Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2022 r., III SA/Wa 2812/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2022 r., III SA/Wa 2812/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Gurba po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2016 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić Skarżącemu – S.W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – kwotę 4.000,00 (cztery tysiące) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisanego do rejestru opłat sądowych w dniu 21 stycznia 2022 r. pod pozycją 1839.

Uzasadnienie

2 Pismem z 5 listopada 2021 r. S.W. (zwany dalej "Skarżący", "Strona") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zwany dalej "WSA w Warszawie") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (zwany dalej "DIAS") z [...] października 2021 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik i listopad 2016 r.

3 Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału III z 31 marca 2022 r. wezwano pełnomocnika strony do jednoznacznego doprecyzowania w zakresie, czy stroną skarżącą przedmiotowej skargi do WSA w Warszawie jest osoba fizyczna tj. Skarżący czy też osoba prawna tj. Spółka S. sp. z o.o. z/s w W. (zwana dalej "Spółka").

4 Pismem z 11 kwietnia 2022 r. pełnomocnik Skarżącego, oświadczył, iż nigdy nie reprezentował Spółki w postępowaniach podatkowych prowadzonych przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w P. jak też – w postępowaniu odwoławczym – przed DIAS. Pełnomocnik wskazał, iż we wskazanych postępowaniach podatkowych reprezentował Skarżącego jako osobę fizyczną, o czym informował organy podatkowe.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Skargę należało odrzucić.

7 Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm., dalej jako "P.p.s.a") sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

8 Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

9 Z akt administracyjnych wynika, że decyzja DIAS wskazuje Spółkę jako stronę postępowania podatkowego, z podaniem jej numeru NIP. Decyzję doręczono S.L. – pełnomocnikowi S.W. – działającego w postępowaniu podatkowym jako osoba fizyczna. Z analizy akt sprawy wynika, iż pełnomocnik reprezentował jedynie Skarżącego jako osobę fizyczną a nie Spółkę, która była adresatem zaskarżonej decyzji.

10 Postępowanie sądowoadministracyjne nie jest kontynuacją dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. Legitymacja procesowa strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest tożsama z legitymacją procesową strony w postępowaniu administracyjnym. O istnieniu legitymacji procesowej strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie decyduje zarzut naruszenia interesu prawnego skarżącego, lecz interes prawny, którego istotę stanowi żądanie oceny przez właściwy sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym stanem prawnym. Musi jednak istnieć związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością (wyrok NSA z 17 marca 2015 r., II OSK 1955/13). Pojęcie "strony" w rozumieniu art. 50 P.p.s.a. jest kategorią prawa materialnego. Oznacza to, że interes prawny wnoszącego skargę musi znajdować oparcie w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego, niekiedy może mieć swoje źródło w przepisach o postępowaniu. Oznacza to, że status strony postępowania sądowoadministracyjnego nie może wynikać li tylko z faktycznego traktowania podmiotu, niemającego legitymacji procesowej jako strony.

11 Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja, w której stroną i podatnikiem podatku od towarów i usług, a więc jedynym podmiotem mającym interes prawny w jej zaskarżeniu jest Spółka. S.W. jednoznacznie wyjaśnia, że wnosi skargę na tę decyzję jako osoba fizyczna, a nie jako reprezentant Spółki (osoby prawnej) i nie reprezentuje Spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że wedle treści Krajowego Rejestru Sądowego jest członkiem zarządu Spółki.

12 W tym stanie rzeczy, Skarżący jako osoba fizyczna nie ma legitymacji do wniesienia skargi na decyzję dotyczącą osoby prawnej. Interes prawny, z którego wywodzi się legitymacja do skarżenia decyzji leży po stronie Spółki. Skarżący, jako osoba fizyczna, nie może doprowadzić do uchylenia decyzji kierowanej Spółki.

13 W orzecznictwie przyjmuje się, że osoba, którą w decyzji administracyjnej wskazano jako stronę, choćby nią de facto nie była, ma prawo wnieść w ramach interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 50 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego (zob. wyrok NSA z 13.01.2012 r. II OSK 2050/10). Ta reguła nie ma jednak zastosowania w realiach niniejszej sprawy. Skarżący nie został bowiem wskazany jako strona w zaskarżonej decyzji; organ nie uznał Skarżącego za faktycznego podatnika podatku od towarów i usług zamiast Spółki. Decyzja jako stronę (podatnika) wskazuje Spółkę, a więc decyzja odnosi się jedynie do interesu prawnego Spółki, a nie do interesu S.W. jako osoby fizycznej.

14 Wola samej Spółki co do zaskarżenia decyzji do niej kierowanej i dotyczącej jej interesu prawnego jako podatnika podatku od towarów i usług jest obecnie nieznana Sądowi. Sądowi nie jest wiadome, aby sama Spółka (podatnik) zaskarżyła tę decyzję.

15 Otwartą kwestią, wykraczającą jednak poza granice niniejszej sprawy, jest ocena, czy decyzja została prawidłowo i skutecznie doręczona Spółce, (czy może ewentualnie powinien być ustanowiony kurator dla Spółki) i czy Spółka ma obecnie prawo do skutecznego skarżenia decyzji DIAS. Nie jest też oceniane, czy Skarżący wchodzi obecnie w skład zarządu Spółki i czy jego rezygnacja jest skuteczna.

16 Sąd obecnie stwierdza, że S.W. działający jako osoba fizyczna, a nie jako reprezentant Spółki, nie ma uprawnienia do zaskarżenia decyzji kierowanej do Spółki.

17 W konsekwencji należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

18 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.

19 W ustępie II sentencji postanowienia orzeczono o zwrocie wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.