Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., III SA/Wa 2908/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2013 r., III SA/Wa 2908/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant starszy referent Paweł Jurczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi I. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji ogólnej w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. Minister Finansów, z upoważnienia

3 którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniosek Skarżącej [...] – I. z dnia 24 stycznia 2012 r. uzupełniony pismami z dnia 26 stycznia 2012 r. oraz z dnia 26 marca 2012 r. o wydanie interpretacji ogólnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania odpadów pozostawił bez rozpatrzenia.

4 Skarżąca wystąpiła o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa

5 podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług

6 w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania odpadów. Wskazała, że działa

7 na podstawie ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o izbach gospodarczych (Dz. U.

8 z 2009 r. Nr 84, poz. 710) oraz na podstawie statutu. Członkiem Skarżącej może być

9 podmiot w dowolnej formule organizacyjno-prawnej związany z ciepłownictwem

10 działający na terenie kraju.

11 W złożonym wniosku Izba wskazała, iż podmioty zrzeszone w I. prowadzą

12 działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu w jednym procesie

13 technologicznym w sposób skojarzony energii elektrycznej oraz ciepła w postaci

14 czynnika (najczęściej wody) o wysokiej temperaturze, jak również wyłącznie ciepła

15 dla miejskiej sieci ciepłowniczej lub przemysłu. Efektem ubocznym tego procesu jest

16 powstanie mieszanki popiołowo-żużlowej. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27

17 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243) posiadacz odpadów

18 może przekazać określone rodzaje odpadów w celu ich wykorzystania osobie

19 fizycznej lub jednostce organizacyjnej, niebędącym przedsiębiorcami, na ich własne

20 potrzeby. W związku z tym odpady powstałe w takiej produkcji mogą być

21 przedmiotem nieodpłatnej dostawy na rzecz innych podmiotów (w tym osób

22 fizycznych będących pracownikami) na cele niezwiązane z prowadzonym

23 przedsiębiorstwem. Podmioty zrzeszone w I. zdecydowały się na skorzystanie

24 z możliwości przewidzianej w ustawie o odpadach i udostępniają powstałą

25 mieszankę popiołowo-żużlową osobom fizycznym nieprowadzącym działalności

26 gospodarczej. Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 2 ustawy o odpadach, prowadzenie

27 działalności w zakresie wykorzystania odpadów na własne potrzeby przez osoby

28 fizyczne lub jednostki organizacyjne, niebędące przedsiębiorcami, nie wymaga

29 zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.

30 Wątpliwości Skarżącej budzą wydawane interpretacje indywidualne

31 rozstrzygające kwestie związane z nieodpłatnym wydaniem odpadu, w zakresie

32 w jakim te czynności są uznane za dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy

33 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz.

34 1054), dalej "u.p.t.u.". Wprawdzie zagadnienie będące przedmiotem wniosku nie było

35 jeszcze przedmiotem rozważań w wydawanych przez organy podatkowe

36 interpretacjach indywidualnych, jednakże w związku z tym, że jest to zagadnienie

37 dotyczące wielu podmiotów oraz z uwagi na fakt, że kwestia opodatkowania

38 nieodpłatnego przekazania odpadów była już przedmiotem rozbieżnych rozstrzygnięć

39 organów podatkowych, I. wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej. We wniosku wskazała też interpretacje, które według niej wydane zostały w takim samym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym).

40 Organ wskazał, że jednym z podstawowych warunków, który musi być

41 spełniony w celu wydania interpretacji ogólnej przepisów prawa podatkowego przez

42 Ministra Finansów, jest wskazanie niejednolitego stosowania przepisów prawa

43 podatkowego w określonych decyzjach, postanowieniach oraz interpretacjach

44 indywidualnych wydanych przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej

45 w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych, oraz w takich

46 samych stanach prawnych (art. 14a § pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja

47 podatkowa Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 z późn. zm., dalej "O.p.").

48 Organ podkreślił ponadto, iż możliwość wydania interpretacji ogólnej na

49 wniosek nie dotyczy każdego przepisu, który rodzi wątpliwości wnioskodawcy, lecz

50 regulacji już zinterpretowanej przez organy podatkowe w sposób różnorodny

51 w przypadku takich samych stanów faktycznych (już zaistniałych) lub zdarzeń

52 przyszłych (przewidzianych w przyszłości). Organ wskazał również, że występując

53 o wydanie interpretacji ogólnej wnioskodawca jest obowiązany nie tylko odwołać się

54 do aktów wydanych przez wymienione w art. 14a § 2 pkt 2 O.p. organy, ale również

55 wskazać - w odniesieniu do każdego z tych aktów - zarówno rozbieżność stosowania

56 prawa jak i tożsamość stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w nich

57 przedstawionego. Przesłanka występowania "takiego samego stanu faktycznego"

58 oznacza stwierdzenie identycznego stanu faktycznego, przez który należy rozumieć

59 istnienie w rzeczywistości w różnych sprawach takiego samego stanu faktycznego.

