Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2004 r., III SA 2058/03

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2004 r., III SA 2058/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 10 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2004 roku Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie III SA 410/01 o podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 rok postanawia - umorzyć postępowanie w sprawie

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] sierpnia 2004 roku skarżący M. K. wniósł o cofnięcie własnej skargi, złożonej w sprawie III SA 2058/03. Przedmiotowa skarga dotyczyła wznowienia - w trybie art. 58 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, z późn. zm.) -postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze akt III SA 410/01 ze skargi na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2001 roku w przedmiocie określenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok.

3 Zgodnie z treścią przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) -dalej: p.s.a., sąd umarza postępowanie w sprawie w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Skargę należy natomiast uznać za skutecznie cofniętą, jeżeli wniosek o jej cofnięcie został złożony do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, i nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 60 p.s.a., tzn. cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności, dotkniętych wadą nieważności.

4 W sprawie niniejszej Sąd stwierdził spełnienie powyższych wymogów, wobec czego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzec jak w sentencji.