Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2008 r., III SA/Wa 3214/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2008 r., III SA/Wa 3214/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2008r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: - przekazać sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi -

Uzasadnienie

2 Pismem z 8 października 2008r. pełnomocnik skarżącej B. L. zamieszkałej w L. (zwana "Skarżącą") wniósł do WSA w Warszawie skargę na interpretację Ministra Finansów z [...] sierpnia 2008r. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

3 Sprawa z ww. skargi została zarejestrowana w WSA w Warszawie pod sygn. akt III SA/Wa 3214/08, lecz nie wyznaczono dla niej terminu rozprawy.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Z przepisu art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wynika, że jeżeli Sąd stwierdzi swą niewłaściwość, ma obowiązek, przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

6 Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

7 Od ww. zasady przewidziano w § 3 art. 13 P.p.s.a. wyjątek - Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może, w drodze rozporządzenia przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju, należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.

8 Na podstawie wyżej wymienionego unormowania Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej wydał rozporządzenie 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016, dalej jako "rozporządzenie z 28 sierpnia 2008r."), które weszło w życie 11 października 2008r.

9 Stosownie do § 1 pkt 1 tego rozporządzenia sprawy z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczące wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej, zostały przekazane do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

10 Skarżąca zamieszkuje w L. Tym samym zgodnie z § 1 pkt 7 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652, ze zm., dalej "rozporządzenie z 25 kwietnia 2003r.") - właściwym miejscowo do rozpoznania ww. skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

11 Sąd zauważa ponadto, że do skarżącego nie ma zastosowania § 2 rozporządzenia z 28 sierpnia 2008r., który stanowi, że "sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono termin rozprawy. Sprawa ze skargi na pisemną interpretacje Ministra Finansów została wprawdzie zarejestrowana w WSA w Warszawie, ale nie wyznaczono terminu rozprawy do chwili wejścia w życie rozporządzenia z 28 sierpnia 2008r.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.