Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2006 r., III SA/Wa 630/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2006 r., III SA/Wa 630/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.), sędzia WSA Jerzy Płusa, Protokolant Konrad Aromiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2006 r. sprawy ze skargi "W." sp. z o.o. z/s w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. i pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia oddala skargę

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. zwana dalej "ordynacją") stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania z dnia 22 października 2005 r. Pana K. K. – pełnomocnika W. sp. z o.o. od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w sprawie określenia dla W. sp. z o.o. wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001.

3 Z uzasadnienia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej wynika, że decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] września 2005 r. została wysłana pocztą w dniu 4 października 2005 r. (data stempla pocztowego) na adres Pana K. K. ul. [...], [...] B. – pełnomocnika spółki W. wraz z załączonym potwierdzeniem odbioru, zgodnie z art. 144 i art. 145 § 2 ordynacji. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym środku odwoławczym. Przesyłka wysłana na adres pełnomocnika wróciła nie odebrana w dniu 11 października 2005 r. do [...] Urzędu Skarbowego w W. z adnotacją "zwrot – adresat wyprowadził się – informacji udzielił nowy właściciel mieszkania" i podpisem doręczającego z datą 7 października 2005 r. (data stempla pocztowego).

4 W związku z brakiem informacji o zmianie adresu do korespondencji pełnomocnika strony decyzja została uznana za doręczoną w dniu 7 października 2005r. Odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. zostało wniesione w dniu 28 października 2005 r.(data nadania), a więc po upływie 14 dni od daty doręczenia w dniu 7 października 2005 r. Wobec powyższego pełnomocnik naruszył termin do wniesienia odwołania określony w art. 223 § 2 pkt 1 ordynacji.

5 Informację o aktualnym adresie do korespondencji uzyskano w dniu 2 grudnia 2005 r. w toku postępowania odwoławczego.

6 Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., pismem z dnia [...] stycznia 2006 r., pełnomocnik skarżącej spółki wniósł skargę, której zarzucił rażące naruszenie wielu norm określonych ordynacją , a w szczególności art. 150 i art. 148 § 3 oraz art. 120, 121, 123, 125, 127, 180 i 187 § 1 oraz wystąpił o uchylenie skarżonego postanowienia.

7 Pełnomocnik skarżącej w uzasadnieniu skargi wyjaśnił, iż adres do doręczeń na ulicy [...] w B. był aktualny przez cały czas trwania postępowania. Pełnomocnik zawsze odbierał pisma pod tym adresem, a nowi właściciele w/w nieruchomości wyrazili zgodę na udostępnienie skrzynki pocztowej i ewentualne dostarczanie korespondencji do pełnomocnika. Oświadczyli oni również, że pracownik poczty nigdy ich nie pytał o K. K., tak więc nie mogli udzielić informacji w tym zakresie, jaki został stwierdzony w adnotacji osoby rzekomo doręczającej przesyłkę.

8 W ocenie strony skarżącej bezspornym jest fakt, że przyjmowali oni wszelkie pisma kierowane do K. K., gdyż znają go osobiście i zobowiązali się do grzecznościowego udostępniania skrzynki pocztowej na korespondencję do końca 2005 r. Adnotacja na przesyłce nie jest zgodna z rzeczywistością ponieważ pełnomocnik nie mógł się wyprowadzić, gdyż nie mieszkał tam w trakcie postępowania podatkowego, a jedynie korzystał z udostępnionego adresu do doręczeń więc nie może być mowy o zmianie adresu do korespondencji w trakcie trwania postępowania podatkowego.

9 Strona skarżąca wskazała, iż doręczenie nie było skuteczne ponieważ organ podatkowy zignorował art. 150 ordynacji. Wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi przez pocztę powinno być przez nią przechowane przez 14 dni w swojej placówce pocztowej, o czym adresat powinien być dwukrotnie poinformowany. W niniejszej sprawie nie pozostawiono w skrzynce oddawczej informacji o przechowywaniu pisma przez urząd pocztowy.