60 Minister Finansów, po dokonaniu analizy treści, zarówno opisu zagadnienia

61 przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji ogólnej przepisów prawa

62 podatkowego jak i powołanych przez Skarżąca rozstrzygnięć, stwierdził, że

63 w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki uzasadniające wydanie

64 interpretacji ogólnej, gdyż wskazane przez Skarżąca rozstrzygnięcia zostały wydane

65 w różnych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych).

66 W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca zarzuciła naruszenie:

67 a) przepisu art. 14a § 3 O.p., poprzez niewydanie interpretacji przy spełnieniu

68 przesłanek ustawowych;

69 b) przepisu art. 14a § 2 O.p., poprzez niewydanie pisemnej interpretacji przepisów

70 prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej) mimo spełnienia wymogów

71 określonych w tym przepisie;

72 c) przepisu art. 14a § 4 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku

73 spełniającego przesłanki wskazane w art. 14a § 2 i 3 O.p.;

74 d) przepisu art. 120 O.p., poprzez działanie poza zakres wyznaczonym przez

75 obowiązujące przepisy, w tym w szczególności z naruszeniem przepisów o wydaniu

76 interpretacji ogólnej;

77 e) przepisu art. 121 § 1 O.p., poprzez liczne naruszenia przepisów, co nie może

78 zostać uznane za działanie budzące zaufanie do organów podatkowych.

79 Postanowieniem z [...] lipca 2012 r. Minister Finansów utrzymał w mocy

80 postanowienie organu pierwszej instancji.

81 W uzasadnieniu powołał się na art. 14a § 1, § 2, § 4 pkt 1 O.p., i wskazał, że

82 celem wprowadzenia przepisów dotyczących interpretacji ogólnych wydawanych na

83 wniosek było umożliwienie wnioskodawcom inicjowania wyjaśniania przez ministra

84 właściwego do spraw finansów publicznych wątpliwości interpretacyjnych istniejących

85 na poziomie ogólno-abstrakcyjnym, będących źródłem niejednolitego stosowania

86 przepisów materialnego prawa podatkowego mającego miejsce

87 w zindywidualizowanych, konkretnych sprawach.

88 Po dokonaniu analizy treści zarówno opisu zagadnienia przedstawionego we

89 wniosku o wydanie interpretacji ogólnej przepisów prawa podatkowego z 24 stycznia

90 2012 r., doprecyzowanego w uzupełnieniu wniosku z 26 marca 2012 r., jak

91 i powołanych przez Skarżącą rozstrzygnięć, Minister Finansów stwierdził, że

92 w sprawie nie zostały spełnione warunki uzasadniające wydanie interpretacji ogólnej,

93 gdyż wskazane przez Skarcą rozstrzygnięcia zostały wydane w różnych stanach

94 faktycznych (zdarzeniach przyszłych) - analiza postanowienia oraz interpretacji

95 indywidualnych, które zostały wskazane przez Skarżącą, nie uprawnia stwierdzenia,

96 iż w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych, oraz w takich

97 samych stanach prawnych wydane zostały interpretacje indywidualne czy też

98 postanowienie pozwalające stwierdzić zaistnienie niejednolitego stosowania

99 przepisów prawa podatkowego.

100 W żadnej ze wskazanych interpretacji indywidualnych organy podatkowe nie

101 dokonały niejednolitej interpretacji przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1-3 u.p.t.u.,

102 gdyż ocena przez organy podatkowe części stanowisk zaproponowanych przez

103 wnioskodawców jako prawidłowe, przy jednoczesnej ocenie innych stanowisk

104 w podobnych sprawach za nieprawidłowe, była konsekwencją różnic w formułowaniu

105 przez wnioskodawców pytań i własnych stanowisk. Tym samym, w niniejszej sprawie

106 nie został spełniony warunek wynikający z art. 14a § 2 pkt 2 O.p., dotyczący wymogu

107 niejednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego w takich samych stanach

108 faktycznych lub zdarzeniach przyszłych, w związku z czym zasadne było wydanie

109 postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W związku z tym, za

110 bezzasadne Organ uznał sformułowane przez Skarżącej zarzuty naruszenia

111 przepisów art. 14a § 3, art. 14a § 2 oraz art. 14a § 4 O.p..

