Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2015 r., III SA/Wa 3270/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2015 r., III SA/Wa 3270/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2015 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 lipca 2014 r. nr IPPB3/423-448/14-2/EŻ w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz S. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 III SA/Wa 3270/14

UZASADNIENIE

3 Spółdzielnia Budowlano- Mieszkaniowa Z. w W. (dalej: Spółdzielnia) wystąpiła z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczących kosztów uzyskania przychodów. Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1116 ze zm. - dalej: u.s.m.), Spółdzielnia tworzy fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych, odpisy na który obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Spółdzielnia w swoich zasobach posiada lokale mieszkalne, lokale użytkowe usługowe (niemieszkalne) oraz pawilon usługowy, przeznaczone na wynajem (działalność gospodarczą Spółdzielni). Dla przedmiotowych lokali utworzony jest fundusz remontowy z odpisu, którym obciążeni są najemcy lokali. Odpisy na fundusz remontowy obciążają koszty działalności operacyjnej Spółdzielni.

4 Zainteresowana sformułowała zapytanie: czy Spółdzielnia ma prawo uznać za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odpisy na fundusz remontowy, dokonywane od lokali użytkowych (usługowych, niemieszkalnych) oraz od pawilonu usługowego.

5 W ocenie Spółdzielni, wskazany odpis stanowi koszt uzyskania przychodów, o czym świadczą powołane we wniosku wyroki NSA z dnia 4.09.2013 II FSK 2581/11 oraz z dnia 29.01.2014 II FSK 266/12.

6 W interpretacji indywidualnej z 9 lipca 2014 r. organ interpretacyjny uznał stanowisko zainteresowanej za nieprawidłowe. Uzasadniał, że w myśl art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a) u.p.d.o.p. nie uważa się za koszt uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy. Wskazał, iż stosownie do art. 6 ust. 3 u.s.m. spółdzielnia mieszkaniowa tworzy fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych, a odpisy na ten fundusz obciążają koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi stanowiącymi mienie spółdzielni. Zdaniem organu, do kosztów można zaliczyć odpisy na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych, zaś lokale użytkowe nie wchodzą w skład zasobów mieszkaniowych.

7 Po wyczerpaniu trybu administracyjnego, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Spółdzielnia zarzuciła interpretacji naruszenie art. 15 ust. 1 w związku z art. 6 ust.3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych poprzez dokonanie nieprawidłowej wykładni pojęcia "zasobów mieszkaniowych"

8 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, zawarte w interpretacji.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

10 Skarga musiała zostać uwzględniona, gdyż wydana w sprawie interpretacja indywidualna jest nieprawidłowa.

11 W powoływanym przez Skarżącą już we wniosku o wydanie interpretacji wyroku NSA z dnia 29 stycznia 2014 (II FSK 266/12), dokonano wykładni pojęcia "lokalu użytkowego". Zdaniem NSA, zawiera się ono w zakresie pojęciowym "zasobów mieszkaniowych" w rozumieniu art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 XII 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1222), a w konsekwencji odpisy na fundusz na remonty zasobów mieszkaniowych, dokonywane od lokali użytkowych, stanowią koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 15 II 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.) w zw. z art. 6 ust. 3 (cyt.) ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

12 Analogiczne stanowisko wyraził NSA w wyroku z dnia 4 września 2013, wydanym w sprawie II FSK 2581/11. Uznał w nim, że zwrot "zasoby mieszkalne" użyty w art. 6 ust. 3 u.s.m. obejmuje również "lokale użytkowe". Odpisy na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych, o których mowa w art. 6 ust. 3 u.s.m., dokonane od lokali użytkowych, stanowią koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a) u.p.d.o.p.

13 Pozycja Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz ugruntowana cytowanymi wyrokami linia orzecznicza nie pozwala Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, orzekającemu w sprawie niniejszej, na bagatelizowanie dokonanej i cytowanej wyżej wykładni pojęcia zasobów mieszkaniowych. Z tego względu Sąd doszedł do przekonania o konieczności uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Organ powinien był bowiem swoje stanowisko przedstawić z uwzględnieniem tej właśnie linii orzeczniczej. Miała ona znaczenie ze względu na treść uzasadnienia wniosku o wydanie interpretacji.

14 Nie sposób zaakceptować sytuację, w której wydający interpretację indywidualną organ nie bierze pod uwagę istniejącej w orzecznictwie wykładni obowiązujących i mających zastosowanie w sprawie przepisów zwłaszcza, gdy wnioskodawca na tę właśnie wykładnię i orzecznictwo powołuje się i je akcentuje już we wniosku.

15 Organ, wydając interpretację indywidualną, powinien argumenty te należycie rozważyć, ocenić oraz odnieść się do wydanych już orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego.

16 Uznając, że zaskarżona interpretacja jest niepełna, a przez to wadliwa, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). Orzeczenie dotyczące kosztów postępowania sądowego (pkt II sentencji wyroku) znajduje uzasadnienie w treści art. 200 i 205 p.p.s.a.