Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2016 r., III SA/Wa 2520/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2016 r., III SA/Wa 2520/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2013 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Uzasadnienie

2 E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2013 r. Wraz z przedmiotową skargą Skarżąca złożyła również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że w toku postępowania przed organem podatkowym pierwszej instancji udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej przed tym organem. Następnie organ podatkowy pierwszej instancji doręczał Skarżącej, za pośrednictwem jej pełnomocnika, protokół z badania ksiąg podatkowych, powiadomienie o sposobie rozpatrzenia przez ten organ wyjaśnień i zastrzeżeń Skarżącej do protokołu badania ksiąg podatkowych, a także decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2015 r. Pełnomocnik Skarżącej wniósł też w jej imieniu odwołanie od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, który w piśmie z dnia 12 stycznia 2016 r. stanowiącym Arkusz odwoławczy poinformował pełnomocnika Skarżącej o swoim stanowisku w kwestii zasadności przedmiotowego odwołania. Skarżąca zauważyła, że we wskazanym Arkuszu odwoławczym organ podatkowy pierwszej instancji nie kwestionował istnienia umocowania jej pełnomocnika do wniesienia odwołania. Jednakże następnie organ odwoławczy prowadził postępowanie odwoławcze zakończone decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie z pominięciem pełnomocnika Skarżącej, co przejawiało się m. in. w tym, że decyzja organu odwoławczego została doręczona Skarżącej w trybie zastępczym, z pominięciem jej pełnomocnika.

3 Powyższe oznacza zdaniem Skarżącej, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja organu odwoławczego z dnia [...] lutego 2016 r. nie została jej doręczona w sposób prawidłowy i w konsekwencji nie weszła do obrotu prawnego. Jednakże Skarżąca wniosła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi od tej decyzji z ostrożności procesowej, wskazując jednocześnie, że organ odwoławczy uznając, że pełnomocnictwo złożone na etapie postępowania przed organem podatkowym pierwszej instancji nie zawiera stosownego umocowania do reprezentacji Skarżącej również w toku postępowania przed organem odwoławczym, winien był wezwać jej pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, poprzez złożenie pełnomocnictwa, które zawierałoby takie umocowanie.

4 Skarżąca uprawdopodabniając przesłanki przywrócenia terminu do złożenia skargi wskazała również, że jej pełnomocnik powziął wiedzę o istnieniu zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w dniu 12 lipca 2016 r. podczas zapoznawania się z aktami sprawy dotyczącej innego podatnika, do której włączono jako materiał dowodowy również zaskarżoną decyzję organu odwoławczego. Ponadto zdaniem Skarżącej, okoliczności przedstawione w jej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uprawdopodabniają brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję organu odwoławczego.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Wniosek Skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

8 Podkreślić należy w tym miejscu, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy w uchybieniu terminu. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być np. nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt l OZ 246/08, LEX nr 479292).

9 Z treści wniosku Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że jako przyczynę uchybienia terminu wskazała ona wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji. Jednakże zgodnie z utrwalonym już poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, nieprawidłowość doręczenia nie jest przesłanką przywrócenia terminu, gdyż przy założeniu, że strona ma w tym zakresie rację i doręczenie nie było prawidłowe, to termin do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję organu odwoławczego liczony od dnia jej doręczenia, w ogóle nie rozpoczął biegu, a tym samym nie doszło do uchybienia terminu i bezprzedmiotowe byłoby żądanie jego przywrócenia. Zauważyć przy tym należy, że Skarżąca w swoim wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie podaje żadnych innych okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Wskazać w tym miejscu również należy, że wadliwość doręczenia zaskarżonej decyzji mogłaby być podnoszona w skardze kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 198/11, 24 marca 2011 r., sygn. akt I GZ 51/11, 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 675/11, 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 963/11 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

10 Z powyższych względów, Sąd uznając przedmiotowy wniosek za niezasadny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.