112 Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez Organ pierwszej instancji

113 przepisów postępowania art. 120 i art. 121 § 1 O.p., Minister Finansów stwierdził, że

114 Skarżąca poza ogólnymi stwierdzeniami o "działaniu poza zakresem wyznaczonym

115 przez obowiązujące przepisy", czy też o "licznych naruszeniach przepisów" - w żaden

116 konkretny sposób nie uargumentował tych zarzutów.

117 W skardze złożonej na ww. postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie

118 oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła

119 naruszenie:

120 - przepisu art. 236 i art. 239 w związku z Działem IV Rozdziałem 15 O.p. poprzez

121 utrzymanie przez Ministra Finansów w mocy Postanowienia pierwszej instancji

122 w sytuacji, gdy zażalenie wniesione przez Skarżącą zasługuje w całości na

123 uwzględnienie;

124 -przepisu art. 14d w związku z art. 14a § 9 O.p., poprzez nieuzasadnione wydanie

125 Postanowienia przez Organ odwoławczy utrzymującego w mocy postanowienie

126 pierwszej instancji pozostawiające wniosek Skarżącej bez rozpoznania pomimo

127 spełnienia przesłanek ustawowych, a w konsekwencji niewydanie interpretacji

128 ogólnej w terminie;

129 -przepisu art. 14a § 2 pkt 2 O.p., polegające na niewydaniu pisemnej interpretacji

130 przepisów prawa podatkowego (interpretacji ogólnej) mimo spełnienia wymogów

131 określonych w tym przepisie;

132 -przepisu art. 14a § 4 pkt 1 O.p., poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku

133 mimo, iż nie zaszły okoliczności określone w tym przepisie;

134 -przepisu art. 120 O.p. w związku z przepisem art. 14a § 3 O.p., poprzez liczne

135 naruszenia obowiązujących przepisów, skutkujące pozostawieniem wniosku

136 o wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzenia, pomimo spełnienia przesłanek

137 ustawowych;

138 przepisu art. 121 § 1 O.p. w związku z przepisem art. 14a i 14d O.p., poprzez liczne

139 naruszenia przepisów, co nie może zostać uznane za działanie budzące zaufanie do

140 organów podatkowych.

141 W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, podtrzymując stanowisko zawarte

142 w zaskarżonym postanowieniu, wniósł o jej oddalenie.

143 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

144 Skarga jest bezzasadna.

145 Przed odniesieniem się do istoty sprawy Sąd uznał za uzasadnione wskazanie,

146 iż Minister Finansów nieprawidłowo wskazuje w wydanych rozstrzygnięciach, iż

147 powołane przez Stronę interpretacje indywidualne zostały wydane przez dyrektorów

148 izb skarbowych. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. to "minister właściwy do spraw finansów

149 publicznych", na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej

150 sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację

151 indywidualną). Wprawdzie tenże właściwy minister, mocą art. 14b § 6 O.p., w celu

152 zapewnienia jednolitości wydawanych wiążących interpretacji i usprawnienia obsługi

153 wnioskodawców może, w drodze rozporządzenia, upoważnić podległe organy do

154 wydawania interpretacji indywidualnych (a więc interpretacji, o których mowa w art.

155 14b § 1 O.p., czyli interpretacji wydawanych w trybie wnioskowym) ale, co należy

156 podkreślić, "w jego imieniu" i w ustalonym zakresie określając jednocześnie

157 właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów. Interpretacja

158 indywidualna wydana przez tak upoważniony organ, nie jest zatem interpretacją

159 wydaną w imieniu własnym tegoż organu, lecz w imieniu ministra właściwego do

160 spraw finansów publicznych, czyli organu upoważniającego. Tym samym

161 powierzenie przez Ministra Finansów czynności związanych z wydaniem interpretacji

162 indywidualnej podległym mu organom, z prawnego punktu widzenia, nie skutkuje

163 zmianą strony podmiotowej, którą należy uznawać za wydającą interpretacje

164 indywidualne, lecz jedynie wywołuje skutek faktyczny polegający na tym, że

165 sporządzenie interpretacji zostaje zrealizowane przez upoważniony organ. Organ

166 upoważniony czyni to jednak tak, jakby czynił to Minister Finansów, gdyż wydaje

167 interpretację w jego imieniu.

