Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2012 r., III SA/Wa 2712/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2012 r., III SA/Wa 2712/10

Sentencja

1 Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu postanawia oddalić wniosek

Uzasadnienie

2 Skarżąca I.W. zwróciła się o ustanowienie radcy prawnego, motywując to ogromną wartością przedmiotu sporu, złożonością merytoryczną sprawy oraz trudną sytuacją materialną. Podała, że do tej pory reprezentowana była przez adwokata, który jednakże odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej, z czym Skarżąca się nie zgadza. W efekcie wystąpiła do Okręgowej Rady Adwokackiej o zmianę pełnomocnika z urzędu. Jej prośba została załatwiona odmownie.

3 Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

4 Wniosek Skarżącej o ustanowienie radcy prawnego nie mógł być uwzględniony. Skarżącej przyznano już bowiem prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu, którym wyznaczony został adwokat M. H. (zob. postanowienie z 20 lipca 2011 r., k. 80; pismo Okręgowej Rady Adwokackiej z 1 sierpnia 2011 r., k. 86). Jak wynika z akt sprawy adwokat ten udzielił Skarżącej pomocy prawnej - upoważniony przezeń aplikant zapoznał się z aktami sprawy, był obecny na rozprawie, pełnomocnik złożył także wniosek o sporządzenie uzasadnienia zapadłego wówczas wyroku, a nadto sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. I to właśnie z tą opinią Skarżąca się nie zgadza, uznając ją za "niesłuszną". W efekcie wystąpiła ona do Okręgowej Rady Adwokackiej o zmianę pełnomocnika i wyznaczenia takiego, który wniósłby wniosek o przywrócenie terminu i złożyłby skargę kasacyjną. Fakt, iż Skarżąca negatywnie ocenia sposób jej reprezentacji nie oznacza jednak, że referendarz sądowy ma obowiązek ponownie merytorycznie rozpoznać jej wniosek o przyznanie kolejnego pełnomocnika z urzędu, tym razem w osobie radcy prawnego. Brak jest bowiem w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "p.p.s.a.") przepisu który uprawniałby stronę do żądania w drodze kolejnego wniosku wyznaczenia innego pełnomocnika w sytuacji, gdy strona jest niezadowolona z działania dotychczas wyznaczonego. W takiej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 4 stycznia 2011 r. (II OZ 1313/10) przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznacza okręgowa rada adwokacka, ma ten skutek, że zainteresowanemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie przezeń wnioskowanym. Ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie jest bezzasadny.

5 Z powyższego wynika, że rola referendarza sądowego sprowadza się w istocie jedynie do stwierdzenia, że strona występująca z wnioskiem spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy w postaci pełnomocnika z urzędu. Wskazanie konkretnego pełnomocnika oraz ewentualna ocena jego działań jest już rolą samorządu zawodowego, w tym przypadku Okręgowej Rady Adwokackiej. Z formularza PPF wynika, że Skarżąca podjęła kroki w tej kwestii. Okręgowa Rada Adwokacka odmówiła jej zmiany wyznaczonego adwokata, nie dopatrując się – jak należy przypuszczać - uchybień w zakresie udzielenia przezeń pomocy prawnej z urzędu.

6 Z tych wszystkich względów - bez konieczności dokonywania oceny oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach - wniosek Skarżącej należało oddalić na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.