Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2011 r., III SA/Wa 2840/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2011 r., III SA/Wa 2840/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie następującym Przewodnicząca Katarzyna Golat na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2011 r. w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 M.K. (dalej "Skarżący") wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia 11 sierpnia 2011 r. Nr [...], mocą którego nie wyrażono zgody na umorzenie zaległości podatkowej z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 80, poz. 526, ze zm.).

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wobec niezaskarżalności przedmiotowego postanowienia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

5 Merytoryczne rozpatrzenie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pozostałych punktach art. 58 § 1 p.p.s.a wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. IV Lex 2011).

6 Wspomniana sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, bowiem postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie ulgi podatkowej, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, stanowiącym podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (o czym stanowi m.in. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II FPS 9/09).

7 Należy ponadto wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi któraś z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. W tym zakresie należy wskazać, że skarga podpisana została imieniem i nazwiskiem Skarżącego. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się - stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Uwzględnić jednak należy, że nie żąda się opłat od pisma, jeżeli wynika z niego, iż podlega ono odrzuceniu (art. 222 p.p.s.a.). Pismo nie podlega opłaceniu, jedynie wówczas, gdy już bezpośrednio z jego treści wynika (bez konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego), że istnieje postawa do jego odrzucenia. Wzywanie w takiej sytuacji do uiszczenia opłaty mijałoby się z celem, ponieważ wniesiony wpis i tak podlegałby zwrotowi z urzędu (tak NSA postanowieniu z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 181/11, LEX nr 783962). Taka sytuacja z opisanego powodu braku dopuszczalności skargi zachodzi w niniejszej sprawie. Nie budzi również wątpliwości w orzecznictwie, że w takich przypadkach bezprzedmiotowy jest także wniosek o przyznanie prawa pomocy, gdyż strona nie ponosi żadnych kosztów postępowania w związku z wniesionym pismem (tak NSA w postanowieniu z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05, ONSA WSA 2005, nr 5, poz. 98). Żądanie zwolnienia od wpisu, gdy z przyczyn określonych w art. 222 P.p.s.a. Sąd nie żądałby wpisu, jest żądaniem bezprzedmiotowym.

8 Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w związku z art. 222 tego aktu orzekł, jak w sentencji.