168 Wskazać też można, że ustawodawca w przepisach rozdziału 1a zatytułowanego

169 "Interpretacje przepisów prawa podatkowego" działu II Ordynacji podatkowej

170 formułując kompetencje organów w zakresie wydawania interpretacji indywidualnych

171 przypisał je wyłącznie: w art. 14b § 1 O.p. - ministrowi właściwemu do spraw

172 finansów publicznych oraz w art. 14j § 1 O.p. - wójtom, burmistrzom (prezydentom

173 miast) starostom lub marszałkom województwa, stosownie do ich właściwości. Żaden

174 inny organ nie może zatem we własnym imieniu wydać interpretacji indywidualnej,

175 gdyż lista stworzona przez ustawodawcę w tym zakresie jest listą zamkniętą.

176 W szczególności poza nią pozostają dyrektorzy izb skarbowych. Nie przewidziano

177 bowiem dla nich roli podmiotów samodzielnie wydających interpretacje indywidualne.

178 Rola tych organów w wydawaniu interpretacji wynika wyłącznie z możliwości

179 scedowania na nie, w oparciu o wyraźną normę prawną art. 14b § 6 O.p.,

180 kompetencji ministra właściwy do spraw finansów publicznych do wydania

181 interpretacji. W takim przypadku interpretacja indywidualna nie jest wydawana

182 bezpośrednio przez Ministra Finansów, lecz przy wykorzystaniu organów jemu

183 podległych. Nie jest to jednak własna kompetencja takich organów, gdyż wydają one

184 interpretację "w imieniu" Ministra Finansów. Z tej przyczyny wydana interpretacja

185 indywidualna jest nadal interpretacją Ministra Finansów, a stanowisko w niej zawarte

186 - stanowiskiem tegoż Ministra.

187 Z interpretacją indywidualną dyrektora izby skarbowej moglibyśmy mieć do

188 czynienia wtedy, gdyby delegacja ustawowa stanowiła o możliwości upoważnienia

189 przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych podległych jemu organów

190 do wydawania interpretacji indywidualnych w ramach ich własnych kompetencji

191 (w ich własnym imieniu). Takiej jednak sytuacji prawodawca nie przewidział.

192 Wobec powyższego, zdaniem Sądu, interpretacje indywidualne wydawane przez

193 dyrektorów izb skarbowych wskazanych w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra

194 Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania

195 interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) są

196 interpretacjami Ministra Finansów, nie zaś interpretacjami tychże dyrektorów.

197 Odnosząc się do istoty sporu, wskazać przede wszystkim należy, iż wydanie

198 interpretacji ogólnej na wniosek, uwarunkowane jest wystąpieniem przesłanek

199 ustawowych określonych w art.14a § 2 i 3 O.p. Są to rozbieżności w stosowaniu

200 przepisów prawa podatkowego w takich samych stanach faktycznych lub

201 zdarzeniach przyszłych, oraz w takich samych stanach prawnych. Wniosek

202 o wydanie interpretacji ogólnej powinien zawierać uzasadnienie konieczności

203 wydania interpretacji ogólnej, w szczególności wskazanie niejednolitego stosowania

204 przepisów prawa podatkowego w określonych decyzjach, postanowieniach oraz

205 interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe oraz organy

206 kontroli skarbowej w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych,

207 oraz w takich samych stanach prawnych.(art. 14a § 2 pkt 1 i 2 O.p.) Ponadto w dniu

208 złożenia wniosku w sprawach, o których mowa w § 2 pkt 2, nie może toczyć się

209 postępowanie podatkowe lub postępowanie kontrolne organu kontroli skarbowej albo

210 od decyzji lub na postanowienie nie zostało wniesione odwołanie lub

211 zażalenie.(art.14a § 3 O.p.)

212 Niespełnienie wyżej wymienionych warunków uprawnia Ministra Finansów do

213 pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji ogólnej bez rozpatrzenia, (art. 14a §

214 4 pkt 1 O.p).

215 Mając powyższe na uwadze zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy

216 jest ustalenie czy - wskazane przez wnioskodawcę jako rozbieżne - decyzje,

217 postanowienia luh interpretacje indywidualne, dotyczyły takiego samego stanu

218 faktycznego (lub zdarzenia przyszłego) i wydane zostały w takim samym stanie

219 prawnym.

220 W ocenie Sądu trafne jest stanowisko Ministra Finansów, iż skarżący nie

221 wykazał zaistnienia przesłanek do wydanie ogólnej interpretacji i w sprawie należało

222 zastosować art. 14a § 4 pkt 1 O.p.