10 Pełnomocnik spółki odebrał decyzję, po telefonicznym powiadomieniu przez pracownika Urzędu Skarbowego, w dniu 17 października 2005 r. i tą datę uznał za początek biegu terminu do wniesienia odwołania , gdyż nie wiedział o inne próbie doręczenia decyzji. Odwołanie złożone 28 października 2005 r., w opinii pełnomocnika, zostało wniesione z zachowaniem właściwego terminu.

11 Pełnomocnik skarżącej zarzucił Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. nie przeprowadzenie ani analizy dowodów ani postępowania wyjaśniającego wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, tym samym zostały naruszone zasady ogólne ordynacji oraz normy prawne dotyczące gromadzenia i analizy dowodów określone w art. 180-200 ordynacji.

12 W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., zawartej w odpowiedzi na skargę, strona nie wniosła do sprawy nowych okoliczności i podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu, wniósł o jej oddalenie.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

14 Skarga jest niezasadna.

15 Na wstępie należało jednak wyjaśnić, iż zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

16 Oceniając zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z punktu widzenia powyższego kryterium stwierdzić należy, że postanowienie to jest zgodne z prawem.

17 Pismem z dnia 30 marca 2005 r. Pan K. K. został umocowany do reprezentowania W. sp. z o.o. przed organami podatkowymi [...] Urzędu Skarbowego w W. w zakresie przeprowadzonej kontroli podatkowej podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2001-2003. W pełnomocnictwie wskazano, iż K. K. zamieszkuje przy ulicy [...], [...] B. W piśmie nie wskazano żadnego innego adresu pod którym miałaby być doręczana korespondencja. W toku postępowania przesyłki kierowane na podany adres były doręczane pełnomocnikowi strony, o czym świadczy m.in. zapoznanie się pełnomocnika z zebranym materiałem dowodowym zgodnie z postanowieniem Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] lipca 2005 r.

18 Zgodnie z art. 146 § 1 ordynacji w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o każdej zmianie swego adresu. Przepis art. 146 § 2 ordynacji ustanawia domniemanie prawidłowości doręczenia pod dotychczasowym adresem, jeżeli strona lub jej pełnomocnik zaniedbali obowiązku powiadomienia organu administracji o zmianie adresu .Nie jest więc rzeczą organu ustalanie aktualnego adresu strony, jeżeli nie powiadomiła o niej strona lub jej pełnomocnik.

19 W trakcie trwania postępowania pełnomocnik nie podawał innego adresu do doręczeń niż ten, który został podany w pełnomocnictwie, które do zakończenia postępowania nie zostało odwołane. Adres [...] w B. wskazany w pełnomocnictwie jako adres zamieszkania pełnomocnika strony – K. K. był jedynym znanym organowi podatkowemu adresem pełnomocnika pod którym przesyłki były zawsze odbierane, co potwierdza strona skarżąca w skardze do Sądu. Dlatego też w zaistniałych okolicznościach decyzja z dnia [...] września 2005 r. została wysłana na adres K. K. podany w pełnomocnictwie. Wyżej wymieniona przesyłka wróciła do nadawcy z adnotacją "zwrot – adresat wyprowadził się – informacji udzielił nowy właściciel mieszkania" i podpisem doręczającego pod datą 7 października 2005 r. (data stempla pocztowego). Z tym dniem, zgodnie z art. 146 § 2 ordynacji, decyzja została uznana za doręczoną pod dotychczasowym adresem.

20 Takie postępowanie jest zgodne również z art. 144 ordynacji, który stanowi, iż organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem m. in. przez pocztę. Listonosz na przesyłce skierowanej do pełnomocnika W. sp. z o.o. zamieścił adnotację, iż adresat wyprowadził się, a informacji udzielił nowy właściciel mieszkania. W skardze podniesiono, iż nowi właściciele mieszkania zawarli z pełnomocnikiem umowę o korzystanie przez niego ze skrzynki pocztowej i zobowiązali się przekazywać niezwłocznie wszelką korespondencję kierowaną do Pana K. K., na adres wskazanym w oświadczeniu stanowiącym zał. Nr 1 do skargi. Zdaniem pełnomocnika strony nowi właściciele, nigdy nie poinformowali listonosza, że Pan K. K. wyprowadził się, ponieważ listonosz w ogóle z nimi nie rozmawiał.

