H. Kamińska s. A. Hanusz s. S. Golec