223 We wniosku o wydanie interpretacji ogólnej Wnioskodawca zwrócił się o rozstrzygnięcie kwestii czy nieodpłatne wydanie odpadów może być uznane za

224 dostawę towarów, czy też nie (na przykładzie mieszanki popiołowo-żużlowej).

225 Wnioskodawca wskazał, że mieszanka popiołowo-żużlowa powstaje jako efekt

226 uboczny procesu wytwarzania energii elektrycznej oraz ciepła w postaci czynnika.

227 Jest to odpad, do którego zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 kwietniu

228 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 z późn. zm.). Mieszanka ta

229 jest przekazywana osobom fizycznym, niebędącym przedsiębiorcami, na ich własne

230 potrzeby. Celem wydania mieszanki popiołowo-żużlowej jest nieponoszenie kosztów

231 jej utylizacji, zaś mieszanka popiołowo-żużlowa nie ma wartości handlowej w stanie

232 w jakim jest przekazywana osobom fizycznym nieprowadzącym działalności.

233 W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że wątpliwości dotyczą tego

234 czy przekazanie odpadów poprodukcyjnych stanowi nieodpłatne przekazanie

235 odpadów w rozumieniu art. 7 ust.1 ustawy o VAT, czy też przekazanie odpadów nie

236 stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

237 Jako przykład niejednolitości w stosowaniu przepisów prawa przywołane

238 zostały interpretacje indywidualne oraz postanowienie, które dotyczą nieodpłatnego

239 przekazania rolnikom odpadów ściekowych, nieodpłatnego przekazania rtęci, opon

240 0. innych odpadów związanych z eksploatacją pojazdów komunikacji miejskiej na

241 rzecz przedsiębiorstw zajmujących się recyklingiem i utylizacją, nieodpłatnego

242 przekazania odpadów poubojowych i poprodukcyjnych hodowcom zwierząt

243 futerkowych, nieodpłatnego przekazania odpadów dywanowych organizacjom

244 pożytku publicznego, placówkom kulturalno- oświatowym, szpitalom oraz kościołom

245 i związkom wyznaniowym, nieodpłatnego przekazania odpadów zrębowych

246 w zakresie nieodpłatnej służebności gruntowej. W żadnej jednak z tych interpretacji,

247 ani też postanowieniu, nie następuje przekazanie odpadów na rzecz osób fizycznych

248 nieprowadzących działalności gospodarczej. Ponadto, w grupie podmiotów

249 otrzymujących nieodpłatnie różnego rodzaju odpady występuje wewnętrzne

250 zróżnicowanie w zakresie osobowości prawnej oraz podmiotowości

251 prawnopodatkowej w odniesieniu do podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe

252 pod uwagę podzielić należy stanowisko Ministra Finansów, że przedstawione przez

253 Wnioskodawcę rozstrzygnięcia są wydane w różnych stanach faktycznych

254 (zdarzeniach przyszłych), dotyczą one bowiem różnych sytuacji, w których dochodzi

255 do nieodpłatnego przekazania odpadów (w jednym z przypadków przekazanie

256 odpadów następuje w celu ich utylizacji, w innym odpady mają być wykorzystane

257 jako karma dla zwierząt, w kolejnym zaś jako nawóz do nawożenia gleby). Czyli inny

258 jest cel wykorzystania odpadów przez podmioty je otrzymujące oraz każdy podmiot,

259 który wytwarza odpady gospodaruje nimi w inny sposób. Inny jest także rodzaj

260 przekazywanego odpadu (osady ściekowe, oleje, smary, źródła światła zawierające

261 rtęć, odpady poubojowe i poprodukcyjne pochodzenia zwierzęcego, odpady

262 zrębowe, odpady dywanowe), a co za tym idzie inny jest sposób postępowania

263 z tymi odpadami przez osoby je otrzymujące. Także w powołanych przez

264 Wnioskodawcę rozstrzygnięciach odpady są przekazywane różnym odbiorcom, tj.

265 rolnikom, firmom zajmującym się recyklingiem lub utylizacją, hodowcom zwierząt

266 futerkowych, organizacjom pożytku publicznego, placówkom kulturalno oświatowym,

267 szpitalom, kościołom i związkom wyznaniowym. Zatem każdy z tych podmiotów

268 wykorzystuje otrzymany odpad do swoich indywidualnych (innych) celów.