21 Odnosząc się do wyżej przedstawionych zarzutów Sąd zauważa, iż powyższe oświadczenie nie zostało doręczone organom podatkowym, ale załączone dopiero do skargi wniesionej do Sądu. Natomiast w pełnomocnictwie, które zostało złożone do akt organu podatkowego na etapie odwołania od decyzji wydanej w I instancji, pełnomocnik – K. K. podał adres do doręczeń – B. ul. [...]- co stoi w oczywistej sprzeczności ze złożonym wraz skargą oświadczeniem nowych właścicieli, którzy byli rzekomo upoważnieni do odbioru korespondencji pana K. K. pod adresem- B. ul. [...] i doręczenia jej do jednej z kancelarii pełnomocnika, wymienionej w oświadczeniu.

22 Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż Dyrektor Izby Skarbowej w W. oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy na podstawie art.191 ordynacji, słusznie stwierdził, iż doręczenie decyzji stanowiącej przedmiot sporu pomiędzy stronami, jest skuteczne, ponieważ pełnomocnik spółki, nie powiadomił organów podatkowych w trakcie postępowania podatkowego prowadzonego w I instancji o zmianie adresu, do czego zobowiązywał go przepis art.146 ordynacji. Informacja ta dotarła do organów podatkowych dopiero w postępowaniu odwoławczym tj. w złożonym do akt podatkowych pełnomocnictwie. Oświadczenie nowych właścicieli zostało załączone do skargi dopiero po wydaniu zaskarżonego postanowienia, organy podatkowe nie miały więc możliwości się z nim zapoznać w trakcie postępowania podatkowego. Oświadczenie to nie był więc podstawą faktyczną zaskarżonego postanowienia i dalsze rozważania w tym zakresie uznać należy za bezprzedmiotowe.

23 Na uwzględnienie nie zasługuje zarzut naruszenia art.148 § 3 ordynacji, ponieważ pełnomocnik strony, nie podał jakiegokolwiek innego adresu gdzie korespondencja mogłaby być doręczona, ani nie wykazał, że organ miał możliwość doręczenia korespondencji w miejscu, o którym wiedział, że mógłby pełnomocnika zastać.

24 Sąd nie podziela również zarzutu skargi, dotyczącego niezastosowania w sprawie art. 150 ordynacji. Przewidziany w art.150 ordynacji zastępczy sposób doręczenia może być wykorzystywany wyłącznie w razie niemożności bezpośredniego doręczenia pisma adresatowi w mieszkaniu lub miejscu pracy (art.148 §1), ani pośredniego doręczenia przez domownika, sąsiada lub dozorcę (art.149). Ustawodawca nie wymaga natomiast wykazania niemożności doręczenia w siedzibie organu podatkowego oraz miejscu pracy adresata - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji(art.148 § 2 pkt 1 i 2). Hipoteza zawarta w przepisie art.150 § 1 ordynacji jednoznacznie stanowi, iż tryb ten ma zastosowanie tylko w razie niemożności doręczenia korespondencji w sposób wskazany w art.148 §1 oraz w art.149 ordynacji. Tryb ten ma więc zastosowanie w sytuacjach, gdy adres do doręczeń podany przez stronę lub jej pełnomocnika jest aktualny, ale adresat w chwili przybycia doręczyciela, nie był obecny w mieszkaniu lub w miejscu pracy i nie było możliwości pośredniego doręczenia stronie korespondencji poprzez domownika, sąsiada lub dozorcę. W rozważanej sprawie stan faktyczny jest inny. Adresat wyprowadził się nie informując organów o nowym adresie, więc organy podatkowe prawidłowo zastosowały art. 146 ordynacji, o czym była już mowa wyżej.

25 Pełnomocnik W. sp. z o.o. podniósł również w skardze zarzut naruszenia przez organy podatkowe art. 120, 121, 123, 125, 127, 180 - 200 ordynacji. Zarzuty te nie zostały uzasadnione w skardze a sąd z urzędu naruszeń tych się nie dopatrzył.

26 Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie przesłanek stanowiących naruszenie prawa skutkujące koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1269), należało orzec jak w sentencji.