269 Sąd podziela stanowisko Ministra Finansów, iż w żadnej ze wskazanych

270 interpretacji indywidualnych organy podatkowe nie dokonały niejednolitej

271 interpretacji przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1-3 u.p.t.u., gdyż ocena przez

272 organy podatkowe części stanowisk zaproponowanych przez wnioskodawców jako

273 prawidłowe, przy jednoczesnej ocenie innych stanowisk w podobnych sprawach za

274 nieprawidłowe, była konsekwencją różnic w formułowaniu przez wnioskodawców

275 pytań i własnych stanowisk.

276 Co prawda, w każdym z powołanych we wniosku rozstrzygnięć dochodzi do

277 nieodpłatnego przekazania, jednakże przedmiot tej czynności w każdym przypadku

278 jest inny - powstaje w wyniku innego procesu. Inny jest cel przekazania odpadów,

279 sposób ich wykorzystania oraz podmiot je otrzymujący. Inna jest także ich wartość

280 i przydatność do dalszego wykorzystania.

281 Natomiast nieodpłatne przekazanie mieszanki popiołowo-żużlowej -

282 bezpośrednio dotyczące członków I. – nie jest przedmiotem żadnego ze wskazanych we wniosku rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu, za nieuzasadnione należało uznać stwierdzenie Skarżącej, iż "we wszystkich interpretacjach indywidualnych

283 i postanowieniach przytoczonych przez Skarżącą zdarzenia w nich przedstawione

284 dotyczyły kwestii nieodpłatnego przekazania odpadów nie mających wartości

285 handlowej - skoro nie wszystkie z nich zawierają informację, że odpady, o których

286 w nich mowa, rzeczywiście nie mają wartości handlowej. Nie można więc zgodzić

287 się ze Stroną, iż jedynymi elementami różnicującymi stany faktyczne są rodzaj

288 odpadu oraz wartość przekazywanych odpadów.

289 Za nietrafne też należało uznać zarzuty skargi, z których, wynika, iż elementy, takie

290 jak: proces wytworzenia odpadu, wartość przekazanych odpadów, przydatność do

291 dalszego wykorzystania, sposób wykorzystania odpadów, przedmiot przekazania,

292 cel przekazania, nie mają znaczenia. Przede wszystkim, jak to już powyżej

293 podkreślono, na wszystkie te elementy Skarżąca sama wskazała we wniosku

294 o wydanie interpretacji ogólnej, przedstawiając zagadnienie, na tle którego miałaby

295 zostać wydana interpretacja ogólna.

296 Zważywszy na specyfikę materii, jaką są odpady, w tym również na prawne

297 ograniczenia obrotu odpadami, kwestia ta wymagałaby zbadania różnych stanów

298 faktycznych oraz uwzględnienia różnych okoliczności, w których może dochodzić do

299 dokonywania różnych czynności, których przedmiotem są odpady.

300 Sąd chciałby jeszcze raz podkreślić, iż jak wynika z wniosku Strony

301 zainteresowani członkowie I., nigdy nie zwracali się do Ministra Finansów

302 o wydanie interpretacji indywidualnej, trudno więc uznać za zasadny argument

303 Skarżącej, iż wydając interpretacją ogólną Minister Finansów zapobiegłby dalszym

304 rozbieżnościom jakie powstaną w rozstrzygnięciach organów podatkowych

305 wydanych na skutek złożenia wniosków przez poszczególne podmioty zrzeszone

306 w I..

307 Reasumując w niniejszej sprawie nie został spełniony warunek wynikający

308 z art. 14a § 2 pkt 2 O.p., dotyczący wymogu niejednolitego stosowania przepisów

309 prawa podatkowego w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach

310 przyszłych, w związku z czym zasadne było wydanie postanowienia o pozostawieniu

311 wniosku bez rozpatrzenia. W związku z tym, za bezzasadne Sąd uznał

312 sformułowane przez Skarżącą zarzuty naruszenia przepisów art. 14a § 3, art. 14a §

313 2 oraz art. 14a § 4 O.p.

314 W świetle przedstawionych wyżej okoliczności za nieuzasadnione uznać także

315 należy zarzuty naruszenia art. 120 i art. 121 § 1 O.p.

316 Zdaniem Sądu nie jest naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób

317 budzący zaufanie do organów podatkowych, pozostawienie bez rozpatrzenia

318 wniosku o wydanie interpretacji ogólnej następuje, przy braku spełnienia przesłanek

319 ustawowych do jej wydania.

320 Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30

321 sierpnia 2002 r.-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr

322 153r.,poz.1270 ze zm.) skargę oddalił.